ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ ΧΑΡΑ ΜΟΥ!

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ ΧΑΡΑ ΜΟΥ!
ΟΡΘΟΔΟΞΑ ΠΑΤΕΡΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΚΑΙ ΟΜΙΛΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝ ΧΡΙΣΤΩ ΖΩΗ

Ο ΛΟΓΟΣ ΣΑΡΞ ΕΓΕΝΕΤΟ

Ο ΛΟΓΟΣ ΣΑΡΞ ΕΓΕΝΕΤΟ
ΚΥΡΙΕ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΕ ΕΛΕΗΣΕ ΜΑΣ
ΚΑΝΕΤΕ ΚΛΙΚ ΕΔΩ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΤΕΒΑΣΕΤΕ ΚΑΙ ΝΑ ΑΚΟΥΣΕΤΕ ΠΑΤΕΡΙΚΕΣ ΟΜΙΛΙΕΣ

ΕΠΕΙΓΟΥΣΑ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ. SOS 1)ΜΗΝ ΣΤΕΙΛΕΤΕ ΧΡΗΜΑΤΑ 2)ΝΕΟ :http://hristospanagia3.blogspot.com

Ἀγαπητοί ἐν Χριστῷ ἀδελφοί
Ἄν λάβετε ἕνα e- mail, ὑποτίθεται ἀπό ἐμένα (panagiatheotokos@gmail.com), πού νά σᾶς ζητᾶ νά στείλετε χρήματα, ἀγνοῆστε το.
π. Σάββας

Dear brothers in Christ
If you receive a e-mail supposed from me(panagiatheotokos@gmail.com) don' t pay attention at all.
p. Savvas Agioreitis

ΣΥΝ ΘΕῼ, ΤΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΜΑΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ ΣΤΗ ΝΕΑ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ: http://hristospanagia3.blogspot.com

Παρασκευή, 30 Ιουλίου 2010

ΠΛΑΝΕΣ ΤΩΝ ΠΡΟΤΕΣΤΑΝΤΩΝ- 23.000 ΠΡΟΤΕΣΤΑΝΤΙΚΕΣ ΟΜΟΛΟΓΙΕΣ!!!

Απομαγνητοφωνημένη ραδιοφωνική εκπομπή του μακαριστού
 π.Δανιήλ Γούβαλη
     Όπως ξέρουμε ο Χριστιανικός κόσμος είναι διηρημένος, έχουμε τους Ορθόδοξους έχουμε τους Ρωμαιοκαθολικούς έχουμε και τους Προτεστάντες. Στους 10 βέβαια πρώτους αιώνες, η Εκκλησία διοικείτο από τα 5 Πατριαρχεία. Στην συνέχεια το Πατριαρχείο της Ρώμης απεκόπη.Άρχισαν μεγάλες παπικές καινοτομίες και πιέσεις στο Δυτικό κόσμο, δεν άντεξε η Δύση στις πιέσεις του Παπισμού και εμφανίστηκε σαν φυσική αντίδραση ο Προτεσταντισμός. Να δούμε τώρα μερικές βασικές διαφορές όσον αφορά τους Ορθόδοξους, Ρωμαιοκαθολικούς και Προτεστάντες εν σχέση με τα βασικά θεμέλια της πίστεως.
 Οι Ορθόδοξοι και Ρωμαιοκαθολικοί παραδέχονται αφενός μεν την Βίβλο, την Αγία Γραφή, αφετέρου δε την Ιερά Παράδοση. Οι προτεστάντες παραδέχονται μόνο την Βίβλο απορρίπτουν την ιερά παράδοση και επειδή έχουν και το δόγμα οι προτεστάντες ότι ο κάθε ένας φωτίζεται απευθείας από το Άγιο Πνεύμα και ερμηνεύει την Βίβλο έτσι έχουμε πολυάριθμες ερμηνείες, ερμηνείες κατά το δοκούν, και σχηματίζονται κάθε τόσο αναρίθμητες προτεσταντικές παραφυάδες και είναι έτσι κατασκευασμένη η υπόθεση Προτεσταντισμός ώστε κάθε λίγο και λιγάκι να εμφανίζεται και ένας νέος Προτεσταντικός κλάδος.
