Mια συγκλονιστική μαρτυρία για τις εκτρώσεις – Gianna Jessen.

Ελεύθερη απόδοση στα ελληνικά αποσπασμάτων ομιλίας που έκανε η Gianna Jessen στις 8.9.2008 στη Μελβούρνη της Αυστραλίας. Την απόδοση έκανε ο συνεργάτης μας κ. Βασίλειος Πετρουλέας, τον οποίο και ευχαριστούμε.
Η Gianna γεννήθηκε μόλις 900 γραμμάρια. Μέχρι που την πήρε σπίτι της η Πένυ, βρισκόταν μεταξύ ζωής και θανάτου. Αργότερα την υιοθέτησε η κόρη της Πένυ. Από 14 χρονών η Gianna αγωνίζεται να ευαισθητοποιήσει ηγέτες, κυβερνήσεις, οργανώσεις κλπ. Είναι δε σε έντονη αντιπαράθεση για το θέμα των εκτρώσεων με τον πρόεδρο Obama.
Ονομάζομαι Gianna Jessen. Είμαι υιοθετημένη και η βιολογική μου μητέρα ήταν δεκαεφτά χρονών, όταν αποφάσισε να κάνει έκτρωση. Ήταν τότε εφτάμισι μηνών έγκυος και ο γιατρός την συμβούλευσε να κάνει αυτό, που ονομάζεται saline abortion (αντικατάσταση του αμνιακού υγρού με αλατούχο διάλυμα, που καίει το παιδί μέσα και έξω). Έτσι η μητέρα μου ανέμενε να γεννήσει ένα νεκρό παιδί μέσα σε εικοσιτέσσερις ώρες. Προς μεγάλη έκπληξη και αμηχανία όλων δεν βγήκα νεκρή σ’ αυτό τον κόσμο, αλλά ζωντανή, στις 6 Απριλίου του 1977, σε κλινική εκτρώσεων του Λος Άντζελες! Αυτό δε που αποτελεί τέλειο συγχρονισμό του ερχομού μου είναι, ότι ο μαιευτήρας που ενεργούσε την έκτρωση, ήταν εκτός υπηρεσίας εκείνη τη στιγμή κι έτσι δεν του δόθηκε η ευκαιρία να ολοκληρώσει το σχέδιό του με τη ζωή μου…
Ξέρω ότι βρίσκομαι σε κυβερνητικό κτίριο και ότι στην εποχή μας δεν είναι πολιτικά σωστό να πεις το όνομα του Χριστού σε μέρη σαν κι αυτό. Το να Τον αναφέρεις σε τέτοιες συναντήσεις, μπορεί να κάνει τους άλλους να νοιώσουν τρομακτικά άβολα. Αλλά δεν επιβίωσα για να κάνω τον καθένα να νοιώθει άνετα. Επιβίωσα για να ανακατεύω τα πράγματα λίγο και αυτό το απολαμβάνω.

Η ΑΠΕΛΠΙΣΙΑ(MP3)

Ὁμιλία π. Σάββα στίς 17-01-08.

ΜΟΝΟ ΟΙ ΚΑΛΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΘΑ ΣΩΘΟΥΝ; ΟΙ ΚΑΛΕΣ ΠΡΑΞΕΙΣ ΔΕΝ ΜΑΣ ΣΩΖΟΥΝ;

Ἅγιος Ἰγνάτιος Brianchianinov.

Εἶναι λυπηρό. Ὁμως σήμερα ὑπάρχουν χριστιανοί, πού ἁπλά δέν γνωρίζουν τί σημαίνει νά πιστεύεις στό Χριστό, ἀλλά καί ἔχουν μία ἐντελῶς συγκεχυμένη ἀντίληψη γιά τήν πίστη στόν Ἕνα καί μοναδικό Σωτήρα καί Θεό, τόν Χριστό.

Λένε:

-Γιατί ἐσεῖς οἱ Ὀρθόδοξοι ἐπιμένετε ὅτι ἔχετε τήν ἀποκλειστικότητα τῆς ἀληθείας;

- Γιατί τάχα, μόνο οἱ Ὀρθόδοξοι θά σωθοῦν;

- Ἀνάμεσά μας ὑπάρχουν τόσοι καλοί ἄνθρωποι! Καί Μωαμεθανοί, καί Βουδδιστές, καί χριστιανοί ἄλλων ὁμολογιῶν, ἀκόμη καί ἄθεοι.

