Η ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ.

ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΙΩΣΗΦ ΔΙΟΝΥΣΙΑΤΟΥ ΟΔΗΓΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΖΩΗ

«Όταν προσευχόμαστε, δεν έχουμε χρέος να αφιερώνουμε συστηματικά ένα μέρος της προσευχής μας για τους άλλους;»
Ασφαλώς! Είναι καθήκον μας. Άλλωστε καί οί προσευχές της Εκκλησίας μας αναφέρονται πολύ συχνά στους άλλους. Προκειμένου να προσευχηθεί κανείς για τον εαυτό του, οπωσδήποτε χρειάζεται κόπος, όμως ή προσευχή για τους άλλους είναι πολύ μεγαλύτερος κόπος. Σχετικά με το τελευταίο, θα χρησιμοποιήσω την εμπειρία ορισμένων σύγχρονων αγίων Πατέρων.
Ό αείμνηστος ησυχαστής Ιωσήφ, όταν κάποιο πρόσωπο είχε ειδική ανάγκη, έδινε όλο τον εαυτό του στην προσευχή, αλλά καί στη νηστεία. Δεν εύρισκε ανάπαυση ή ψυχή του, μέχρις ότου πληροφορηθεί εκ Θεού μέσα του ότι εισακούσθηκε ή δέηση του. Στο βιβλίο "Ιερομόναχος Χαράλαμπος Διονυσιάτης" αναφέρεται ότι ό άγιος αυτός Γέροντας, με την επιμονή στη νηστεία καί την προσευχή, «έβγαλε ψυχή από την κόλαση». Σε άλλο σημείο του ίδιου βιβλίου πληροφορούμαστε ότι, όταν επρόκειτο να ανοίξει ό φοβερός πόλεμος του '40, ή καρδιά του τόσο πολύ πυρώθηκε στην προσευχή, ώστε έμοιαζε με Βαβυλωνιακή κάμινο.

ΩΣΤΕ ΒΛΑΠΤΕΙ Η ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ;

Δύο θεσμοί πολεμήθηκαν λυσσαλέα τα τελευταία χρόνια: Η Εκκλησία και η Οικογένεια. Από κοντά ήρθε και η σειρά της Πατρίδας με τη Σημαία. Πάτησαν οι άνομοι και οι ασεβείς με τα βέβηλα πόδια της νομοθεσίας τους και της νοοτροπίας τους, του λόγου της Τηλεόρασης και της πραγματικότητας της προσωπικής τους ζωής στον ιερό χώρο των δύο αυτών σεπτών μεγεθών. Δε σεβάστηκαν τίποτε από το απώτατο παρελθόν μέχρι σήμερα. Και καλά για την Εκκλησία, θα πεί κάποιος ότι δεν πιστεύουν. Αλλά για την οικογένεια, που είναι μέσα στο αίμα μας και στο γονιδίωμα; Δεν άφησαν τίποτε όρθιο λοιπόν.

Αρχισαν από την πρώτη οικογένεια του Παραδείσου «ανατολικά της Εδέμ», τις αρχαίες οικογένειες των πρώτων ανθρώπων, με τις όποιες μικρές παραλλαγές, αλλά με τα σπίτια τους και το ιερό περιβάλλον τους, τους νόμους, το οικογενειακό δίκαιο και τα έθιμά τους. Δεν «ανέκρουσαν  πρύμναν» μπροστά στη ζωή στην Αρχαία Ελλάδα και στις σοφές γνώμες των μεγάλων κλασσικών, που μιλάνε για την οικογένεια. Δεν διάβασαν, δεν είδαν τα ευρήματα της αρχαιολογικής σκαπάνης. Διέγραψαν με μια μονοκονδυλιά ιστορία και ζωή χιλιάδων ετών, ακόμη και το δικό τους παρελθόν, των γονιών τους και των παππούδων τους! Στόχος τους: να λείψει, να μην υφίσταται η οικογένεια,  όπως την ξέραμε.

Ι.Μ.Πειραιώς: Ψήφισμα για "Μασονία και Νέα Τάξη"

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΟΥΜΕ ΤΟ ΨΗΦΙΣΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΑΣΩΝΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΝΕΑ ΤΑΞΗ ΩΣΤΕ ΝΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΙΑ ΥΠΕΥΘΥΝΗ ΚΑΙ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗ ΓΙΑ ΑΥΤΑ
Της ομηγύρεως όσων συμμετείχαν στην Ημερίδα της 29ης Νοεμβρίου 2009 με θέμα· «Μασονία και Νέα Τάξη, Σχέσεις του Τεκτονισμού

με το Χριστιανισμό, την Πολιτική και τη Δημοκρατία», που πραγματοποιήθηκε, υπό την αιγίδα της Ιεράς Μητροπόλεως Πειραιώς, από την εφημερίδα «Χριστιανική» στο κινηματοθέατρο Αττικόν, έναντι του Ιερού Ναού του Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης.

Η Ημερίδα, λόγω του θέματος, αφιερώθηκε στους μακαριστούς αρχιμανδρίτη Επιφάνιο Θεοδωρόπουλο και τον Νικόλαο Ψαρουδάκη, ιδρυτή της Χριστιανικής Δημοκρατίας, οι οποίοι με τα βιβλία τους αποκάλυψαν τον αντιχριστιανικό και αντιδημοκρατικό χαρακτήρα της Μασονίας.

Γιατί τώρα η εκδήλωση;

Σημαντικά γεγονότα διεθνούς και εθνικού επιπέδου επαναφέρουν στην επικαιρότητα το ρόλο Οργανώσεων που λειτουργούν κατά τρόπο μυστικό και συνωμοτικό και τελευταίως εντατικοποιούν την δράση τους με βασικούς στόχους·

ΑΓΙΟΣ ΠΟΛΥΚΑΡΠΟΣ

23 Φεβρουαρίου Συναξαριστής

Πολυκάρπου Ἐπισκόπου, τῶν Ἁγίων ἑβδομήκοντα τριῶν Μαρτύρων, Κλήμεντος Μάρτυρος, Θεῆς Μάρτυρος, Γοργονίας, τῶν Ὁσίων Ἰωάννου, Ἀντιόχου, Ἀντωνίνου καὶ Μωυσέως, τῶν Ὁσίων Ζεβινᾶ, Πολυχρονίου, Δαμιανοῦ καὶ Μωυσέως, Δαμιανοῦ τοῦ Ἐσφιγμενίτου, Μωυσέως ἐκ Ρωσίας.

Ὁ Ἅγιος Πολύκαρπος ὁ Ἱερομάρτυρας Ἐπίσκοπος Σμύρνης (Ἑορτὴ Πολύκαρπος)

Ὁ Ἅγιος Ἱερομάρτυς Πολύκαρπος γεννήθηκε περὶ τὸ 80 μ.Χ. ἀπὸ εὐσεβεῖς καὶ φιλόθεους γονεῖς, τὸν Παγκράτιο καὶ τὴ Θεοδώρα, ποὺ εἶχαν ἐγκλειστεῖ στὴ φυλακὴ γιὰ τὴν πίστη τοῦ Χριστοῦ, καὶ βαπτίσθηκε Χριστιανὸς σὲ νεαρὴ ἡλικία. Ὑπῆρξε μαζὶ μὲ τὸν Ἅγιο Ἰγνάτιο τὸν Θεοφόρο μαθητὴς τοῦ Εὐαγγελιστῆ Ἰωάννη. Λίγο πρὶν ἀναχωρήσει ἀπὸ τὸν πρόσκαιρο αὐτὸ βίο ὁ Ἅγιος Βουκόλος, Ἐπίσκοπος Σμύρνης (τιμᾶται 6 Φεβρουαρίου), χειροτόνησε μετὰ τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων, ὡς διάδοχό του, τὸν Ἅγιο Πολύκαρπο καὶ μετὰ κοιμήθηκε μὲ εἰρήνη.

Ὁ Ἅγιος παρακολούθησε μὲ ἀγωνία καὶ προσευχὴ τὴ σύλληψη τοῦ Ἁγίου Ἰγνατίου τοῦ Θεοφόρου, Ἐπισκόπου Ἀντιοχείας καὶ τὰ μαρτύρια αὐτοῦ. Ἡ ἀγάπη του πρὸς τὸν θεοφόρο Πατέρα μαρτυρεῖται καὶ ἀπὸ τὴν Ἐπιστολὴ τὴν ὁποία ἔγραψε πρὸς τοὺς Φιλιππησίους. Σὲ αὐτὴ τὴν ἐπιστολὴ τοὺς συγχαίρει γιὰ τὴν φιλοξενία, τὴν ὁποία παρεῖχαν στὸν Ἅγιο Ἰγνάτιο, ὅταν αὐτὸς διῆλθε ἀπὸ τὴν πόλη τους. Τὸ κείμενο αὐτὸ τοῦ Ἁγίου Πολυκάρπου διακρίνεται γιὰ τὸν ἀποστολικό, θεολογικὸ καὶ ποιμαντικὸ χαρακτῆρα του.

Τα στάδια του Αθεϊσμού - Μητροπολίτη Ιερόθεου Βλάχου

Κάθε γεγονός και κάθε πνευματική κατάσταση έχει στάδια. Σταδιακά αναπτύσσεται ο άνθρωπος και σταδιακά μπορεί να ζήσει διάφορες καταστάσεις. Στάδια μπορεί να διακρίνει κανείς στην αμαρτία, αλλά και στην αρετή. Έτσι μπορούμε να μιλήσουμε για στάδια και στον αθεϊσμό.

Όταν μιλάμε για αθεϊσμό πρέπει να είμαστε λίγο προσεκτικοί. Γιατί αυτός που εμείς νοιώθουμε άθεο στην πραγματικότητα δεν είναι. Μπορεί κάποιος να ζει πολύ διαφορετικά από ό,τι ζούμε εμείς, αλλά αυτό δεν μπορεί να κληθεί αθεΐα. Υπάρχει ο θεωρητικός αθεϊσμός και πρακτικός αθεϊσμός, μπορούμε δε να ισχυρισθούμε ότι υπάρχει και ο θρησκευτικός αθεϊσμός.
Στον τελευταίο ανήκουν οι άνθρωποι εκείνοι που ζουν στον χώρο της Εκκλησίας πολύ επιφανειακά, χωρίς να αποκτούν προσωπική επίγνωση της θείας Χάριτος, προσωπική γνώση του Θεού. 