 Όπως είπαμε οι Ορθόδοξοι και Ρωμαιοκαθολικοί παραδέχονται την Ιερά Παράδοση.
Η Ιερά Παράδοση έχει πάρα πολύ μεγάλη σημασία και είναι λυπηρό το ότι Προτεσταντικός κόσμος έχει αποκοπεί από την Ιερά Παράδοση. Πόσα είπε ο Χριστός; Είπε μόνο αυτά που γράφουν τα Ευαγγέλια; Ή έπραξε αυτά που γράφουν τα Ευαγγέλια;
Πόσα είπαν οι Απόστολοι; Πόσα έπραξαν; Μόνο αυτά που αναφέρονται στις Πράξεις τον Aποστόλων ή στις επιστολές των Aποστόλων;
O απόστολος Παύλος ξέρουμε ότι μιλούσε στην Έφεσο 3 χρόνια, μας άφησε μια επιστολή προς Εφεσίους η οποία διαβάζεται παρακαλώ σε 10 λεπτά, ε αυτά τα τρία χρόνια όσα εδίδασκε είναι αυτά που περιέχονται στα 10 λεπτά της προς Εφεσίους επιστολής;
 Στην δευτέρα επιστολή του Ιωάννου στίχος δώδεκα αναφέρεται, αναφέρει δηλαδή ο Άγιος Ιωάννης ο απόστολος, Πολλὰ ἔχων ὑμῖν γράφειν, οὐκ ἠβουλήθην διὰ χάρτου καὶ μέλανος, δηλαδή πάρα πολλά θα σας τα πω προφορικά δεν θα σας τα καταγράψω στο χαρτί, επίσης, στην γ' επιστολή του Ιωάννου στίχο 13 αναφέρεται Πολλὰ εἶχον γράφειν, ἀλλ᾿ οὐ θέλω διὰ μέλανος καὶ καλάμου σοι γράψαι.
 Η ίδια η Καινή Διαθήκη μας αναφέρει ότι είναι απαραίτητη και η παράδοση όχι μόνο τα γραπτά αλλά και τα προφορικά.
Στην πρώτη προς Κορινθίους ια’34, προηγουμένως ομιλεί για το μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας, για το πώς να συμπεριφέρονται όταν έχουν Κυριακό δείπνο και στην συνέχεια λέει τα εξής Τὰ δὲ λοιπὰ ὡς ἂν ἔλθω διατάξομαι, τα υπόλοιπα, θα έρθω και θα τα διευθετήσω προφορικά, και έχουμε και την κατηγορηματική διατύπωση του Β’ Θεσσ. Β’15 στήκετε, καὶ κρατεῖτε τὰς παραδόσεις ἃς ἐδιδάχθητε εἴτε διὰ λόγου εἴτε δι' ἐπιστολῆς ἡμῶν.
Δι’ επιστολής είναι τα γραπτά η Καινή Διαθήκη, δια λόγου, τι είναι δια λόγου; είναι τα προφορικά.
Λέει να κρατήσετε και τα προφορικά, και μετά οι Προτεστάντες μας λένε ότι είναι βιβλικοί και ευαγγελικοί, μα η Καινή Διαθήκη λέει να κρατάτε και τα προφορικά όσα σας παρεδόθησαν προφορικώς.
 Να πούμε και το εξής μέχρι το 52 μ.Χ. κανένα από τα βιβλία της Καινής Διαθήκης δεν είχε γραφεί πως προχωρούσε η εκκλησία; Πως δούλευε; Είχε τίποτα γραπτό; Δεν είχε! με τα προφορικά!  
Και τότε το 52 παρουσιάστηκε το πρώτο βιβλίο η πρώτη προς Θεσσαλονικείς επιστολή προηγουμένως η εκκλησία συντηρείτο με την προφορική διδασκαλία των Aποστόλων.