Πνευματική επικοινωνία. Περιστατικό με τον Ρώσο στάρετς Ζωσιμά (1850-1936) - Περιστατικό από το βίο του γνωστού Αγιορείτη Χατζηγιώργη

...Τελικά, ο Στάρετς έμεινε κατάκοιτος, διότι ήταν τόσο άρρωστος που δεν υπήρχε καμιά ελπίδα αποκαταστάσεως της υγείας του. Ήταν έτοιμος με χαρά να περάσει στην αιωνιότητα και είχε πληροφορία από τον Θεό ότι θα πέθαινε σε λίγες ημέρες. Ο Στάρετς διάβασε την ευχή εις
ψυχορραγούντας μόνος του, και έψαλε τον κανόνα της Αναστάσεως σιγά, με μια φωνή που μόλις ακουγόταν.
Τότε όμως, ξαφνικά, αισθάνθηκε μέσα στην καρδιά του, ότι ο Μητροπολίτης Τρύφων. τον ήθελε και ότι ο Κύριος θα παρέτεινε την ζωή του και θα του χάριζε λίγο χρόνο ακόμα.
«Τι είναι αυτό; Γιατί;», στέναξε ο Στάρετς στην προσευχή του. «Μα, γιατί με θέλει τόσο πολύ ο Βλαντίκα Τρύφων; Νομίζω πως θα τον φωνάξω εδώ. Ας μου πει ο ίδιος τι σημαίνουν όλα αυτά».
Τότε ο Στάρετς πήρε το κομποσχοίνι του, το έβαλε στο μέτωπό του και μπροστά στην νοικοκυρά του διαμερίσματός του Ε.Γ.Π. είπε:
 -«Λοιπόν, ας είναι το κομποσχοίνι αυτό ένα τηλέφωνο για μένα. Τρύφων, αγαπητέ μου, έλα εδώ σε μένα αμέσως. Ήμουν έτοιμος να πεθάνω, αλλά η καρδιά μου μου λέει ότι με θέλεις ακόμα.  Έλα για να μιλήσω μαζί σου».
Η νοικοκυρά κοίταξε τον Στάρετς με οίκτο:
 - «Τώρα, γιατί κοροϊδεύετε και κάνετε τον τρελλό; Λέτε πως το κομποσχοίνι σας είναι ένα
τηλέφωνο... Είστε μωρό και παίζετε κάποιο παιχνίδι; Ποιος θα σας ακούσει; Μα κι αν ακόμα πράγματι τηλεφωνούσατε στον Μητροπολίτη Τρύφωνα, δεν θα ερχόταν».

Στάρετς Σάββας Ο Παρηγορητής. «Ἡ πνευματική κλίμακα τοῦ ἁγίου ἁποστόλου Πέτρου» Α΄Μέρος

«Στάρετς Σάββας  Ο Παρηγορητής»  - Διδαχές τοῦ στάρες Σάββα
Μετάφραση ἀπό τήν ρωσική γλῶσσα  π.Ιωάννου Φωτοπούλου
Ἀποσπάσματα ἀπό τό ἡμερολόγιό του

 «Ἡ πνευματική κλίμακα τοῦ ἁγίου ἁποστόλου Πέτρου» 

«Ὡς πάντα ἡμῖν τῆς θείας δυνάμεως αὐτοῦ τά πρός ζωήν καί εὐσέβειαν δεδωρημένης διά τῆς ἐπιγνώσεως τοῦ καλέσαντος ἡμᾶς διά δόξης καί ἀρετῆς, δι’ ὧν τά τίμια ἡμῖν καί μέγιστα ἐπαγγέλματα δεδώρηται, ἵνα δια τούτων γένησθε θείας κοινωνοί φύσεως ἀποφυγόντες τῆς ἐν κόσμῳ ἐν ἐπιθυμίᾳ φθορᾶς. καί αὐτό τοῦτο δέ σπουδήν πᾶσαν παρεισενέγκαντες ἐπιχορηγήσατε ἐν τῇ πίστει ὑμῶν τήν ἀρετήν, ἐν δέ τῇ ἀρετῇ τήν γνῶσιν,ἐν δέ τῇ γνώσει τήν ἐγκράτειαν, ἐν δέ τῇ ἐγκράτειᾳ τήν ὑπομονή, ἐν δέ τῇ ὑπομονῇ τήν εὐσέβειαν, ἐν δέ τῇ εὐσεβείᾳ τήν φιλαδελφείαν, ἐν δέ τῇ φιλαδεφείᾳ τήν ἀγάπην» (Β΄Πετρ. 3-7)

Ὁ

μιλώντας ὁ Ἀπόστολος Πέτρος στή Β΄ Ἐπιστολή του περί τῶν Χριστιανῶν καί διδάσκοντες ὅτι ἐδωρήθησαν σ’ αὐτούς μεγάλες ἐπαγγελίες ἀπό τό Θεό, διά τῶν ὁποίων μποροῦν νά γίνουν «κοινωνοί θείας φύσεως», δίνει σέ μᾶς νουθεσίες γιά τό πῶς θά ἐπιτύχουμε αὐτές τίς δωρεές.

Γι’ αὐτό λέγει, πρέπει νά ἀπομακυρνθοῦμε ἀπό τά  σαρκικά πάθη πού κυριαρχοῦν στόν κόσμο καί νά καταβάλλουμε κάθε προσπάθεια γιά νά ἀποκτήσουμε  πίστη.  Καί ὕστερα στήν πίστη νά προσθέσουμε τήν ἀρετή, δηλαδή ἀγαθά ἐργα.