Οι Φαρισαίοι της εποχής του Χριστού ζούσαν μια τέτοια ιδιότυπη αθεΐα. Υποστήριζαν και δίδασκαν τον νόμο και όμως αγνοούσαν τον Νομοθέτη, και όχι μόνον Τον αγνοούσαν αλλά και Τον σταύρωσαν. Γιʼ αυτό είναι δύσκολο κανείς να χαράξει μια διαχωριστική γραμμή μεταξύ της πίστεως και της απιστίας. Μπορεί κάποιος να φαίνεται πιστός και όμως να καταλήξει σε πλήρη αθεΐα και αγνωστικισμό. Και μπορεί κάποιος άλλος να φαίνεται εξωτερικά άθεος και όμως να βρει την τέλεια πίστη. Θα ήθελα στην συνέχεια να παρουσιάσω, παρά την δυσκολία τα στάδια του αθεϊσμού, όπως τα περιγράφει ο Κλεμάν.

 

Βασικά διακρίνει τρία στάδια αθεϊσμού.

«Το πρώτο είναι ο αντιθεϊσμός, η επανάσταση ενάντια στο Θεό, στο όνομα της ελευθερίας και της δικαιοσύνης. Ο αντιθεϊσμός γεννιέται από την αποσύνθεση της χριστιανοσύνης, όταν αυτή, σιωπηρά νεκρή, μεταμορφώνεται σε ιδεολογία και αναζητάει τον ολοκληρωτισμό για να αντικαταστήσει τη χαμένη δύναμη του ολόκληρου». Μια κατεστημένη θρησκεία, που έχει μεταβληθεί σε ιδεολογία, απογοητεύει τους ανθρώπους, οι οποίοι επηρεασμένοι και από άλλα κοσμοθεωρητικά κίνητρα πολεμούν ανοιχτά αυτήν την νεκρά και αποστεωμένη θρησκεία. Οι αντιδράσεις είναι ισχυρές. Κοροϊδεύουν όλα τα της θρησκείας και μάλιστα στο όνομα της δικαιοσύνης και της ελευθερίας. Είναι δηλαδή επαναστατικός και αντιθετικός.

Η Θρησκεία του Αθεϊσμού

Αρχιμ. Ιωάννου Καρασακαλίδη

Ἡ θρησκεία τοῦ ἀθεϊσμοῦ
Ὑπάρχουν σήμερα δύο εἰδῶνΟἱ ἄθεοι (αὐτοί πού λένε ὅτι εἶναι) καί οἱ ἔνθεοι (αὐτοί πού ἔχουν θεό). Ὅπως σέ ὅλα τά πράγματα, ἔτσι κί ἐδώ ἔχουμε τήν ἑρμηνεία τῶν ὅρων ὡς ἑξῆς: Ἡ ἀντίθετη λέξη τοῦ Α + θεός δέν εἶναι ἡ λέξη πιστός, ἀλλά ἡ λέξη ΕΝΘΕΟΣ.
Ἄπιστοι ἄνθρωποι ὑπάρχουν καί μέσα στήν Ἐκκλησία καί ὅλοι ἴσως ὑπήρξαμε ἄθεοι μέχρι νά γίνουμε πιστοί. Διότι ὁ ἄθεος, ἐξετάζοντας ἐτυμολογικά τήν λέξη, πιστεύει στήν ὕπαρξη τοῦ θεοῦ, ἁπλῶς δέν τόν παραδέχεται, ἀπό τό στερητικό ἀ- πού σημαίνει «δέν ἀποδέχομαι», αὐτό πού ὑπάρχει. Ἔτσι ,λοιπόν, ὑπάρχουν «πιστοί ἄνθρωποι»πού δέ θρησκεύουν , δέν ἐξομολογοῦνται, δέν κοινωνοῦν καί ὑπάρχουν ἄθεοι πού θρησκεύουν στή θρησκεία τοῦ ἀθεϊσμοῦ μέ τό νά ἀποδέχονται καί νά ἀκολουθοῦν πιστά τόν δικό τους τρόπο ζωῆς. θρησκευόμενοι ἄνθρωποι.

Επίσκοπος Ράσκας και Πριζρένης Αρτέμιος, Η Εκκλησία της Σερβίας έναντι του Οικουμενισμού

Διορθόδοξο Θεολογικό Συνέδριο
ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ: ΓΕΝΕΣΗ - ΠΡΟΣΔΟΚΙΕΣ - ΔΙΑΨΕΥΣΕΙΣ

Για να κατεβάσετε την εισήγηση σε ηχητική μορφή πατήστε εδώ

Ο Οικουμενισμός είναι τέκνο του 20ού αιώνα. Γεννήθηκε στην αρχή του, στα μέσα του αιώνα μεταμορφώθηκε σε Παγκόσμιο Συμβού­λιο Εκκλησιών και στο τέλος του αιώνα μαράθηκε, επειδή τον απαρ­νιόταν σφοδρά. Δυστυχώς επεβίωσε και σ' αυτή την κρίση και συνε­χίζει να ενοχλεί την Εκκλησία του Θεού και κατά τον 21ο αιώνα.
Αυτό το επιστημονικό συνέδριο περί Οικουμενισμού, κατά την τα­πεινή μας γνώμη, άργησε πολύ αλλά όχι και μάταια......
Για τον λόγο αυτό ευχαριστούμε τον Θεό καθώς και όλους όσοι κατέβαλαν προσπά­θειες να πραγματοποιηθεί αυτή η σπουδαία σύνοδος, ώστε το ζήτη­μα του Οικουμενισμού να παρατηρηθεί από διάφορες όψεις, πράγμα που θα βοηθήσει πολύ τόσο όλες τις τοπικές Ορθόδοξες Εκκλησίες, όσο και το εκκλησιαστικό πλήρωμα και τον κάθε πιστό να λάβει τη σωστή θέση εναντίον αυτής, όχι μόνο της πιο πρόσφατης αλλά και της πιο επικίνδυνης εκκλησιαστικής αίρεσης, την οποία ο γνωστός μας θεολόγος π. Ιουστίνος Πόποβιτς αποκαλεί Παναίρεση, αφού μέσα της συμπεριλαμβάνει όλες τις διαμέσου της ιστορίας της Εκκλησίας γνωστές αιρέσεις.

Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΑΝ (Π.ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ) MP3

ΓΙΑ ΚΑΡΝΑΒΑΛΙΑ ΕΧΟΥΜΕ ΛΕΦΤΑ...ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΗΡΩΕΣ ΠΟΥ ΠΕΘΑΝΑΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ...

Διαμαρτυρία του Μητροπολίτη Κονίτσης περί μη εορτασμού 25ης Μαρτίου από πρεσβείες και προξενεία της Ελλάδος

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ
ΔΡΥΪΝΟΥΠΟΛΕΩΣ, ΠΩΓΩΝΙΑΝΗΣ & ΚΟΝΙΤΣΗΣ

Ἀριθ. Πρωτ. 5

Ἐν Δελβινακίῳ τῇ 19ῃ Φεβρουαρίου 2010

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς καὶ Κονίτσης κ. ΑΝΔΡΕΑΣ, ἔκανε τὶς ἀκόλουθες Δηλώσεις :
«Στὴν φιλοκυβερνητικὴ ἀθηναϊκὴ ἐφημερίδα «ΕΘΝΟΣ» δημοσιεύθηκε ἡ ἐξοργιστικὴ εἴδηση, ὅτι «μὲ μιὰ πρωτοφανῆ ἐνέργεια τὸ ὑπουργεῖο Ἐξωτερικῶν ἐπιβάλλει τὴ ματαίωση τῶν ἑορταστικῶν ἐκδηλώσεων, ποὺ ὀργανώνονται στὶς Ἑλληνικὲς πρεσβεῖες καὶ προξενεῖα ἀνὰ τὸν κόσμο, γιὰ λόγους ... οἰκονομίας»! Ἐξ ἄλλου, «σύμφωνα μὲ ἐγκύκλιο, ἡ ὁποία στάλθηκε σὲ ὅλες τὶς ἑλληνικὲς διπλωματικὲς Ἀρχὲς τοῦ ἐξωτερικοῦ μὲ θέμα «ἑορτασμὸς Ἐθνικῆς Ἐπετείου ἀπὸ Ἀρχὲς Ἐξωτερικῆς Ὑπηρεσίας ὑπὸ παροῦσα δυσχερῆ οἰκονομικὴ συγκυρία», δίδεται ἐντολὴ νὰ μὴν παρατεθοῦν οἱ καθιερωμένες δεξιώσεις γιὰ τὴν 25η Μαρτίου»........

«ΕΝΑΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΥΣ» ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΕΥΘΥΜΙΟΣ ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ (Ι.Μ. ΚΩΣΤΑΜΟΝΙΤΟΥ, ΒΙΓΛΑ, Ι.Μ. Μ. ΛΑΥΡΑΣ) 1915-2004

Ἦταν γύρω στά 1990 ὅταν γιά πρώτη φορά συναντήθηκα μέ τόν Γέροντα Εὐθύμιο. Τόν θυμᾶμαι ὄρθιο πίσω ἀπό τό μαγειρεῖο τῆς Μ. Λαύρας. Εἴμαστε μαζί μέ τόν Γέροντά μας π. Μάξιμο.
Μοῦ λέει ὁ Γέροντας:
«Ἔλα νά δεῖς ἕναν διά Χριστόν σαλό».
Ἦταν ἕνας Μοναχός μικροκαμωμένος, ταπεινός. Εἶχε τά γένια του μαζεμένα μέ ἕνα λαστιχάκι καί τά μαλλιά του κομμένα. Φοροῦσε ἕνα φθαρμένο ζωστικό. Ἀργότερα ἔμαθα καί διαπίστωσα «ἰδίοις ὄμμασι» ὅτι πολλές φορές κυκλοφοροῦσε καί χωρίς αὐτό.
Ἦταν ἐξαιρετικά ἀδύνατος, μέ πολλή δυνατή φωνή καί ἔντονο δυναμισμό στόν τρόπο πού ἐκφραζόταν, στίς κινήσεις, στίς χειρονομίες του. Ὅλες του οἱ ἐκδηλώσεις ἀντανακλοῦσαν τήν ἅγια βία μέχρι «αὐτομίσους», πού - ὅπως ἔμαθα ἀργότερα- ἀσκοῦσε στόν ἑαυτό του. Τά ματάκια του ἔλαμπαν σάν τήν διάφανη ἁγιορείτικη θάλασσα. Φαινόντουσαν σάν δακρυσμένα.
Πίσω ἀπό μία ἐξωτερική «ἀγριότητα-τραχύτητα» διέκρινες μία φύση λεπτή, συναισθηματική, πολύ εὐαίσθητη. Πιό δύσκολα διέκρινες τήν ἁγιότητα... Συνήθως ὁ ἅγιος μόνο καταλαβαίνει τόν ἅγιο. Ὁ ἅγιος Γέροντας Παΐσιος τόν εἶχε «καταλάβει»... Μέ θαυμασμό ἀργότερα ἄκουσα ὅτι κάποιοι προσκυνητές εἶχαν ζητήσει ἀπό τόν Γέρο-Παΐσιο, τόν μεγάλο σύγχρονο ἀσκητή τῆς Παναγούδας, νά τούς δείξει ἕναν σύγχρονο ἁγιορείτη ἅγιο. Τότε ὁ μακαριστός Γέροντας τούς ἔστειλε νά δοῦν τό Γερο-Εὐθύμιο στή Βίγλα...
Ἀργότερα ἐπίσης συνειδητοποίησα τήν ἀταλάντευτη σταθερότητά του, τήν ἀκαμψία του - θά μπορούσαμε νά ποῦμε- στίς κατά Θεόν ἀποφάσεις του. Διαπίστωσα τήν ἀδιάπτωτη νηστεία του, τήν μοναχική του συνέπεια, τήν ἀπόλυτη αὐστηρότητα στόν ἑαυτό του. Μέ θαυμασμό ἔμαθα πώς ἔκανε «ἐννάτες», ἐδαφιαῖες μετάνοιες καί ἀμέτρητα κομβοσχοίνια σχεδόν μέχρι τά τελευταῖα του...Ὅταν ἔπεσε κατάκοιτος συνέχισε τίς «ἐννάτες» καί τήν προσευχή «ὑπέρ ὅλου τοῦ κόσμου»...
ΜΙΚΡΟΣ ΠΡΟΛΟΓΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟ ΜΑΣ ΒΙΒΛΙΟ ΠΟΥ ΣΥΝ ΘΕῼ, ΔΙ' ΕΥΧΩΝ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΚΑΙ ΟΛΩΝ ΥΜΩΝ ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ ΣΥΝΤΟΜΑ...

ΣΧΕΤΙΖΕΤΑΙ Ο ΝΕΟΠΑΓΑΝΙΣΜΟΣ ΜΕ ΤΟΝ ΝΕΟΣΑΤΑΝΙΣΜΟ; - (Λάμπρου Σκόντζου, Θεολόγου- Καθηγητού).

Ο σύγχρονος κόσμος βρίσκεται κυριολεκτικά βουτηγμένος σε μία απίστευτη κατάσταση πνευματικής κατάπτωσης.Η πνευματικότητα του σημερινού ανθρώπου είναι συνώνυμη με τον αποκρυφισμό και ολόκληρο το φάσμα του νοσηρού μυστικισμού, ο οποίος εκφράζεται με πληθώρα συγκεκριμένων ρευμάτων και ομάδων.Η πηγή του αποκρυφισμού είναι κοινή και οι ποικίλες ομάδες, συγκοινωνούντα δοχεία, τα οποία δέχονται και παρέχουν αποκρυφιστικό υλικό.Δυό τέτοια ρεύματα, από τους κυριότερους εκφραστές του αποκρυφισμού παγκοσμίως, είναι το νεοπαγανιστικό και νεοσατανιστικό φαινόμενο.Επισταμένη μελέτη της ιστορίας τους, των αρχών και των επιδιώξεών τους αποδεικνύει πως τα δύο αυτά μεγέθη, όχι μόνο σχετίζονται μεταξύ τους, αλλά είναι οι δυό όψεις του ιδίου νομίσματος.Πρόκειται για ένα και το αυτό κίνημα με δυό μορφές, διότι ταυτίζονται σχεδόν απόλυτα σε όλες τις θεωρητικές και πρακτικές τους εκφάνσεις.Προέρχονται από την ίδια μήτρα, την αρχαία ειδωλολατρία και υπηρετούν τους ίδιους σκοπούς. Δεν είναι τυχαίο ότι και τα δύο αυτά φαινόμενα ανήκουν στο αποκρυφιστικό πλέγμα των ομάδων της «Νέας Εποχής» και είναι από τους πιο φανερούς και γνήσιους εκφραστές του υδροχοϊκού, νεοεποχίτικου πνεύματος. Αμφότερα στηρίζονται στο πνευματιστικό και αποκρυφιστικό υπόβαθρο των θεοσοφικών αρχών.Άλλωστε η μυστηριώδης θεοσοφική δοξασία περί «Μεγάλης Ιεραρχίας» και «Μεγάλης Λευκής Αδελφότητας» είναι η βάση πάνω στην οποία οικοδομήθηκε η πίστη σε θεούς και δαίμονες στους σύγχρονους καιρούς. Αυτές τις θεοσοφικές οντότητες λατρεύουν και οι μεν και οι δε. Τα τελετουργικά τους είναι πιστά αντίγραφα αρχαίων παγανιστικών μυστηριακών τελετουργιών. Πρόδρομοι του συγχρόνου αποκρυφιστικού κινήματος υπήρξαν οι πρωτεργάτες του ρομαντισμού και του νεωτερισμού του 19ου αιώνα, οι οποίοι, ως γνωστόν, εμφορούνταν από σαφείς φυσιολατρικές και άρα φιλοπαγανιστικές πίστεις.

“ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΕΣ ΘΕΡΑΠΕΙΕΣ”. Θεραπεία ή παραθρησκεία; (Ιερομ. Δανιήλ Μπιάζης).

Το τελευταίο χρονικό διάστημα, δρουν στη χώρα μας αλλά και στο νησί μας διάφορες Αποκρυφιστικές και παραθρησκευτικές ομάδες, οι οποίες προσκαλούν με δημόσιες ανακοινώσεις τους τον σε άγνοια ευρισκόμενο κόσμο, να συμμετάσχει σε σεμινάρια μέσα από τα οποία θα λάβει “απαντήσεις” σε καίρια θέματα που απασχολούσαν και συνεχίζουν να απασχολούν τον άνθρωπο στο διάβα των αιώνων όπως: “υπάρχει μετά θάνατον ζωή;”, “πώς κατορθώνουμε τον έλεγχο του νου;”, καθώς και θέματα που αφορούν την υγεία.Βασική διδασκαλία των ομάδων αυτών είναι η “ολιστική” θεώρηση του κόσμου. Σύμφωνα με τη θεωρία αυτή υπάρχει ένας απρόσωπος Θεός ο οποίος είναι μια παγκόσμια δύναμη ή ενέργεια που ταυτίζεται με το σύμπαν, η λεγόμενη “συμπαντική ενέργεια”. Τα πάντα είναι εκδήλωση ή απόρροια αυτής της απόλυτης ενέργειας. Δεν υπάρχει διάκριση ουσίας ανάμεσα στο Θεό και στον άνθρωπο. Ο Θεός και ο άνθρωπος είναι το ίδιο. Θεός, άνθρωπος και Σύμπαν ταυτίζονται.Με βάση αυτή τη θεωρία οι αποκρυφιστές διδάσκουν, ότι ο άνθρωπος ανακαλύπτοντας τον “Θεό-Εαυτό του” και ενεργοποιώντας τις απόκρυφες δυνάμεις που κρύβει μέσα του, μπορεί να αυτοθεραπεύεται από κάθε αρρώστια, και όχι μόνο. Μπορεί επίσης να αυξάνει και να αναπτύσσει την προσωπικότητά του, ώστε να υπερέχει των άλλων, να προγραμματίζει τη ζωή του, ώστε να έχει σίγουρη την επιτυχία, να αισθάνεται πάντοτε ευεξία κ.ά

MEΘΟΔΟΣ ΠΙΛΑΤΕΣ:Η ΓΙΟΓΚΑ ΤΗΣ ΔΥΣΗΣ.ΜΙΑ ΠΑΓΙΔΑ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΕΠΟΧΗΣ

Ἄς μήν ξαναμπαίνουμε στόν Ἅδη ἀπό τόν ὁποῖο μᾶς ἔβγαλε ὁ Χριστός Μας.

Tης  Ελένης Ανδρουλάκη

Τι είναι η μέθοδος Πιλάτες -Η ιστορία και οι στόχοι του Πιλάτες -Το ανατολικό φιλοσοφικο-θρησκευτικό υπόβαθρο -Κριτική θεώρηση 

 Πηγή:http://radiofloga.ath.cx/forum/viewtopic.php?t=1468,Αlopsis.gr

1. Τι είναι η μέθοδος Πιλάτες

Ψάχνετε για «έναν ήπιο, μοντέρνο τρόπο σωματικής άσκησης»; Για «μια εναλλακτική γυμναστική χωρίς κόπωση, ιδρώτα και τραυματισμούς»; Αναζητάτε μια «γυμναστική αντιστρές που θα εκπαιδεύσει το σώμα και το νου σας, που θα σας απαλλάξει από τους πόνους και θα σας οδηγήσει σε σωματική και πνευματική ευεξία»; «Δοκιμάστε το Πιλάτες και δεν θα το μετανιώσετε». Με αυτές και άλλες παρόμοιες παραινέσεις προσελκύονται οι υποψήφιοι πελάτες-μαθητές στα κέντρα γιόγκα, στα στούντιο εναλλακτικής άσκησης και στα γυμναστήρια που «προσφέρουν» διάφορες μορφές «ενεργειακής γυμναστικής» όπως η γιόγκα, το τάι τσι, το Gyrotonic και το Πιλάτες.

Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΝΕΑ ΕΠΟΧΗ (MP3)

Π. Σάββας 2009-06-14_Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΝΕΑ ΕΠΟΧΗ_(ΕΜΜΑΟΥΣ).mp3

ΤΟ ΝΟΗΜΑ ΤΩΝ ΤΡΙΩΝ ΚΥΡΙΑΚΩΝ : Α)ΤΗΣ ΚΡΙΣΕΩΣ, Β)ΤΗΣ ΣΥΓΧΩΡΗΣΕΩΣ ΚΑΙ Γ)ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ.mp3 (ΚΑΤΗΧΗΣΗ ΣΕ ΠΑΙΔΙΑ )

Π. Σάββας 2010-02-20_ΤΟ ΝΟΗΜΑ ΤΩΝ ΤΡΙΩΝ ΚΥΡΙΑΚΩΝ -ΤΗΣ ΚΡΙΣΕΩΣ-ΤΗΣ ΣΥΓΧΩΡΗΣΕΩΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ.mp3

ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΩΝ ΚΟΛΛΥΒΩΝ (ΑΓ. ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΤΗΡΩΝΟΣ, ΣΑΒΒΑΤΟ Α΄ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ ΝΗΣΤΕΙΩΝ)

Π. Σάββας 2010-02-20_ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΩΝ ΚΟΛΛΥΒΩΝ.mp3  ΠΗΓΗ ΕΙΚΟΝΑΣ ΑΓΙΟΥ ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΤΥΡΩΝΟΣ: http://orthodoxiconsonline.com/proddetail.asp?prod=S441

ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΆ ΕΠΙΘΥΜΟΥΜΕ ΝΑ ΔΟΥΜΕ ΘΑΥΜΑΤΑ, ΟΡΑΜΑΤΑ ΚΑΙ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ

Π. Σάββας 2010-02-20_ΕΥΕΡΓΕΤΙΝΟΣ_ΑΓΙΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΕΚΑΝΕ ΘΑΥΜΑΤΑ ΑΛΛΑ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΖΕΙ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΘΕΛΗΜΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ.mp3 

ΠΗΓΗ ΕΙΚΟΝΑΣ ΠΡΑΙΤΩΡΙΟΥ: http://www.rel.gr/photo/displayimage.php?album=33&pos=54

ΑΓΙΟΙ ΑΝΔΡΟΝΙΚΟΣ ΚΑΙ ΙΟΥΝΙΑ, ΟΣΙΟΣ ΘΑΛΑΣΣΙΟΣ

22 Φεβρουαρίου Συναξαριστής

Εὕρεση Ἱερῶν Λειψάνων Ἀνδρονίκου καὶ Ἰουνίας Ἀποστόλων, Τελεσφόρου Ἱερομάρτυρα, Ἀνθούσης καὶ οἱ σὺν αὐτὴ δώδεκα Μάρτυρες, Συνετοῦ Μάρτυρος, Ἀρίστωνος Θαυματουργοῦ, τῶν Ἁγίων Ἐννέα Μαρτύρων τῆς Κολᾶ, Βαραδάτου Ὁσίου, Θαλασσίου καὶ Λιμναίου Ὁσίων, Βλασίου, Ἀθανασίου τοῦ Ὁμολογητοῦ, Θεοκτίστης Νεομάρτυρος, Γερμανοῦ ἐκ Ρωσίας.

Εὕρεση τῶν Ἱερῶν Λειψάνων τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων Ἀνδρονίκου καὶ Ἰουνίας

Τὰ ἱερὰ λείψανα εὑρέθηκαν ἐπὶ βασιλείας τοῦ Ἡρακλείου (610-641 μ.Χ.) καὶ Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως Θωμὰ Α’ (607-610 μ.Χ.) κείμενα στὴ γῆ. Μετὰ δὲ ἀπὸ ἀρκετὸ χρόνο ἀποκαλύφθηκε μὲ θεία ἐπιφάνεια στὸν κληρικὸ Νικόλαο, ποὺ ἦταν καλλιγράφος, ὅτι τὰ ἱερὰ λείψανα ἀνῆκαν στοὺς Ἁγίους Ἀποστόλους Ἀνδρόνικο καὶ Ἰουνία, τοὺς ὁποίους ὁ Ἀπόστολος Παῦλος μνημονεύει στὴν πρὸς Ρωμαίους ἐπιστολή του.

Ο ΠΑΠΙΣΜΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΚΚΛΗΣΙΑ. ΕΙΝΑΙ ΑΙΡΕΣΗ.

ΔΕΝ ΕΙΣΘΕ ΕΚΚΛΗΣΙΑ, ΕΙΣΘΕ ΑΙΡΕΣΙΣ...

Ο ΠΑΠΙΣΜΟΣ ΕΥΘΥΝΕΤΑΙ ΔΙΑ ΤΑΣ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑΣ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΚΑΙ ΤΟΥ ΘΕΟΥ 

Ο Παπικός Επίσκοπος Σύρου διετύπωσε «αυστηρότατες» επικρίσεις εναντίον τού Πειραιώς δια την επιστολή του εις τον «Ο.Τ.» ότι ο Παπισμός εθεμελίωσε την αθεΐαν. Ο Παπικός Επίσκοπος χαρακτηρίζει τον «Ο.Τ.» «άκρατον» δια τας θέσεις του έναντι των Παπικών. Ο Πειραιώς κ. Σεραφείμ υπερασπίζεται την Ορθόδοξον Πίστιν, λέγει ότι η Εκκλησία είναι Μία, αυτή της Ορθοδόξου Πίστεως τονίζει ότι ο παπικός επίσκοπος ευρίσκεται εις πλάνην, υπογραμμίζει ότι ο Παπισμός είναι αίρεσις, υπενθυμίζει τα εγκλήματα των Παπικών εναντίον 800.000 Ορθοδόξων εις την Κροατίαν, θέτει ερωτήματα εις τον Παπικόν Επίσκοπον και υπερασπίζεται δια τας θέσεις του, έναντι των χριστιανικών αιρέσεων, τον «Ο.Τ.».


Ο Ο.Τ προς το τέλος Ιουνίου, με σχόλιόν του εξύμνησε την παρουσία και το έργον, το οποίον επιτελεί ο Μητροπολίτης Πειραιώς κ. Σεραφείμ. Τον εκάλεσεν όμως καθ’ υπόδειξη αναγνωστών του , να λάβει θέσιν εις το θέμα του Παπισμού, διότι ο πιστός λαός δεν τον είχεν ακούσει να ομιλή σχετικώς. Ο σεβασμιότατος Μητροπολίτης το έπραξε, με γραπτήν δήλωσίν του, την οποίαν έκαμνε πρώτον θέμα ο Ο.Τ. - εις το φύλλον της 6ης Ιουλίου.


Εις εκείνην την δήλωσιν ο Πειραιώς ετόνιζεν ότι η Ορθόδοξος Εκκλησία οφείλει να σταματήση τούς θεολογικούς διάλογους με τούς Παπικούς και άλλους αιρετικούς, εστρέφετο εναντίον τού Οικουμενισμού και διεκήρυσσεν ότι ο παπισμός ως αίρεσις εθεμελίωσεν την αθεΐαν. Αι θέσεις του Πειραιώς εις τόν ΟΤ εγένοντο, ενώ ο αρχιεπίσκοπος είχεν εισαχθή εις το «Αρεταίειον» Νοσοκομείον. Και το περιβάλλον του ηνωχλήθη από τας θέσεις του Μητροπολίτου Πειραιώς. Ηνωχλήθησαν, όμως, και οι Παπικοί. Διότι ο Μητροπολίτης Πειραιώς δεν τους εχαρακηριζε «σχισματικούς», ως τους θέλουν πολλοί Ιεράρχαι, αλλά αιρετικούς.

ΜΗ ΑΛΛΟΙΩΝΟΥΜΕ ΤΑ ΒΑΠΤΙΣΤΙΚΑ ΜΑΣ ΟΝΟΜΑΤΑ

Το κακό πραγματικά παράγινε. Σπάνια σήμερα, στην εποχή της ματαιοδοξίας και επίδειξης, παραμένει απείραχτο το βαπτιστικό μας όνομα. Δηλαδή το όνομα που εκφωνήθηκε από τον ανάδοχό μας και τον ιερέα την ώρα του μεγάλου Μυστηρίου του Αγίου Βαπτίσματος και το είχε δώσει ο σαρκικός μας πατέρας την όγδοη από τη γέννησή μας ημέρα αλλοιώνεται. (Σωστό είναι, όχι να φωνάζουμε το νήπιο σαν νάναι ζώο για μήνες μέχρι τη βάπτισή του: μπέμπη, μπέμπα, μπουμπού, μπούα κλπ αλλά εξαρχής με το πλήρες κανονικό του όνομα).

Στις μέρες μας λοιπόν, στην γενεά των ματαίων επιδόσεων και της ακατάσχετης ξενομανίας, δεν υπάρχει όνομα αναλλοίωτο. Πέρα από το γεγονός ότι πολλοί δίνουν ονόματα άσχετα με εορταζομένους αγίους, αρχαιοελληνικά, περιστασιακά και σύγχρονα, (οι καϋμένοι αδελφοί μας Κύπριοι από τον πόθο για την Μητέρα Πατρίδα έβαζαν ως βαπτιστικό όνομα την «Ελλάδα», επίσης πολλοί «συναγωνιστές» στην περίοδο του κομμουνιστικού κινήματος ονομάτιζαν τα παιδιά τους «λαοκρατία, δημοκρατία»), οι περισσότεροι παραλλάσσουν το αρχικό όνομα και τελικά βγαίνει κάτι σαν όνομα που δε θυμίζει τίποτε από άγιο και από ελληνική γλώσσα.