 Nα σημειώσουμε και το εξής μέχρι το 150 μΧ. οι χριστιανικές κοινότητες δεν είχαν αποκτήσει όλα τα βιβλία της Καινής Διαθήκης και οι εκκλησίες συνετηρούντο, και η εκκλησιαστική ζωή προχωρούσε, βάση της προφορικής διδασκαλίας των Αποστόλων και των διαδόχων των Αποστόλων.
Βλέπουμε λοιπόν πόσο έξω πέφτουν οι Προτεστάντες που απορρίπτουν τις Ιερές Παραδόσεις.
 Να αναφέρουμε μερικές περιπτώσεις για να γίνει πιο κατανοητό αυτό το οποίο ομιλούμε. Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος στην 3η ομιλία εις Φιλληπισίους γράφει τα εξής: Ουκ οικείη ενομοθετήθη υπο των Αποστόλων το επί των φρικτών μυστηρίων μνήμην ποιήσθαι των απελθόντων; λέει ότι έχουμε παράδοση από τους αποστόλους όταν γίνεται της Θείας Ευχαριστίας να μνημονεύουμε τους τεθνεώτες, αυτό είναι Αποστολική παράδοση.
 Ας έρθουμε στο σημείο του σταυρού. Πρώιμα συναντάται η συνήθεια, οι Χριστιανοί να κάνουμε επάνω τους το σημείο του Σταυρού αυτό διατηρείτε στον Ορθόδοξο κόσμο διατηρείτε και στον Ρωμαιοκαθολικό κόσμο, δεν υπάρχει στους προτεστάντες, αυτό φαίνεται ότι καθιερωθή από τους Αποστόλους, για να εδραιωθεί μέσα στον χριστιανικό κόσμο.  Υπάρχουν δε και πάρα πολύ αρχαία κείμενα όπως σε κείμενα του Τερτυλλιανού συναντούμε αυτήν την μαρτυρία ότι οι χριστιανοί πάντοτε όταν ξεκινούσαν όταν είχαν μια σπουδαία υπόθεση και ακόμη όταν έτρωγαν και όταν έπιναν προηγουμένως έκαναν το σημείο του σταυρού και αναφέρεται αργότερα ότι οι ασκητές όταν πήγαινε κάποιος δαιμονισμένος τον σταύρωναν και με το σημείο του σταυρού εδίωκαν το πονηρό πνεύμα που τον βασάνιζε.
 Να έρθουμε στο θέμα της νηστείας της Τετάρτης και της Παρασκευής.
Έχουμε αρχαιότατες και γραπτές ακόμη μαρτυρίες ότι στον χριστιανικό κόσμο εδραιώθηκε η νηστεία της τέταρτης και της παρασκευής. Όπως φερ’ ειπείν στο κείμενο που ονομάζεται Διδαχή των 12 Αποστόλων που κατά μια άποψη εγράφη τέλη του α' αιώνος έστω και αρχές του 2ου αιώνα να εγράφη αναφέρεται εκεί το δις τις εβδομάδος οι μεν Εβραίοι ενήστευαν Δευτέρα και Πέμπτη εμείς οι χριστιανοί νηστεύουμε Τέταρτη και Παρασκευή. Και εδώ πάλι οι προτεστάντες βρίσκονται έξω από την χριστιανική ας πούμε αρχαία συνήθεια.
 Ας έρθουμε στο τρόπο της βαπτίσεως. Πως εβάπτιζαν οι Απόστολοι; ήταν ολόκληρη τελετή. Η γραφή δεν περιγράφει την τελετή. Η γραφή αναφέρει την επίκληση της Αγίας Τριάδος και την χρήση ύδατος. Τον όλο τρόπο τον παίρνουμε από την ιερά παράδοση και η ιερά παράδοση μας λέει ότι γίνονται 3 καταδύσεις και αναδύσεις, τάφος και ανάσταση, και κατανοούμε καλύτερα έτσι και αυτά που λέει ο απόστολος Παύλος στην προς Εφεσίους.