Άγιοι πατέρες και σύγχρονοι Γέροντες για την ταπείνωση

«Ταπείνωσις, Χριστοῦ μίμησις».
Μέγας Βασίλειος
«Μητέρα της πηγής είναι η άβυσσος των υδάτων· πηγή δε της διακρίσεως η ταπείνωσις».
Άγιος Ιωάννης ο Σιναΐτης
«Οὐδέν ταπεινοφροσύνης ἶσον».
Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος
«Η μεν μετάνοια μας ανεγείρει, το πένθος κρούει την πύλη του ουρανού, η δε οσία ταπείνωση την ανοίγει».
Άγιος Ιωάννης ο Σιναΐτης
«Στους ταπεινούς αποκαλύπτονται τα μυστήρια του Θεού».
Ισαάκ ο Σύρος

Στάρετς Σάββας Ο Παρηγορητής. «Πῶς μᾶς βοηθεῖ ὁ Ἰησοῦς Χριστός νά πορευθοῦμε πρός τή Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν καί πῶς μποροῦμε νά λάβουμε αὐτή τή βοήθεια» Α΄ Μέρος

«Στάρετς Σάββας  Ο Παρηγορητής»  - Διδαχές τοῦ στάρες Σάββα
Μετάφραση ἀπό τήν ρωσική γλῶσσα   π.Ιωάννου Φωτοπούλου
Ἀποσπάσματα ἀπό τό ἡμερολόγιό του

 «Πῶς μᾶς βοηθεῖ ὁ Ἰησοῦς Χριστός νά πορευθοῦμε πρός τή Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν καί πῶς μποροῦμε νά λάβουμε αὐτή τή βοήθεια, δηλ. τό ἁγιο Πνεῦμα» Α΄ Μέρος

Κάθε χριστιανική ψυχή πληροῦται Ἁγίου Πνεύματος, ἐάν ἔχει καθαριστεῖ ἀπό τίς ἁμαρτίες καί δέν εἶναι κλεισμένη στόν ἐγωισμό καί τήν ὑπερηφάνειά της.  Διότι τό Ἅγιο Πνεῦμα πάντοτε μᾶς περιβάλλει καί ἐπιθυμεῖ νά μᾶς πληρώσει ἀλλά τά κακά ἔργα μας πού μᾶς πολιορκοῦν, εἶναι ὅμοια μέ πέτρινο, ἰσχυρό τεῖχος καί σάν κακοί φρουροί δέν ἐπιτρέπουν σ’ Αὑτό νά ἔρθει ὥς ἐμᾶς, ἀλλά Τό ἀπομακρύνουν ἀπό μᾶς.  Κάθε ἁμαρτία μας μπορεῖ νά ἀπομακρύνει ἀπό μᾶς τό Ἅγιο Πνεῦμα, ἀλλά εἶναι ἰδιαίτερα ἐνάντια σ’ Αὐτό ἡ σαρκική ἀκαθαρσία καί ἡ πνευματική ὑπερηφάνεια.  Τό  Ἅγιο Πνεῦμα ὡς ἡ τέλεια καθαρότητα ποτέ δέν μπορεῖ νά βρίσκεται σέ ἄνθρωπο μολυσμένο ἀπό ἁμαρτίες.  Πῶς λοιπόν μπορεῖ νά βρεθεῖ στήν καρδιά μας, ὅταν αὐτή εἶναι γεμάτη, παραφορτωμένη ἀπό ποικίλες φορντίδες ἐπιθυμίες καί πάθη;
Γι’ αὐτό:
α) Ἄν θέλουμε τό Ἅγιο Πνεῦμα νά μή χωρίζεται ἀπό μᾶς τότε πρέπει νά διατηροῦμε καθαρά τίς καρδιές καί τά  σώματά μας ἀπό ἀκόλαστες πράξεις, διότι ἡ καρδιά καί τό σῶμα μας πρέπει νά εἶναι ναός τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.
Ἀλλά ἐάν ἐσύ, δυστυχῶς, μόλυνες καί διέφθειρες τήν καρδιά καί τό σῶμα σου, τότε προσπάθησε νά καθαρίσεις τόν ἑαυτό σου μέ τή μετάνοια, δηλαδή νά παύσεις νά ἁμαρτάνεις, καί μέ συντετριμμένη καρδιά νά μετανοήσεις γι’ αὐτά μέ τά  ὁποῖα μέχρι αὐτή τή στιγμή ἐσύ ὕβρισες τό Θεό, τόν Πανάγαθο Πατέρα σου.  Μετανόησε καί ἄρχισε νά ζεῖς μέ μεγάλη προσοχή.  Τότε κι ἐσύ μπορεῖς νά λάβεις τό Ἅγιο Πνεῦμα.

ΣΥΝΤΟΜΟΣ ΒΙΟΣ ΚΑΙ ΘΑΥΜΑΤΑ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΡΩΣΟΥ.

ΠΡΩΤΟΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ  ΙΩΑΝΝΟΥ  ΒΕΡΝΕΖΟΥ

ΣΥΝΤΟΜΟΣ  ΒΙΟΣ
ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΡΩΣΣΟΥ

 

Πατρίδα του η  Ν. ΡΩΣΣΙΑ (Ουκρανία)

        Σαν πιθανότερη χρονολογία της γέννησής του είναι το έτος 1690. Και τούτο γιατί στους πολέμους που άρχισαν το 1711 και τελείωσαν το 1718 είναι στρατιώτης του Τσαρικού Στρατού του Μεγάλου Πέτρου της Ρωσσίας. Τα Τουρκικά στρα­τεύματα ήσαν ακατάβλητα, βάδιζαν από νίκη σε νίκη, είχαν σπείρει τον τρόμο σ' όλα τα έθνη. Στρατιώτης ο Όσιος Ιωάννης μάχεται για να υπερασπισθεί την πατρίδα του, τη Ρωσσία. Γαλου­χημένος με τα νάματα της Ορθοδοξίας από τους Χριστιανούς γονείς του, τον συγκλονίζει η φρίκη του πολέμου, τα χιλιάδες παλληκάρια, γυναικόπαιδα, γέροι που κείτονται νεκροί στο πέρασμα της λαίλαπας, της πολεμικής μανίας των εχθρών.

Στις μάχες για την ανακατάληψη του Αζώφ με χιλιάδες άλλους συμπατριώτες του, αιχμαλωτίζε­ται και οδηγείται στην Κωνσταντινούπολη. Απ' εκεί στο Προκόπιο, κοντά στην Καισάρεια της Καππαδοκίας της Μ. Ασίας, στην κατοχή ενός Αγά που διατηρούσε στρατόπεδο των Γενιτσάρων.

Μητροπολίτης Ηλείας Γερμανός, «Ο Αρχιμανδρίτης Μάρκος Μανώλης»

πηγή: Ορθόδοξος Τύπος, 21/5/2010

Ὁ Ἀρχιμανδρίτης Μᾶρκος Μανώλης

Τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Ἠλείας κ. Γερμανοῦ
Τόν ἀείμνηστο Ἀρχιμ. Μᾶρκο Μανώλη ἐγνώρισα πρό 30 καί πλέον ἐτῶν, ὅταν ἡ ταπεινότης μου ὑπηρετοῦσε ὡς Γραμματέας τῆς Ἱ. Συνόδου καί ἐκεῖνος ἦτο νέος Ἀδελφός τῆς Ἱ. Μονῆς Ἀσωμάτων Πετράκη. Τότε πού ῾Ηγούμενος ἦτο ὁ μακαριστός Ἀρχιμ. Χαράλαμπος Βασιλόπουλος. Ἐκεῖ κάθε πρωΐ συναντώμεθα καί ἀνταλλάσσαμε χαιρετισμό• ἐκεῖ συμμετείχαμε στίς πρωϊνές ἱερές Ἀκολουθίες, ἀλλά καί πολλάκις συμψάλαμε.
Δραστήριος καί ἀεικίνητος ἦτο ἀπό τότε ὁ π. Μᾶρκος, ἀλλά πάντα ἤρεμος καί γαλήνιος. Ζοῦσε και ἐξεδήλωνε τήν βαθιά του πίστι καί εὐσέβεια πρός τόν Τριαδικό Θεό καί τήνἘκκλησία μας, ἀλλά και δέν ἔκρυβε τήν μοναχική του ἀφιέρωσι καί τήν ἀσκητική ζωή του. Ἔκτοτε, ὡς Ἐπίσκοπος πλέον, παρακολουθοῦσα μακρόθεν τις δραστηριότητές του, κυρίως ἀπό τήν Ἐφημερίδα "Ὀρθόδοξος Τύπος"......

Περί ἐξομολογήσεως. π. Σαράντης Σαράντου

Ἀρχιμ. Σαράντη Σαράντου
ἐφημερίου Ἱ. Ν. Κοιμήσεως Θεοτόκου Ἀμαρουσίου

Κατά τήν τελευταία ἐπίσκεψή μου στό ἁγιώνυμο Ὄρος ἄκουσα ἀπό τούς μοναχούς μιά πολύ σημαντική ἐμπειρία ἀπό τήν ἁγιορείτικη ζωή τους.

Μιλοῦσαν γιά τόν ἱερομόναχο Ἀθανάσιο πού ἔζησε στήν Ἱερά Μονή τοῦ Ὁσίου Γρηγορίου πολύ ἀσκητικά καί πνευματικά. Ἡ ποιμαντική του προσφορά στούς συγχρόνους του μοναχούς καί λαϊκούς ἦταν ποιοτικά ἀνάλογη τοῦ θεανθρωπίνου τρόπου τῆς προσωπικῆς του ζωῆς. Τελείωσε ὁσιακά τή ζωή του. Ὁ Γέροντάς του παρακαλοῦσε τό Θεό νά τοῦ ἀποκαλύψει κάτι ἀπό τή νέα μετά θάνατο ζωή του. Πράγματι, ὅταν τελείωνε τό σαρανταλείτουργο πού ἔκανε ὁ γέροντας «ὑπέρ ἀναπαύσεως τῆς ψυχῆς» τοῦ ὑποτακτικοῦ ἱερομονάχου, παρουσιάστηκε ὁ ὑποτακτικός στόν ὕπνο τοῦ Γέροντα καί μέ τρόπο ἀποκαλυπτικό ἔδωσε ἀναφορά στό Γέροντά του. Ὁ Θεός, Γέροντα, μοῦ ζήτησε λόγο, εἶπε. Καί γιά μέν τά μοναχικά μου καθήκοντα ἰσοφάρισα μέ τό Θεό. Σχετικά μέ τίς ποιμαντικές μου ὅμως ὑποχρεώσεις ἦταν ἀδέκαστος, ἀνυποχώρητος καί ἀσυγκατάβατος.