Έτσι η Παρασκευή γίνεται Βούλα, η Αθανασία Σούλα, η Βασιλική Βίκυ, η Ουρανία Ράνια, η Παναγιώτα Γιώτα, η Ευαγγελία Λούλα και Λίτσα… Ο Δημήτριος λέγεται πλέον Τάκης, ο Παναγιώτης Πάνος, ο Σεραφείμ Μάκης, ο Γεώργιος Γάκης, ο Αθανάσιος Θάνος και Νάσος, ο Αναστάσιος Τάσος και Ανέστης και η Αργυρούλα Ρούλη, η Κωνσταντίνα Ντάντυ και η Δέσποινα Νταίζη… Και μόνο αυτό καθαυτό το γεγονός της αλλαγής είναι ανεπίτρεπτο, το θεολογικό βάθος και λάθος της υποθέσεως όμως είναι ότι παραλλάσσουμε τα ονόματα των αγίων που μαρτύρησαν και αγίασαν για τον Χριστό και την πίστη και από τα μαρτυρικά αίματά τους βγήκε η μνήμη τους, η γιορτή τους και τα ονομαστήριά μας.

ΤΑ ΣΧΕΔΙΑ ΤΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΟΜΑΧΩΝ

Πολλά από τα παρακάτω Σχέδια των Εκκλησιομάχων έχουν ήδη πραγματοποιηθεί. Μερικά έχουν δρομολογηθεί. Κάποια ακολουθούν. Διαγραφή του θρησκεύματος από τις ταυτότητες Εξοβελισμός της Εξομολόγησης από τα Σχολεία Προαιρετική συμμετοχή στο μάθημα των Θρησκευτικών Δημιουργία δύο μαθημάτων: Ομολογιακό και Κατηχητικό Πλήρη κατάργηση του ομολογιακού θρησκευτικού μαθήματος Σύμφωνο ελεύθερης συμβίωσης Γάμος ομοφυλοφίλων Πολιτικός Γάμος Αποποινικοποίηση της μοιχείας και αμβλώσεων Αποποινικοποίηση της βλασφημίας των θείων Δήλωση άρνησης του βαπτίσματος Νομοθετική επιβολή της Δαρβινικής θεωρίας Σεξουαλική αγωγή στα σχολεία Σεμινάρια Γιόγκα σε εκπαιδευτικούς Ενωση των Εκκλησιών Σφράγισμα με τσιπ και επιβολή του 666 Καθιέρωση πολιτικής Κηδείας Καθιέρωση Πολιτικού Βαπτίσματος Καύση των νεκρών και ίδρυση κρεματορίων Περιορισμοί στην χρήση των κωδώνων των ιερών ναών Ξαναγράψιμο της Ιστορίας και της προσφοράς της Εκκλησίας Φορολογία της ακίνητης εκκλησιαστικής περιουσίας Διόγκωση εκκλησιαστικών σκανδάλων και σκανδαλολογία Κατάργηση της πρωϊνής προσευχής στα σχολεία Αποκαθήλωση των ιερών εικόνων από τις αίθουσες διδασκαλίας Εξοβελισμός κάθε ιερού συμβόλου από δημόσια κτίρια και Σχολές Καμμία αναφορά σε ορθόδοξία και έλεγχος της ψευδωνύμου γνώσεως Πλήρης χωρισμός Εκκλησίας και Κράτους Αφαίρεση από το Σύνταγμα της Προμετωπίδας και του Αγιασμού από τη Βουλή Αλλαγή Σημαίας και Εθνικού Ύμνου

ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΟ

ΕΠΙΚΑΙΡΑ - ΕΘΝΙΚΑ

ΠΤΥΧΕΣ ΤΟΥ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΟΣ

Οι όποιες ρυθμίσεις αποφασίζονται και χτίζονται σήμερα για την επίλυση του μεταναστευτικού προβλήματος στη σύγχρονη Ελλάδα είναι εκτός τόπου και χρόνου. Αρχικά, είναι καλής διαθέσεως οι σχετικές νομοθετικές πρωτοβουλίες, γενικά, και με λίγη σκοπιμότητα βεβαίως, η οποία δεν διαφεύγει και αυτών των μεταναστών, που έχουν ανάγκη αυτές τις ρυθμίσεις. Όμως ισχύει εν προκειμένω αυτό που έλεγε παλιά ο ιερός Χρυσόστομος. Έλεγε ο άγιος Πατέρας: «άνδρες οι νομοθετούντες και κατά γυναικών η νομοθεσία». Παραλλαγμένο κάπως το πατερικό λόγιο, μπορεί να λεχθεί σήμερα ως εξής: «άρχοντες οι νομοθετούντες και κατά [ελλήνων] πολιτών η νομοθεσία».

ΟΙ ΑΓΙΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ

ΕΝ ΟΨΕΙ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

 ΟΙ ΑΓΙΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ

 1.    Οι άγιες εικόνες είναι τα «βιβλία των αγραμμάτων». Αυτά τα οποία ιστορούν επί του χάρτου και της μεμβράνης οι συγγραφείς, αυτά ιστορούν πάλι στο ξύλο, στο πανί και στον τοίχο οι αγιογράφοι. Αυτοί λοιπόν που δεν ξέρουν γράμματα, μπορούν εποπτικότερα και παραστατικότερα να δούν το περιεχόμενο των βιβλίων.

 2.    Οι εικόνες από μόνες τους είναι άγιες και ευλογημένες. Τα πρόσωπα αυτά καθεαυτά είναι μέσα στο φως  και στη δόξα. Καλή είναι ασφαλώς και η συνήθεια να πηγαίνουμε μια εικόνα που θα τη βάλουμε στο εικονοστάσι μας, πρώτα στο Ναό. Είναι μια συνήθεια ευλαβείας, η οποία μας καθιστά πιο προσεκτικούς απέναντι στα είδη της ευλαβείας.

 3.    Είναι καλό να έχουμε τις εικόνες σε ένα χώρο του σπιτιού μας, αλλά δεν είναι και αμαρτία, στο δωμάτιο των παιδιών να υπάρχουν προς την μεριά της Ανατολής τις Εικόνες του Χριστού, της Παναγίας και του ομωνύμου αγίου του παιδιού μας. Το παιδί κάποια στιγμή θα προσευχηθεί μόνο του και χρειάζεται τον προσανατολισμό του.

ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΑΛΗΘΙΝΗ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ

Αρχιμ. Μελέτιος Βαρδαχάνης, Γνωρίσματα Ορθοδοξίας

Α΄. Η ΠΙΣΤΗ ΣΤΟΝ ΑΛΗΘΙΝΟ ΘΕΟ
Το πρώτο γνώρισμα της Ορθοδοξίας, το πρώτο βασικό χαρακτηριστικό της είναι η πίστη στο Θεό. Ποιο Θεό όμως; Το θεό του Ισλάμ, το θεό του Ισραήλ, το θεό των Μασόνων, το θεό των διαφόρων θρησκειών, το θεό όπως τον φαντάζεται ο κάθε άνθρωπος και λέγει υπάρχει το θείο, υπάρχει κάτι, υπάρχει μια ανώτερη δύναμη; Όχι.
Ο Θεός της Ορθοδοξίας είναι ο Τριαδικός Θεός, ο αληθινός Θεός, ο μόνος που λυτρώνει τον άνθρωπο. Πατήρ-Υιός-Άγιο Πνεύμα. Και ο Υιός, ο ένας της Τριάδος, μας αποκαλύπτει η Γραφή και μας παραδίδει η ιστορία, ενσαρκώθηκε, προσέλαβε το ημέτερο φύραμα, το θεράπευσε και το ζωοποίησε εις τον αιώνα, αφού «το απρόσληπτον αθεράπευτον» λένε οι πατέρες της Εκκλησίας μας. Ο Υιός είναι ο Μεσσίας ή Χριστός, αυτός δηλαδή που έχει το χρίσμα και την αποστολή να ενανθρωπήσει, να καταστεί Θεάνθρωπος και να σώσει τον άνθρωπο. Είναι με την ενανθρώπησή του ο απόγονος της Εύας, που θα συντρίψει τον σατανά. Είναι, ως άνθρωπος, ο νέος Αδάμ, που με την υπακοή του θα ξαναδείξει το δρόμο της σωτηρίας προς τον άνθρωπο.«Και ουκ έστιν εν άλλω ουδενί η σωτηρία· ουδέ γαρ όνομα έστιν έτερον υπό τον ουρανόν το δεδομένον εν ανθρώποις εν ω δει σωθήναι ημάς» (Πραξ.4,12) μας αποκαλύπτει ο θεόπνευστος απόστολος Πέτρος. Κανείς άλλος εκτός του Χριστού δεν μπορεί να οδηγήσει στη θεογνωσία, στην αληθινή ένωση του ανθρώπου με το Θεό, του κτιστού μετά του Ακτίστου.

ΟΣΙΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΣ Ο ΕΝ ΣΥΜΒΟΛΟΙΣ, ΑΓΙΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΖΑΧΑΡΙΑΣ

21 Φεβρουαρίου Συναξαριστής

Τιμοθέου ἐν Συμβόλοις, Εὐσταθίου Πατριάρχου, τῶν Ἁγίων Βερουλίου, Σεκουνδίνου, Σιρικίου, Φελισίου, Σερβούλου, Σατουρνίνου, Φορτουνάτου καὶ τῶν σὺν αὐτοὶς Μαρτυρησάντων, Μαξιμιανοὺ Ἀρχιεπισκόπου, Ἀνδρέου καὶ Ἀνατολίου, Ἰωάννη Πατριάρχου, Ζαχαρίου Πατριάρχου, Γεωργίου Ἐπισκόπου.