Μετά, ο χριστιανικός κόσμος, ανέκαθεν, όταν προσεύχεται προς ανατολάς, αυτό δεν το γράφει πουθενά η Καινή Διαθήκη, αυτό είναι από την Ιερά Παράδοση.
 Έπειτα να έρθουμε στα λεγόμενα ρήματα της επικλήσεως όταν γίνεται η Θεία Ευχαριστία ο ιερέας ή ο αρχιερεύς λέει κάποια λόγια τα λόγια με τα οποία επικαλείται την κάθοδο του Αγίου Πνεύματος, αυτά τα λόγια δεν υπάρχουν στην Καινή Διαθήκη.
Στην Καινή Διαθήκη υπάρχει το ρήμα "ευχαριστήσας" αλλά δεν εξηγεί τι ακριβώς είπε ο Χριστός εκείνη την ώρα και στην πρώτη πρώτη φάση της η Χριστιανική Εκκλησία απόκρυπτε το μυστήριo αυτό και ο πρώτος ο Ιουστίνος ο φιλόσοφος και μάρτυς κάνει λόγο γι' αυτό το μυστήριο και έχουμε κείμενα του 4ου αιώνος που λένε ότι τα της επικλήσως ρήματα δεν παρεδόθησαν γραπτώς αλλά παρεδόθησαν προφορικώς και μεταφέροντο από στόμα σε στόμα.
 Θα μπορούσαμε και άλλα πολλά να αναφέρουμε. Αρκούν αυτά για να καταλάβουμε ότι οι Προτεστάντες δεν βρίσκονται στην ορθή οδό απορρίπτοντας τα προφορικά τα οποία μας είπε ο Χριστός και τα προφορικά που μας είπαν οι Απόστολοι. Να πούμε ένα άλλο παράδειγμα είναι σαν ένας αετός που έχει ένα φτερό, χρειάζονται δυο φτερά, χρειάζεται το ένα φτερό που λέγεται γραπτά και το άλλο προφορικά, χρειάζεται η Αγία Γραφή αλλά χρειάζεται και η Ιερά Παράδοσις.
 Στον Προτεσταντικό χώρο απορρίπτονται οι Άγιοι και τα άγια λείψανα ενώ στο Ρωμαιοκαθολικό κόσμο και στον Ορθόδοξο κόσμο τιμώνται οι Άγιοι και τα άγια λείψανα. Να δούμε ποια είναι η θέση της Ορθοδοξίας εν σχέση με την αγιοσύνη. Οι Ορθόδοξοι παραδεχόμαστε ότι όταν ένας προχωρεί προς τον αγιασμό περνάει πρώτα την καθαρτική τάξη, καθαρίζεται η φύση του από τα πάθη, μετά είναι η φωτιστική τάξη, φωτίζεται με την χάρη του Αγίου Πνεύματος, και μετά έχουμε την τελείωση, την μυστική ένωση μετά της χάριτος του Θεού και ο άνθρωπος γίνεται πνευματοφόρος και είναι γεμάτος πνευματική δύναμη, αισθάνεται μέσα του την παρουσία του Αγίου Πνεύματος η οποία είναι και στην ψυχή και στο σώμα και όταν με το θάνατο χωρισθεί η ψυχή από το σώμα η χάρις του πνευματοφόρου ανθρώπου πηγαίνει και με την ψυχή στο χώρο των πνευμάτων αλλά παραμένει και με τα άγια λείψανα γι’ αυτό έχουμε περιπτώσεις που στα άγια λείψανα εκδηλώνεται η χάρη του Αγίου Πνεύματος.