Διδαχές Γερόντων, η σημερινή Ελλάδα

1. Ο Γέροντας Επιφάνιος έλεγε: «Πονώ και αγω­νιώ για την πορεία του ελληνικού Έθνους, το όποιο συνε­χώς αφελληνίζεται, αποχριστιανίζεται, αποχρωματίζεται, αποκόπτεται από τις ρίζες του και χάνει τα στοιχεία της ταυτότητας του».


2.  «Η χώρα μας, έλεγε ο Γέροντας Αμφιλόχιος, είναι σκεπασμένη με τους πάγους του υλισμού και της αθεΐας και καλούμαστε όλοι να συμβάλουμε στη διάλυση τους.

Ο βίος της αγίας Μεγαλομάρτυρος Ειρήνης (5 Μαϊου).

Η αγία Ειρήνη. Ρωσική κεντημένη εικόνα, 1598-1604.

Κατά τους χρόνους του αγίου Κωνσταντίνου του Μεγάλου, ο βασιλιάς της πόλεως Μαγεδώνος (στην Περσία), Λικίνιος, είχε μία θυγατέρα εξαιρετικής ομορφιάς, ονόματι Πηνελόπη. Για να την προστατεύσει από την διαφθορά του κόσμου, την είχε κλείσει από την ηλικία των έξι χρόνων σε υψηλό και απροσπέλαστο πύργο, όπου την περιέβαλλε με αφάνταστη πολυτέλεια και ανέσεις. Την υπηρετούσαν δεκατρείς θεραπαινίδες και την μόρφωση της είχε αναλάβει ένας πάνσοφος γέροντας, ονόματι Απελλιανός. Μία ημέρα, η κόρη είδε ένα περιστέρι να μπαίνει στον πύργο, κρατώντας στο ράμφος του ένα κλαδί ελιάς που ήλθε να αποθέσει πάνω σε ένα χρυσό τραπέζι. Στο ίδιο μέρος ήλθε κατόπιν ένας αετός να αφήσει ένα στεφάνι από άνθη που κρατούσε στα γαμψόνυχά του, και τέλος ένα αποκρουστικό μαύρο κοράκι έφερε εκεί ένα φίδι. Η Πηνελόπη ρώτησε να μάθει από τον δάσκαλο της την σημασία των σημείων αυτών και εκείνος της εξήγησε ότι έμελλε να λάβει το βάπτισμα, σύμβολο του οποίου ήταν το κλαδί ελιάς, και αφού αντιμετώπιζε κατόπιν δοκιμασίες και θλίψεις θα κέρδιζε τον βασιλικό στέφανο του μαρτυρίου.
Λίγο μετά το όραμα αυτό, ήλθε ένας άγγελος να την κατηχήσει στην χριστιανική πίστη και της έδωσε το όνομα Ειρήνη. Αφού βαπτίσθηκε, η Ειρήνη ανέτρεψε τα είδωλα του πατέρα της και αντιμετώπισε με ανδρική αποφασιστικότητα τις απειλές εκείνου.

Συζυγία Αρίστη – Τιμόθεος και Μαύρα (3 Μαΐου)

Η θαυματουργική εικόνα της αγίας Μαύρας στο ναό της στο Μαχαιράδο Ζακύνθου.

Πρωτ. π. Γεωργίου Παπαβαρνάβα

Ένα ζευγάρι αγίων, που δολοφονήθηκαν βάναυσα με βασανιστήρια από τους ειδωλολάτρες. Και έγιναν παράδειγμα αυτοθυσίας, αγάπης και αφοσίωσης στον Κύριο της αγάπης, τον Ιησού Χριστό.

Στην Ακολουθία του Μυστηρίου του Γάμου ψάλλουμε μεταξύ των άλλων και τον ύμνο “Άγιοι μάρτυρες οι καλώς αθλήσαντες και στεφανωθέντες…”, επειδή ταιριάζει με τον χαρακτήρα του Γάμου που είναι μαρτυρικός, αφού είναι το Μυστήριο της αγάπης. Η αγάπη από την φύση της είναι μαρτύριο, σταυρός.

Άνθρωποι ξένοι μεταξύ τους, δύο διαφορετικοί κόσμοι και χαρακτήρες, ο καθένας τους με την δική του νοοτροπία, τα ελαττώματα, και τις αδυναμίες του, καλείται να ζήση όλη του την ζωή κοντά στον άλλο, να τον υπομένη και να τον ανέχεται. Χρειάζονται πραγματικά μεγάλα αποθέματα αληθινής, ανιδιοτελούς αγάπης.