A' Κυριακὴ τῶν Νηστειῶν (τῆς Ὀρθοδοξίας)

Λέγεται Κυριακή της Ορθοδοξίας, γιατί γιορτάζουμε την αναστήλωση των αγίων Εικόνων και τον θρίαμβο της Ορθοδόξου Πίστεως κατά της φοβερής αιρέσεως των Εικονομάχων, των αιρετικών δηλαδή εκείνων που δεν εδέχοντο να τιμούν τις άγιες Εικόνες. Το «Ωρολόγιο» της Εκκλησίας γράφει: Για εκατό και πλέον χρόνια διαταράχθηκε η Εκκλησία με διωγμούς από κακοδόξους εικονομάχους. Πρώτος υπήρξε ο αυτοκράτορας Λέων ο Ίσαυρος και τελευταίος ο Θεόφιλος, άνδρας της Αγίας Θεοδώρας, η οποία μετά το θάνατο του συζύγου της ανέλαβε την εξουσία και στερέωσε πάλι την Ορθοδοξία μαζί με τον Πατριάρχη Μεθόδιο. Η Βασίλισσα Θεοδώρα διακήρυξε δημόσια ότι ασπαζόμεθα τις Εικόνες, όχι λατρευτικά, ούτε ως Θεούς, αλλά ως εικόνες των αρχετύπων. Την πρώτη Κυριακή των νηστειών το έτος 843, η Θεοδώρα μαζί με το γιό της αυτοκράτορα Μιχαήλ, λιτάνευσαν και ανεστήλωσαν τις άγιες εικόνες μαζί με τον κλήρο και το λαό. Από τότε εορτάζουμε κάθε χρόνο την ανάμνηση αυτού του γεγονότος γιατί καθορίσθηκε οριστικά ότι δεν λατρεύουμε τις Εικόνες, αλλά τιμούμε και δοξάζουμε όλους τους Αγίους που εικονίζουν και λατρεύουμε μόνο τον εν Τριάδι Θεό. Τον Πατέρα, τον Υιό και το Άγιο Πνεύμα και κανένα άλλο είτε Άγιο είτε Άγγελο.

Περὶ Ἀναθεμάτων. Ἀπάντηση ἐπεξηγηματική περὶ Ἀναθεμάτων

…και ετέροις αιωνίας καταδίκης προξένους γενομένοις ανάθεμα τρίς.

20 02 2010

 

Ερμηνεία αποσπάσματος του Συνοδικού

Επτά αναθέματα κατά των ΕΛΛΗΝΩΝ από το Τριώδιον τα οποία περιέχονται στο «Συνοδικό της Αγίας Ζ’ Οικουμενικής Συνόδου υπέρ της Ορθοδοξίας» και τα οποία αναγιγνώσκονται και σήμερα την Κυριακή της Ορθοδοξίας, παρατίθενται και εξηγούνται στη συνέχεια: 

 ΠΗΓΗ: http://egolpio.wordpress.com/2010/02/20/sunodiko/

Περὶ Ἀναθεμάτων.  Ἀπάντηση ἐπεξηγηματική περὶ Ἀναθεμάτων- Ἄρθρο κατηγορίας γιὰ τοὺς συντάκτες τῶν ἀναθεμάτων

---

Ἰωσὴφ Βρυέννιος (1350-1431) - Οὐκ ἀρνησόμεθά σε Οὐκ ἀρνησόμεθά σε, φίλη Ὀρθοδοξία· οὐ ψευσόμεθά σου πατροπαράδοτον σέβας· ἐν σοὶ ἐγεννήθημεν, καὶ σοὶ ζῶμεν, καὶ ἐν σοὶ κοιμηθησόμεθα· εἰ δὲ καλέσει καιρός, καὶ μυριάκις ὑπὲρ σοῦ τεθνηξόμεθα.

Κ. Π. Καβάφης (1863-1933) - Οὐκ ἔγνως Γιὰ τὲς θρησκευτικὲς μας δοξασίες - ὁ κοῦφος Ἰουλιανὸς εἶπεν «Ἀνέγνων, ἔγνων, κατέγνων». Τάχατες μᾶς ἐκμηδένισε μὲ τὸ «κατέγνων» του, ὁ γελοιωδέστατος. Τέτοιες ξυπνάδες ὅμως πέρασι δὲν ἔχουνε σ᾿ ἐμᾶς τοὺς Χριστιανούς. «Ἀνέγνως, ἀλλ᾿ οὐκ ἔγνως· εἰ γὰρ ἔγνως, οὐκ ἂν κατέγνως» ἀπαντήσαμεν ἀμέσως. ἀνέγνων, ἔγνων, κατέγνων: παροιμιακὴ ἔκφραση ἀπάντηση τοῦ Ἰουλιανοῦ σὲ ἐπιστολὴ ἐπισκόπων. Ἡ ἀνταπάντηση ὅμως ποὺ ἔλαβε, ἐνδεχομένως μάλιστα ἀπὸ τὸν Μέγα Βασίλειο, ἦταν ἐξ ἴσου παροιμιώδης: ἀνέγνως, ἀλλ᾿ οὐκ ἔγνως. εἰ γὰρ ἔγνως, οὐκ ἂν κατέγνως.

Η ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ-Η ΝΙΚΗ ΚΑΤΑ ΠΑΣΩΝ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ (Αγίου Λουκά Αρχιεπισκόπου Κριμαίας)

Λόγος εις την Α' Κυριακή των Νηστειών

---

Πηγή: Αγίου Λουκά Αρχιεπισκόπου Κριμαίας - Λόγοι και Ομιλίες τόμος Α'