 Στην Παλαιά Διαθήκη οι προφήτες είχαν την χάρη του Αγίου Πνεύματος γι’ αυτό αναφέρεται ότι τα λείψανα ενός προφήτου μόλις ακούμπησε επάνω νεκρός ανεστήθει ο νεκρός. Εάν κανείς διαθέσει λίγο χρόνο να μελετήσει τα άγια λείψανα που υπάρχουν μέσα στην εκκλησία, θα δει ότι είναι αισθητή και εξωτερικά η χάρις τους Αγίου Πνεύματος.
Τα άγια λείψανα πολλές φορές έχουν να χρώμα κίτρινο, λέει αγίασε, τα λείψανα του είναι κίτρινα σαν φλουρί ή κίτρινα σαν κεχριμπάρι ή κίτρινα σαν λεμόνι.
Έχουμε αγίους που είναι άφθαρτα τα άγια λείψανά τους όπως είναι οι τρεις των Επτανήσων, Αγ. Γεράσιμος, Αγ. Διονύσιος, Αγ. Σπυρίδων κλπ.
Έχουμε μετά πάρα πολλές περιπτώσεις την έκχυση ευωδίας την ώρα που πηγαίνει ο χριστιανός με ευλάβεια να προσκυνήσει τιμητικώς τα άγια λείψανα ξεχύνεται ένα άρωμα καταπληκτικό ένα ουράνιο άρωμα. Μου διηγήτο κάποιος ότι στην κάρα του Μεγάλου Βασιλείου που υπάρχει στην Μεγίστη Λαύρα του Αγίου Όρους όταν λιτανεύεται, 1η Ιανουαρίου, λες και σπάσανε 50 μπουκάλια αρώματα.
Έχουμε άλλες περιπτώσεις που από το Άγιο λείψανο μπορεί να εκχύνεται μύρο όπως στο μοναστήρι του Ξενοφώντος στον Άθω υπάρχει το δεξιό χέρι του Αγίου Γεωργίου που κατά καιρούς αναδίδει και αναβλύζει και άρωμα.
 Μέσα στα άγια λείψανα υπάρχει δύναμις πνευματική που την αισθάνονται αυτοί που πλησιάζουν για να προσκυνήσουν. Πολλές φορές στο κρανίο των αγίων σχηματίζεται η σταυροειδής ραφή ενώ βάση των φυσιολογικών δεδομένων δεν υπάρχει τέτοια περίπτωση, έχουμε χιλιάδες περιπτώσεις που τα άγια λείψανα θαυματουργούν φερ' ειπείν η κάρα του Αγίου Θωμά που υπάρχει στο μοναστήρι της Πάτμου όταν πέφτει σε ένα νησί ακρίδα και είναι να κατασπαράξει τα πάντα μόλις πάρουν την αγία κάρα του απόστολου Θωμά και την λιτανεύσουν αμέσως η ακρίδα πέφτει στην θάλασσα όπως έγινε προ καιρού στην Σύμη.
 Όλα αυτά τα απορρίπτουν, απορρίπτουν τους Αγίους. Οι άγιοι είναι που την εκκλησία στην περίοδο της Γερμανικής Κατοχής απεφάσισαν οι Γερμανοί να καταστρέψουν μια πόλη να σφάξουν και να κάψουν και ο πολιούχος άγιος την περιοχής παρουσιάστηκε στον Γερμανό και του είπε στοπ! δεν θα κάψεις, δεν θα σφάξεις, και εγώ θα αναλάβω να σε γυρίσω στην Γερμανία. Αναρίθμητες περιπτώσεις και Προτεστάντες Γερμανοί επειδή είδαν αυτό το θαύμα πολιούχοι άγιοι προστατεύουν σε ώρες κρίσιμες την πόλη.