ΠΙΣΤΗ ΚΑΙ ΓΝΩΣΗ (ΕΠΙΣΤΗΜΗ). ΕΙΝΑΙ ΑΝΤΙΘΕΤΕΣ;

Είναι αναντικατάστατη, όπως είναι οι ρίζες του δέντρου…

ΠΙΣΤΗ ΚΑΙ ΓΝΩΣΗ

Το ερώτημα για τη σχέση πίστεως και γνώσεως είναι πολύ παλιό. Από τα πρώτα κιόλας βήματά της η Εκκλησία το αντιμετώπισε σ’ αυτή ή σ’ εκείνη τη μορφή του. Και ήταν πολύ φυσικό να αναρωτιούνται οι άνθρωποι ποιά σχέση είχε η αποκάλυψη του Θεού, που αποκτούσαν με την πίστη, με τη γνώση τους για τον κόσμο και τον άνθρωπο που είχαν πριν προσχωρήσουν στο λαό του Θεού. Ήταν και η πίστη κατά κάποιο τρόπο μια νέα γνώση για το Θεό και τον άνθρωπο. Ποιά σχέση είχε με όσα γνώριζαν μέχρι τότε; Τί το καινούριο έδινε στον πιστό και μέχρι ποιά σημείο υποκαθιστούσε, αχρήστευε ή συμπλήρωνε την ανθρώπινη γνώση; Η αποκάλυψη απαιτούσε περαιτέρω πρόοδο των ανθρωπίνων προσπαθειών για γνώση ή μήπως συνδεόταν με μια παραίτηση από κάθε παραπέρα ενασχόληση με την έρευνα;

Έμπρακτη αλλαγή

Έμπρακτη αλλαγή Πατερικό σχόλιο  στο Ευαγγέλιο της Κυριακής της Σαμαρείτιδος  «Αφήκεν ουν την υδρίαν αυτής η γυνή και απήλθεν εις την πόλιν». Ανώτερη και υψηλότερη των σωματικών φροντίδων φαίνεται η πολύανδρη μέχρι χθες γυναίκα. Αυτή που εύκολα πολλές φορές είχε κατανικηθή από τις ηδονές, τώρα δεν υπολογίζει τη σωματική της ανάγκη..., αλλά σφυρηλατεί άλλη συνήθεια μέσα της με τη βοήθεια της πίστεως. Έτσι αμέσως μελετώντας πώς θα εφαρμόση την αγάπη, που κατέχει την πρώτη θέση στις αρετές, και τη φιλαλληλία, άρχισε να τρέχη γρήγορα προς την πόλη, για να εξαγγείλη και σε άλλους το αγαθό που συνέβη σ' αυτήν. Διότι, όπως είναι φυσικό, ψιθύριζε σιγά και μυστικά στο νου της ο Σωτήρ τα λόγια: «Δωρεάν ελάβετε, δω­ρεάν δότε». Ας διδασκώμαστε με τούτο να μη ζηλεύουμε εκείνον τον οκνηρό δούλο, που για την οκνηρία του έχωσε στη γη το τάλαντο, αλλά ας φροντίζουμε να το αυξάνουμε με την εργασία. Αυτό έκαμε και πολύ καλά μάλιστα και η πολυσυζητημένη αυτή γυναίκα και κοινοποιεί στους άλλους το αγαθό που συνέβη σ' αυτήν.   (Άγ. Κύριλλος Αλεξανδρείας) http://www.impantokratoros.gr/emprakth-alagi.el.aspx

ΠΩΣ ΕΝΑΣ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΣ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΗΣ ΑΝΑΚΑΛΥΠΤΕΙ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΓΡΑΦΗΣ

    Το περιστατικό εδημοσιεύθη εις το τεύχος Ιουλίου 1970 του περιοδικού Avionics News (Αεροπορικά νέα), μηνιαίας εκδόσεως της Aircraft Electonics Association Inc., η οποία εδρεύει εις Σαρασότα της Φλόριδας. ΗΠΑ (Sarasota, Florida).

    Γνωρίζατε, ότι το διαστημικό πρόγραμμα ασχολείται εις το να αποδείξει, ότι αυτό το οποίον έχει αποκληθεί «μύθος» εις την Αγία Γραφή είναι αληθές;

    Ό κ. Harold Hill (Χάρολτ Χίλλ), Πρόεδρος της Curtis Engine Company (Εταιρία Κούρτις Έντζιν), εκ Βαλτιμόρης (Πολιτεία Μαίρυλαντ, Η.Π.Α.) και Σύμβουλος εις το διαστημικό πρόγραμμα διηγείται τα ακόλουθα:

    «Νομίζω, ότι ένα από τα πλέον εκπληκτικά πράγματα, τα οποία μας παρέχει σήμερον ο Θεός, συνέβη τελευταίως εις τους αστροναύτες μας και τους διαστημικούς επιστήμονας εις το Green Beld Md (Γκρήιν Μπέλτ, της Πολιτείας Μαίρυλαντ). Αστροναύτες και επιστήμονες προσεπάθουν να προσδιορίσουν την θέση του ηλίου, της σελήνης και των πλανητών εις τον διαστημικό χώρο μετά 100 και 1000 έτη από τώρα. Πρέπει να γνωρίζομε την θέση αυτή, ώστε να μη αποστείλομε τεχνητούς δορυφόρους, οι οποίοι θα συγκρουσθούν αργότερα επί τινος άστρου κατά την διάρκεια των περιστροφών του.