---

       Την πρώτη Κυριακή της Μεγάλης Τεσσαρακοστής η Αγία μας Εκκλησία πανηγυρίζει το θρίαμβο της Ορθοδοξίας, της ορθής πίστεως, η οποία καταπάτησε όλες της αιρέσεις και στερεώθηκε για πάντα. Γι' αυτό η Κυριακή αυτή καλείται Κυριακή της Ορθοδοξίας. Οι αιρέσεις φάνηκαν ήδη απαρχής του χριστιανισμού. Οι ίδιοι οι   Απόστολοι του Χριστού προειδοποιούσαν τους συγχρόνους τους, και μαζί τους και εμάς, για τον κίνδυνο από τους ψευδοδιδασκάλους.
       Ο  Άγιος Απόστολος Πέτρος στη Β' Καθολική επιστολή γράφει το εξής: «Εγένοντο δε και ψευδοπροφήται εν τω λαώ, ως και εν υμίν έσονται  ψευδοδιδάσκαλοι, οίτινες παρεισάξουσιν αιρέσεις απωλείας, και τον αγοράσαντα αυτούς δεσπότην αρνούμενοι, επάγοντες εαυτοίς ταχινήν απώλειαν, και πολλοί εξακολουθήσουσιν αυτών ταις ασελγείαις, δι' ους η οδός της αληθείας βλασφημηθήσεται» (Β' Πετ. 2, 1-2).
       Ο Άγιος Παύλος, επιστρέφοντας στην Παλαιστίνη από την Ελλάδα, έκανε στάση στην Έφεσο. Εκεί στους χριστιανούς κατοίκους της πόλεως έλεγε: «Εγώ γαρ οίδα τούτο, ότι εισελεύσονται μετά την άφιξίν μου λύκοι βαροίς εις υμάς μη φειδόμενοι του ποιμνίου, και εξ υμών αυτών αναστήσονται άνδρες λαλούντες διεστραμμένα του αποσπάν τους μαθητάς οπίσω αυτών» (Πραξ. 20, 29-30).
       Πολλοί τέτοιοι ψευδοδιδάσκαλοι και σχισματικοί υπήρχαν στους πρώτους αιώνες του χριστιανισμού. Μερικές αιρέσεις τάραζαν την Εκκλησία ολόκληρους αιώνες, όπως για παράδειγμα οι αιρέσεις του Αρείου, του Μακεδονίου, του Ευτηχούς, του Διοσκόρου, του Νεστορίου και επίσης η αίρεση της εικονομαχίας. Οι αιρέσεις αυτές προκάλεσαν πολλές διαταραχές στην Εκκλησία και την βασάνισαν πολύ. Υπήρχαν πολλοί ομολογητές και μάρτυρες που έχυσαν το αίμα τους υπερασπιζόμενοι την αληθινή πίστη στον αγώνα κατά των ψευδοδιδασκάλων και των αιρετικών.
       Υπήρχαν επίσης και πολλοί και μεγάλοι ιεράρχες οι οποίοι και αυτοί υπέφεραν πολλούς διωγμούς και πολλές φορές εξορίστηκαν. Ο Άγιος Φλαβιανός, πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως, για παράδειγμα,  σε μία σύνοδο υπό την προεδρία του Διοσκόρου, η οποία καλείται «λειστρική», χτυπήθηκε τόσο άγρια που μετά από τρεις ημέρες πέθανε.
       Η τελευταία στη σειρά των αιρέσεων, η αίρεση της εικονομαχίας, ήταν αυτή που επέφερε τα περισσότερα βάσανα στην Ορθόδοξη Εκκλησία μας. Η αίρεση αυτή εμφανίστηκε για πρώτη φορά στα χρόνια του αυτοκράτορα Λέοντος του Ισαύρου, ο οποίος ανέβηκε στο θρόνο το 717. Ανέβηκε στο θρόνο με τη βοήθεια του στρατού όπου υπήρχαν πολλοί αντίπαλοι της προσκυνήσεως των αγίων εικόνων. Επειδή ήθελε να ευαρεστήσει το στρατό άρχισε σκληρό διωγμό κατά των εικονοφίλων.
       Ο διωγμός αυτός συνεχίστηκε και στα χρόνια του αυτοκράτορα Κωνσταντίνου του Κοπρωνύμου, ο οποίος διαδέχτηκε στο θρόνο τον Λέοντα. Η κόπρος σημαίνει τα κόπρανα. Ονομάστηκε Κοπρώνυμος διότι κατά την βάπτισή του μόλυνε την κολυμβήθρα. Οι δύο αυτοί αυτοκράτορες για πολλά χρόνια είχαν την εξουσία στα χέρια τους και προκάλεσαν πολλά δεινά στην Εκκλησία. Μετά από αυτούς υπήρχαν και άλλοι αυτοκράτορες εικονομάχοι, οι οποίοι συνέχισαν το έργο των προκατόχων τους και βασάνισαν την Εκκλησία επί ολόκληρα χρόνια.
       Δεν μπορούμε να περιγράψουμε τα βάσανα που υπέφερε η Εκκλησία στα χρόνια της εικονομαχίας και ιδιαίτερα οι μοναχοί οι οποίοι βρίσκονταν στην πρώτη γραμμή του αγώνα των ιερών εικόνων. Οι αυτοκράτορες εικονομάχοι έκλεισαν πολλά μοναστήρια, πολλές εκκλησίες όπου υπήρχαν εικόνες τις έκαναν αποθήκες. Τους μοναχούς τους βασάνιζαν άγρια: τους έβγαζαν μάτια, τους έκοβαν μύτες, έσπαζαν εικόνες πάνω στο κεφάλι τους. Τους αγιογράφους με τα πυρακτωμένα σίδερα τους έκαιγαν τα δάκτυλα.
       Μόνο, τότε, όταν στο θρόνο του Βυζαντίου ανέβηκε η αυτοκράτειρα Ειρήνη, σταμάτησε ο διωγμός αλλά όχι οριστικά. Το 787 η Ειρήνη συγκάλεσε την Ζ' Οικουμενική Σύνοδο, η οποία διατύπωσε την ορθόδοξη διδασκαλία περί της τιμητικής προσκύνησης των ιερών εικόνων. Αλλά και μετά τη σύνοδο υπήρχαν αυτοκράτορες εικονομάχοι, όπως, για παράδειγμα, ο Μιχαήλ και άλλοι. Η αίρεση αυτή συντρίφτηκε οριστικά μόνο επί της θεοσεβέστατης Αυγούστας Θεοδώρας, όταν το 842 συγκλήθηκε η τοπική σύνοδος στην Κωνσταντινούπολη η οποία επικύρωσε την ορθόδοξη διδασκαλία. Η σύνοδος αυτή αναθεμάτισε όλους αυτούς που τολμούν να λένε ότι η προσκύνηση των ιερών εικόνων είναι ειδωλολατρία και οι ορθόδοξοι χριστιανοί είναι ειδωλολάτρες.
       Και εδώ οι αιρετικοί μας λένε ακριβώς αυτό το πράγμα. Τολμούν να αποκαλούν τις εικόνες μας είδωλα και εμάς ειδωλολάτρες. Και μέχρι που φτάνει το θράσος τους; Θα σας πω ένα περιστατικό που έγινε πρόσφατα σε μία πόλη της Σιβηρίας. Την ώρα  της λειτουργίας δύο βαπτιστές μπήκαν μέσα στην εκκλησία και άρχισαν εκεί να φωνάζουν ότι οι ορθόδοξοι είναι ειδωλολάτρες και οι εικόνες τους είδωλα. Τι ανοησία!
       Πως τολμούν αυτοί να ανοίγουν το ακάθαρτο στόμα τους και να λένε αυτά τα λόγια που στάζουν δηλητήριο, αποκαλώντας μας ειδωλολάτρες και τις εικόνες μας είδωλα; Αυτό δείχνει πως δεν έχουν κατανοήσει σωστά την δεύτερη εντολή του Μωσαϊκού νόμου: «ου ποιήσεις σ' εαυτώ είδωλον ουδέ παντός ομοίωμα, όσα εν τω ουρανώ άνω και όσα εν τη γή κάτω και όσα εν τοις ύδασιν υποκάτω της γής. Ου προσκυνήσεις αυτοίς ουδέ μη λατρεύσεις αυτοίς» (Εξ. 20,4).
       Τι σημαίνει αυτή η εντολή; Νομίζω ότι το νόημά της είναι ξεκάθαρο. Η εντολή αυτή απαγορεύει αντί να προσκυνάμε τον Ένα, Μοναδικό και Αληθινό Θεό να κατασκευάζουμε είδωλα και να τα προσκυνάμε. Όπως το έκαναν οι αρχαίοι λαοί: οι Ασσύριοι, οι Βαβυλώνιοι, οι Αιγύπτιοι, οι Έλληνες, οι Ρωμαίοι και άλλοι...
       Αυτή είναι η ειδωλολατρία. Η δική μας όμως η προσκύνηση των ιερών εικόνων μοιάζει σε τίποτα  με την ειδωλολατρία; Ασφαλώς όχι. Τα είδωλα απεικόνιζαν κάτι που  δεν υπάρχει στην πραγματικότητα, που είναι καρπός φαντασίας. Οι δικές μας εικόνες εικονίζουν την πραγματικότητα. Πραγματικά, δεν ζούσε μεταξύ μας ο Κύριος Ιησούς Χριστός, τον Οποίον δοξάζουμε και τις εικόνες του Οποίου προσκυνάμε; Δεν ζούσε μεταξύ μας η Παναγία, την οποία ζωγράφισε ο Άγιος απόστολος και ευαγγελιστής Λουκάς; Την εικόνα του αυτή την ευλόγισε η ίδια η Θεοτόκος, λέγοντας ότι η χάρη της θα είναι πάντα μ' αυτή την εικόνα. Ξέρετε πόσα θαύματα γίνονται από τις εικόνες της Παναγίας.
      Και οι άλλες εικόνες, δεν εικονίζονται σ' αυτές  πραγματικά πρόσωπα των αγίων του Θεού που ζούσαν εδώ πάνω στη γή; Οι εικόνες τους αυτές είναι τα πορτραίτα τους και με κανένα τρόπο δεν είναι είδωλα. Μόνο ασεβές και ακάθαρτο στόμα τολμά να λέει ότι οι εικόνες μας είναι είδωλα και εμείς είμαστε ειδωλολάτρες. Να σιωπήσουν οι ασεβείς διότι η Οικουμενική Σύνοδος απήγγειλε το ανάθεμα εναντίον τους.
       Να το ξέρετε, να το θυμάστε και να μην συναναστρέφεστε με τους αιρετικούς. Να μην απομακρύνεστε από την Εκκλησία, μη σχίζετε το χιτώνα του Χριστού. Να θυμάστε ότι ο Χριστός στην αρχιερατική του προσευχή παρακαλούσε τον Πατέρα Του, λέγοντας: «ίνα πάντες έν ώσι, καθώς συ, πάτερ, εν εμοί καγώ εν σοι, ίνα και αυτοί εν ημίν έν ώσιν, ίνα ο κόσμος πιστεύσει ότι συ με απέστειλας» (Ιω. 17, 21). Ο Κύριος θέλει ενότητα της Εκκλησίας. Οι σχισματικοί, οι οποίοι βρίσκουν σφάλματα στη διδασκαλία της Εκκλησίας, απομακρύνονται απ' αυτήν και πιστεύουν ότι θα βρούν τη σωτηρία στις αιρετικές τους οργανώσεις.
       Ξέρετε όμως τι έλεγαν οι μεγάλοι άγιοι για τους ανθρώπους που σχίζουν το χίτώνα του Χριστού; Ο Άγιος Κυπριανός, επίσκοπος Καρθαγένης, είπε ότι οι άνθρωποι οι οποίοι απομακρύνονται από την Εκκλησία και δεν έχουν κοινωνία μαζί της και μάρτυρες να είναι, ακόμα και με το αίμα τους, δεν καθαρίζουν την αμαρτία τους διότι η βαριά αυτή αμαρτία της διαίρεσης της Εκκλησίας δεν καθαρίζεται ούτε με το αίμα. Και ο άγιος ιερομάρτυρας Ιγνάτιος ο Θεοφόρος είπε ότι αυτός που προκαλεί σχίσμα στην Εκκλησία δε θα κληρονομήσει την βασιλεία του Θεού.
       Όλοι οι αιρετικοί, όμως, είναι κήρυκες του σχίσματος. Ενώ ο απόστολος λέει: «Παρακαλώ δε υμάς, αδελφοί, σκοπείν τους τας διχοστασίας και τα σκάνδαλα παρά την διδαχήν ήν υμείς εμάθετε ποιούντας, και εκκλίνατε απ' αυτών» (Ρωμ. 16, 17). Και στην άλλη επιστολή του λέει το εξής: «εί τις υμάς ευαγγελίζεται παρ' ό παρελάβετε, ανάθεμα έστω» (Γαλ. 1, 9). Και όλοι οι αιρετικοί ευαγγελίζουν όχι αυτό που ευαγγελίζει η Ορθόδοξη Εκκλησία η οποία μας γέννησε πνευματικά.
       Θυμηθείτε και τον λόγο του Κυρίου Ιησού Χριστού, ο Οποίος είπε στους αποστόλους και μέσω αυτών σε μας τους διαδόχους τους: «Ο ακούων υμών εμού ακούει, και ο αθετών υμάς εμέ αθετεί· ο δε εμέ αθετών αθετεί τον αποστείλαντά με» (Λκ. 10, 16).Τρομερά είναι αυτά τα λόγια του Κυρίου. Να τα θυμάστε πάντοτε. Να μην ξεχνάτε και αυτήν την ημέρα, την ημέρα του θριάμβου της ορθοδόξου πίστεως. Η πίστη αυτή διατυπώθηκε οριστικά στην Ζ' Οικουμενική Σύνοδο η οποία στερέωσε την Ορθοδοξία και καταπάτησε όλες τις αιρέσεις και τα σχίσματα.
       Πάνω από χίλια χρόνια πέρασαν από τότε που έγινε η Ζ' Οικουμενική Σύνοδος και δεν έχουν ξαναγίνει Οικουμενικές Σύνοδοι.* Γιατί; Οι λόγοι είναι πολιτικοί. Δεν υπήρχε δυνατότητα να συγκληθούν. Αλλά να μην λυπόμαστε που δεν έγιναν άλλες και δεν γίνονται σήμερα οι Οικουμενικές Σύνοδοι. Αυτές οι επτά που έχουμε, τακτοποίησαν όλα τα ζητήματα και έλυσαν όλα τα προβλήματα που είχε η Εκκλησία με τις αιρέσεις και στερέωσαν την ορθόδοξη πίστη.
       Θα πείτε πως σήμερα έχουμε πολλές καινούριες αιρέσεις και σχίσματα. Ναι, έχετε δίκαιο. Αλλά πρέπει να ξέρουμε πως οι καινούριες αυτές αιρέσεις δεν λένε τίποτε καινούριο αλλά επαναλαμβάνουν αυτά που ήδη έχουν πει οι παλαιοί αιρετικοί. Και όλες αυτές οι αιρέσεις αναθεματίστηκαν από την Ζ' Οικουμενική Σύνοδο. Γι' αυτό μας αρκούν οι αποφάσεις των επτά Οικουμενικών Συνόδων και ιδιαίτερα της Εβδόμης. Γι' αυτό και χαιρόμαστε και πανηγυρίζουμε σήμερα το θρίαμβο της Ορθοδοξίας τη οποία εξέφρασε και στερέωσε η Ζ' Οικουμενική Σύνοδος.
      Ακριβώς γι' αυτό το λόγο ορίστηκε αυτή την ημέρα να ψάλλεται δοξολογία ως ευχαριστία στο Θεό για την στερέωση της Ορθοδοξίας. Και αυτή την δοξολογία θα ψάλλουμε τώρα.
* Έχει επικρατήσει- ίσως και μέσω προπαγάνδας- στην Ορθοδοξία να ομιλούμε γιά 7 Οικουμενικές Συνόδους. Ασφαλώς ο Άγιος δεν αγνοεί ή μειώνει τις άλλες δύο Οικουμενικές Συνόδους απλώς ακολουθεί το συνήθειο και τονίζει την μεγάλη σπουδαιότητα τις Εβδόμης.