 Η Θεσσαλονίκη ήταν 482 χρόνια σκλαβωμένη στους Τούρκους και απελευθερώθηκε πότε; Ανήμερα του πολιούχου δηλαδή ανήμερα του Αγίου Δημητρίου επίσης κάποτε στις αρχές του 9ου αιώνος κινδύνευε πάρα πολύ η πόλις της Πάτρας και παρουσιάστηκε ο Άγιος Ανδρέας και την έσωσε. Όλα αυτά χιλιάδες μυριάδες θαυματουργίες, υπερφυσικά σημεία, ασηψίες ευκαμψίες μελών, ευωδιές ουράνιες, θαύματα αναρίθμητα, όλα τα απορρίπτουν με μια μονοκοντυλιά οι Προτεστάντες δηλαδή απορρίπτουν με άλλα λόγια το Άγιο Πνεύμα διότι αυτά είναι έργα της χάριτος του Αγίου Πνεύματος.
 Το θέμα των αγίων εικόνων. Ο Προτεσταντικός κόσμος απορρίπτει τις ιερές εικόνες και λέει αυτό βέβαια το λένε και άλλοι αιρετικοί όπως οι μ. του Ιεχωβά λένε ότι η Αγία Γραφή λέει ου ποιήσεις σεαυτόν είδωλον, άρα εμείς έχοντας τις εικόνες προσκυνούμε τα είδωλα, αλλά η ορθή έννοια του χωρίου είναι ότι απαγορεύονται τα ομοιώματα τα οποία εξυπηρετούν την ειδωλολατρεία, δεν απαγορεύονται τα ομοιώματα που εξυπηρετούν την λατρεία του αληθινού Θεού, γι’αυτό ο ίδιος ο Θεός που λέει μην κάνετε ομοιώματα έδωσε εντολή στον αγιότατο χώρο που ήταν τα Άγια των Αγίων στην σκηνή του μαρτυρίου να είναι γεμάτος όλος ο χώρος εκείνος με ομοιώματα Χερουβείμ, αγίων προσώπων που βρίσκονται στον ουρανό, μάλιστα δε στα Άγια των Αγίων υπήρχαν και δυο γλυπτά Χερουβείμ. Πως εδώ επιτρέπονται τα ομοιώματα; Επιτρέπονται διότι εξυπηρετούν την λατρεία του αληθινού Θεού, διότι όταν ένας βλέπει μπροστά του τα Χερουβείμ, αμέσως ο νους του ανεβαίνει στο ουρανό.  Όταν βλέπουμε εικόνα, ανάλογα με την ποιότητα της εικόνος, μετακινείτε και ο νους μας.  Όταν βλέπουμε μια αισχρή εικόνα ο νους μας κατεβαίνει στην λάσπη, όταν βλέπουμε μια εικόνα ενός Αγίου προσώπου ο νους μας ανεβαίνει στα ουράνια, έπειτα οι εικόνες ισοδυναμούν με το Ευαγγέλιο ένας ο οποίος είναι αγράμματος και δεν ξέρει να διαβάσει την περικοπή για την Μεταμόρφωση του Χριστού, όταν δει την εικόνα της Μεταμορφώσεως είναι σαν να διαβάζει Ευαγγέλιο.
 Εμείς παραδεχόμαστε ότι για να ερμηνευθεί η Αγία Γραφή χρειάζεται να υπάρχει θεοφόρος άνθρωπος που να έχει μέσα του την χάρη του Αγίου Πνεύματος και έτσι έχουμε τους θεοφόρους Πατέρες της εκκλησίας, τους μεγάλους διδασκάλους που όταν ένα δύσκολο αγιογραφικό εδάφιο λέμε πως το ερμηνεύουν οι Πατέρες και η συμφωνία των Πάτερων είναι ένα σταθερό σημείο βάση του οποίου ερμηνεύουμε σωστά και ακολουθούμε όλοι την ίδια ερμηνεία και βαδίζουμε σε ένα δρόμο σταθερό ενώ στον Προτεσταντικό κόσμο κάθε ένας το ερμηνεύει όπως θέλει και γι’αυτό έχουμε κατακερματισμό σε πλήθος ομολογιών, άλλος Λουθηρανός, άλλος Καλβινιστής, άλλος Κουάκερος, άλλος Μεθοδιστής, ο άλλος είναι του Τετραγωνικού Ευαγγελίου, Χριστάδελφος, Γεδεωνιστής, Ευαγγελικός, Πεντηκοστιανός, και δεν τελειώνει ο κατάλογος αυτών.