    Οφείλομε να καθορίσομε (προσδιορίσομε) την τροχιά των τεχνητών δορυφόρων, λαμβάνοντας υπ’ όψη την διάρκεια της ζωής των και την προσεχή θέση των πλανητών, ούτως ώστε να μην αποτύχει οριστικώς (will not bog down) η όλη προσπάθεια της αποστολής.

    Προς τον σκοπό αυτόν ετέθη εις λειτουργία ηλεκτρονικός υπολογιστής, ο οποίος άρχισε να καταμετρά διά μέσου των αιώνων τον χρόνο, προ των ημερών και μετά τας ημέρας μας. (Σ.Μ. Τούτο έπρεπε να γίνει διά να καθορισθούν οι συντεταγμένες των ουρανίων σωμάτων κατά τον ρουν των αιώνων).

    Αιφνιδίως όμως ο ηλεκτρονικός υπολογιστής “εμπλοκαρίσθη” (came to a halt).

Εις τα ζητήματα της πίστεως δεν χωρούν συναισθηματισμοί (Γέρων Θεόκλητος Διονυσιάτης)

...Ημπορεί να απειλούμεθα με αφανισμόν, αλλ' αυτό ενδιαφέρει τόν Θεόν, όχι ημάς. Εις ημάς επιβάλλεται να τηρώμεν την πίστιν μας και να μετανοώμεν εφ' οις ημάρτομεν. Και να μεριμνώμεν ανθρωπίνως υπέρ εαυτών και των άλλων, μέ­χρι του σημείου, όπου η πίστις η ορθόδοξος δεν θίγεται.... Εις τα ζητήματα της πίστεως δεν χωρούν συναισθηματισμοί Του Μοναχου Θεοκλήτου Διονυσιάτου *** ...Εάν ζητούν διάλογον μεθ' ήμών, είναι διότι ανεκάλυψαν ρήγματα εις το τείχος μας. Δεν θέλουν συζητήσεις περί Ορθοδοξίας. Τά ξεύρουν όλα. Ούτε ζητούν να ακούσωμεν τας ιδικάς των απόψεις. Γνωρίζουν, ότι τας ξεύρομεν...». *** * «Να ενωθούμε. Αλλά πώς; Να ενωθή η αλήθεια με το ψεύδος; Το φως με το σκότος; Οι πιστοί εις την Εκ­κλησίαν με εκείνους, που αρνήθηκαν την Εκκλησίαν; Να ενωθούμε, ναι. Αφού αποβάλλουν οι κακόδοξοι τας κακοδοξίας των. Εις τα ζητήματα της πίστεως δεν χω­ρούν ανθρώπινοι συναισθηματισμοί. Αείποτε η Εκκλη­σία του Χριστού «διά τους λόγους των χειλέων Του εφύλαξεν οδούς σκληράς». Μέσος όρος δεν υπάρχει. Ή πιστεύομεν η δεν πιστεύομεν. Ή ο από δέκα αιώνων Καθολικισμός περιέπεσεν εις αιρέσεις, οπότε πρέπει να τας αποβάλλη και κατόπιν να έλθη προς ένωσιν Δογματικήν και Εκκλησιαστικήν η δεν εχει αιρέσεις, οπότε η Εκ­κλησία μας πλανάται επί δέκα αιώνας. Και όχι μόνον δέκα αιώνας, αλλά πλανάται μεθ' όλων των Οικουμενι­κών Συνόδων και των αγίων Πατέρων και τα πάντα γίνο­νται άνω κάτω. Και κατά συνέπειαν, πρέπει να διορθώσωμεν Ιερούς Κανόνας, να συμπληρώσωμεν το Σύμβολον της Πίστεως, να διασκευάσωμεν τα λειτουργικά βι­βλία, να χρίσωμεν με ασβέστη τους τοιχογραφημένους άγιους Πατέρας μας και να καύσωμεν τας φορητάς Εικό­νας των, αφού επλανήθησαν και πλανούν και ημάς τό­σους αιώνας....

Μοναχού Αρσένιου Βατοπαιδινού: Εις τον Βίον του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου του Τροπαιοφόρου (Μέρος 3ο)