Η ΝΙΚΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ (ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΑΧΡΙΔΟΣ)

Αγίου Νικολάου Αχρίδος

ΚΗΡΥΓΜΑ ΣΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

«Αύτη εστίν η νίκη η νικήσασα
τον κόσμον, η πίστις ημών»
(Α' Ιω. 5, 5) 

...Η κύρια νίκη της Εκκλησίας η οποία σήμερα προβάλλει μπροστά μας είναι η νίκη κατά της εικονομαχίας. Οι αγώνες και οι διαμάχες για τις εικόνες κράτησαν πάνω από διακόσια χρόνια. Οι εικονομάχοι ήταν οι εσωτερικοί εχθροί της Εκκλησίας οι οποίοι ήταν πάντοτε και οι πιο επικίνδυνοι επειδή πολλοί από αυτούς είχαν στα χέρια τους δύναμη κοσμική ή εξουσία εκκλησιαστική. Πολλοί ήταν βασιλείς ή πρίγκιπες, πολλοί αυλικοί ευνούχοι, δεινοί δολοπλόκοι και σύμβουλοι αυτοκρατορικοί. Οι τάξεις τους ενισχύθηκαν ιδιαίτερα από πολλούς ιερείς και μοναχούς, ακόμα και αιμοβόρους επισκόπους και επιβαλλόμενους πατριάρχες....

***

Ας είναι ευλογημένη τούτη η μέρα, αγαπητοί μου αδελφοί, γιατί μας υπενθυμίζει τις πολυάριθμες νίκες της ορθόδοξης πίστης. Ευλογημένοι ας είναι εκείνες οι άγιες ψυχές που εθέσπισαν τούτη τη μέρα για να μας θυμίζει τις πολυάριθμες νίκες της πίστης μας. Έτσι έγινε για το δικό μας καλό. Επειδή, ενθυμούμενοι τις νίκες, παίρνουμε θάρρος στους αγώνες που διεξάγουμε και σε κείνους που θα ακολουθήσουν.

ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ-ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ (MP3)

Π. Σάββας 2008-05-25_(1)

ΠΗΓΗ ΦΩΤΟ:http://istologio.org/wp-content/uploads/2009/07/church-bird-sky.jpg

Η ΚΡΙΣΗ ΕΙΝΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ: ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΘΗΚΑΜΕ ΑΠΟ ΤΟ ΘΕΟ ΚΑΙ ΕΜΠΙΣΤΕΥΘΗΚΑΜΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΑΣ. ΑΣ ΕΠΙΣΤΡΕΨΟΥΜΕ ΟΠΩΣ Ο ΑΣΩΤΟΣ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΑΣ, ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΜΑΣ.

ΕΙΝΑΙ ΓΕΝΙΚΟΤΕΡΗ Η ΚΡΙΣΗ ΠΟΥ ΜΑΣΤΙΖΕΙ ΤΟΝ ΤΟΠΟ Πολλοί σήμερα, σχεδόν όλοι ομιλούν για την οικονομική κρίση. Πράγματι, η οικονομική κρίση είναι ένα μεγάλο και επείγον θέμα. Αλλά δεν είναι το μοναδικό και δεν είναι το πρώτο. Πρωτίστως υπάρχει κρίση της λογικής, της πίστης και των αξιών. Χάσαμε το μέτρο και δεν μπορούμε πλέον να σκεφθούμε σοβαρά και σωστά ούτε να συζητήσουμε πολιτισμένα. Δεν βλέπουμε καθημερινά τι γίνεται στις στρογγυλές τράπεζες των τηλεοπτικών διαύλων; Στη χώρα που γέννησε το λόγο και τον διάλογο οι απόγονοι των σοφών και των ρητόρων δεν μπορούν με ευπρέπεια και σεβασμό να αρθρώσουν ένα νηφάλιο λόγο. Φωνασκίες και κραυγές ακούμε και φτηνούς διαξιφισμούς. «Σκύθαι και Σαυρομάται» δεν συνομιλούν και δεν δικάζουν με αυτόν τον τρόπο. Γιατί άραγε κάθε μέρα να δικαιώνουμε αυτούς που έλεγαν στο παρελθόν «Έλληνες αεί παίδες εισί»; Μια ζωή θα παιδιαρίζουμε; Θα χρειαζόμαστε επιτρόπους και ευρωπαίους επόπτες για να οργανώσουμε την οικονομία και το κράτος μας; Αυτοί που φωτίστηκαν από το φως της αρχαίας Ελλάδος θάρχονται σήμερα να μας δώσουν τα φώτα τους;

ΦΑΡΜΑΚΑ ΤΗΣ ΟΜΟΙΟΠΑΘΗΤΙΚΗΣ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ ΑΠΟ ΜΑΓΟΥΣ (Π.ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ). Ο ΑΠΟΚΡΥΦΙΣΜΟΣ ΚΑΙ Η ΑΠΑΤΗ ΣΤΗΝ ΙΑΤΡΙΚΗ

Ομοιοπαθητική: Τα φάρμακά της θεραπεύουν;

11 11 2008

 
ΠΗΓΗ:http://egolpio.wordpress.com/2008/11/11/omoipathitikh_3/

Σημείο Θεού – Bησσαρίων ο Αγαθωνίτης

Σημείο Θεού – Bησσαρίων ο Αγαθωνίτης (1)

Σημείο διαφωνιών και αντικρούσεων αποτέλεσε ο Γέροντας Βησσαρίων ο Αγαθωνίτης († 22 Ιανουαρίου 1991), του οποίου το σκήνωμα βρέθηκε άφθαρτο κατά την ανακομιδή του λειψάνου του, δεκαπέντε χρόνια μετά την κοίμησή του. Ο καθηγούμενος της Ι. Μ. Αγάθωνος, ο οποίος γνώριζε από τα μαθητικά του χρόνια τον Γέροντα Βησσαρίωνα καταθέτει την μαρτυρία του για την προσωπικότητα του Γέροντα.

του Αρχιμ. Δαμασκηνού Ζαχαράκη

Καθηγουμένου Ιεράς Μονής Αγάθωνος

Τον π. Βησσαρίωνα γνώριζα από τα μαθητικά μου χρόνια και από τότε ήταν ο πνευματικός μου. Αργότερα τον έζησα στην διάρκεια είκοσι ολόκληρων χρόνων πνευματικής σπουδής στην Μονή Αγάθωνος. Στα χέρια του πλαστουργήθηκε η μοναχική μου συνείδηση.

π.ΒΗΣΣΑΡΙΩΝ ΚΟΡΚΟΛΙΑΚΟΣ. ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΕΝΟΣ ΑΓΙΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ

Ἀρχιμ. π. Βησσαρίων Κορκολιάκος, ὁ Πνευματικός, ὁ Ἀγαθωνίτης

ΠΡΟΟΙΜΙΟΝ

        «Ἰησοῦς Χριστός, χθές καί σήμερον ὁ αὐτός καί εἰς τούς αἰώνας», λέγει ὁ ἱερός συγγραφέας τῆς πρός Ἑβραίους Ἐπιστολῆς (ιγ’ 8). Ὁ Χριστός δηλαδή, ἡ πηγή τῆς ζωῆς καί τῆς ἁγιότητας, δέν περιορίζει τή χάρη Του μόνο σέ κάποιες ἐποχές ἤ σέ κάποιους ἀνθρώπους. Δέν εἶναι προσωπολήπτης ὁ Θεός (Ρωμ. β’ 11) οὔτε ὑπάρχει μεροληψία σ’ Αὐτόν.

Παντοῦ καί πάντοτε, ὅπου βρεῖ κατάλληλο καί εὔφορο πνευματικά ἔδαφος, σπέρνει τόν λόγο  Του, τόν ποτίζει μέ τή χάρη Του καί τόν αὐξάνει μέ τήν εὐλογία Του. Ἔτσι λοιπόν σέ κάθε λαό μέ τήν χάρη καί τό φωτισμό τοῦ Αγ. Πνεύματος «οἱ δίκαιοι, ἡ καλή γῆ τοῦ Εὐαγγελίου, καρποφορούσιν ἐν ὑπομονῇ, τριάκοντα καί ἑξήκοντα καί ἑκατόν» (Λουκ. η’ 15). Αὐτό συνέβη καί μέ τόν π. Βησσαρίωνα Κορκολιάκο, τόν Πνευματικό.