VatopaidiFriend: Με αφορμή την επερχόμενη εορτή του αγίου Γεωργίου, σας παρουσιάζουμε από το αρχείο μας ένα υπέροχο δείγμα της άγνωστης (στον πολύ κόσμο) πνευματικότητας του π. Αρσένιου Βατοπαιδινού. Πρόκειται για μια θαυμάσια εξιστόρηση του βίου του αη-Γιώργη με πολλές βαθιές πνευματικές σκέψεις και διδαχές.
Συνέχεια από Μέρος 2ο
Ανάμεσα στον πόνο και στον θόρυβο των ημερών, περιερχόταν ο εικοσιδυάχρονος Γεώργιος παρακολουθώντας τα δρώμενα. Ήταν ήδη τιμημένος με το αξίωμα του Κόμη και του είχε υποσχεθεί ο Διοκλητιανός και το αξίωμα του Στρατηλάτη. Σεμνός, ανδρείος και δυνατός στο σώμα και στην ψυχή, αναλογιζόταν προσευχόμενος την παρουσία του Θεού στην γή, πώς τον πρόδωσε ο μαθητής Του, τον συνέλαβαν, πώς τον οδήγησαν οι συνάνθρωποί του στο πραιτώριο, πώς τον ενέπαιζαν, πώς τον κοροΐδευαν, πώς τον ράπιζαν και τον οδήγησαν οι Ρωμαίοι στρατιώτες μπροστά στον Πιλάτο να απολογηθεί, πώς υπέμεινε την συκοφαντική επίθεση των Ιουδαίων αρχιερέων που σούβλιζε την καρδιά μέχρι τα τρίσβαθα της ψυχής· «περίλυπός εστιν η ψυχή μου έως θανάτου» είχε πεί ο Κύριος που προγνώριζε ότι θα συμβούν όλα αυτά.
Όμως μετά το διασυρμό, το μαστίγωμα και τις τόσες άλλες δυσκολίες, την ώρα της Σταυρώσεώς Του όταν παρέδωσε το Πνεύμά Του, σαλεύθηκε η γή, ο ήλιος έχασε το φως του, οι δίκαιοι νεκροί αναστήθηκαν και μετά από τρεις μέρες νικήθηκε μέχρι τέλους ο θάνατος. Ο Ιησούς ο Θεός αναστήθηκε, το μαρτυρούσε η Χάρις του Αγίου Πνεύματος που κατοικούσε πλούσια στην καθαρή του καρδιά. Θεουργικός έρωτας πρόσθετε πάνω στην ανδρεία του ψυχή την δύναμη που χρειαζόταν να ομολογήση και εκείνος για τον σαρκωθέντα Ιησού, να μιμηθεί το πάθος Του, να βρεθεί κοντά στον αγαπημένο, που πρώτος έπαθε γι’ αυτόν, για όλους τους ανθρώπους. Η Χάρις του Θεού τον παρότρυνε «μή φοβηθήτε από αυτούς που σκοτώνουν το σώμα, δεν μπορούν όμως να σκοτώσουν την ψυχή» και όποιος «μέσα στην δική μου Χάρη με ομολογήσει αληθινό Θεό και άνθρωπο μπροστά στους ανθρώπους, θα τον ομολογήσω κι εγώ μέσα στην ίδια ύπαρξή του, μπροστά στον Ουράνιο Πατέρα μου».

“Βάλε φωτιά στις σκέψεις μου και στην καρδιά μου!”. Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ (ΑΓ. ΙΓΝΑΤΙΟΥ ΜΠΡΙΑΝΤΣΙΑΝΙΝΩΦ)

Ξεχύνω τα λόγια της καρδιάς μου, που απαλά σκιρτά από χαρά άφθαρτη κι ανέκφραστη. Αδελφοί, αν εισχωρήσετε στα λόγια μου με καθαρό λογισμό, θα ευφρανθείτε σαν σε συμπόσιο πνευματικό! Η πίστη στο Χριστό είναι ζωή. Όποιος τρέφεται με την πίστη, γεύεται ήδη, στη διάρκεια της επίγειας πορείας του, την αιώνια ζωή, που ετοιμάστηκε για τους δικαίους στο τέλος αυτής της πορείας. Ο Κύριος είπε: «Όποιος πιστεύει σ’ εμένα, αυτός έχει την αιώνια ζωή».

Με την πίστη οι άνθρωποι του Θεού υπέμειναν σκληρές δοκιμασίες. Έχοντας οικειωθεί το πλούτο και την ευφροσύνη της αιώνιας ζωής, θεώρησαν σκουπίδια τα θέλγητρα της πρόσκαιρης. Με την πίστη δέχονταν τις θλίψεις και τις στενοχώριες σαν δώρα του Τριαδικού Θεού, δώρα με τα οποία Εκείνος τους αξίωσε να γίνουν μιμητές και μέτοχοι των παθημάτων ενός από τα πανάγια Πρόσωπά Του, που έστερξε να δεχθεί τη φύση μας και να οικονομήσει τη λύ­τρωσή μας. Η απέραντη ευφροσύνη, που γεννιέται από την πίστη, καταβροχθίζει τη σκληρότητα του πόνου. Έτσι, στη διάρκεια οδυνηρών βασάνων, νιώθει κανείς μόνο τέρψη. Το ομολόγησε ο μεγαλομάρτυρας Ευστράτιος (13 Δεκεμβρίου) λίγο πριν από την τελείωσή του. Τα βασανιστήρια στα οποία με υποβάλλεις, είπε στον ηγεμόνα Αγρικόλα, είναι για μένα ευφροσύνη!.

ΤΟ ΦΑΡΜΑΚΟ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ- ΟΜΙΛΙΑ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΘΩΜΑ(MP3)

π. Σάββας Ὁμιλία γιά τό πῶς μᾶς θεραπεύει ἡ πίστη. Κυριακή τοῦ Θωμᾶ 11-4-2010.