 Έπειτα πρέπει να πούμε και το εξής ότι οι Πατέρες της εκκλησίας που είναι θεοφόροι έχουν σοφία θεϊκή και μας άφησαν υπέροχα έργα, υπέροχες ομιλίες, υπέροχες ερμηνείες της Αγίας Γραφής, και έχουμε Πατέρες σε όλους τους αιώνες.
Τον πρώτο αιώνα έχουμε τον άγιο Πολύκαρπο έχουμε τον Κλήμη Ρώμης αργότερα τον Άγιο Ιγνάτιο τον Άγιο Ιουστίνο κατόπιν τον περίφημο άγιο Κυπριανό Καρχηδώνος αργότερα τον Αμβρόσιο, τον Μέγα Αθανάσιο, αργότερα τους μεγάλους του 4ου αιώνος, Βασίλειο, Γρηγόριο, Χρυσόστομο και λοιπά, κατόπιν έχουμε τον περίφημο Κύριλλο Αλεξανδρείας που έχει κάνει καταπληκτική ερμηνεία στο κατά Ιωάννην Ευαγγέλιο, αργότερα άλλους τον 7ο αιώνα έχουμε τον περίφημο Μάξιμο τον Ομολογητή, αργότερα τον θαυμάσιο Ιωάννη τον Δαμασκηνό, κατόπιν Ι'- ΙΑ' αιών έχουμε τον Συμεών τον νέο θεολόγο κατόπιν τον 14ο αιώνα έχουμε τον ανεπανάληπτο Γρηγόριο τον Παλαμά, 18ος αιών Νικόδημος αγιορείτης και λοιπά, καταπληκτικά έργα, υπέροχα έργα, αριστουργήματα γεμάτα από την χάρη του Αγίου Πνεύματος. Είναι έργα του Αγίου Πνεύματος αλλά αυτά και τα απορρίπτουν οι Προτεστάντες όλα αυτά δηλαδή απορρίπτουν την δράση του Αγίου Πνεύματος ο Χριστός λέει το Άγιο Πνεύμα θα μένει εις τον αιώνα μέσα στην εκκλησία, όχι ήρθε τον 16ο αιώνα που ήρθαν οι Προτεστάντες ή τον 20ο αιώνα που ήρθαν οι Πεντηκοστιανοί.
 Τι να πούμε λοιπόν για τους Προτεστάντες... δεν βαδίζουν σε σωστό δρόμο, όταν λέει ένας Προτεστάντης ότι εγώ στηρίζομαι στην Καινή Διαθήκη και δεν παραδέχομαι τις παραδόσεις του Χριστού και των Αποστόλων, ε, και η Καινή Διαθήκη είναι ξεκάρφωτη, διότι δεν λέει πουθενά η Καινή Διαθήκη μέσα ότι υπάρχει ένα βιβλίο Καινή Διαθήκη που αποτελείτε από 27 βιβλία!
Αυτό το λέει η παράδοση της εκκλησίας μας απορρίπτουν αν το εξετάσουμε καλά και την ίδια την Καινή Διαθήκη !!
Και το χειρότερο αμάρτημα των Προτεσταντών είναι ότι έχουνε δημιουργήσει τρομερό σχίσμα και κάθε τόσο κομματιάζεται το σώμα του Χριστού.  Όπως είναι αμαρτία όπως είναι το σώμα του Χριστού να το κόβεις σε κομμάτια έτσι ακριβώς είναι και η κατάσταση που δημιούργησαν και δημιουργούν οι Προτεστάντες.
Ο Παύλος προς Εφεσίους εις Κύριος εν σώμα εν Πνεύμα μια πίστις εν βάπτισμα όσοι διασπούν αυτό το ένα σώμα του Χριστού διαιρούν την Εκκλησία αυτοί είναι ένοχοι της πιο φοβερή αμαρτίας και τους περιμένει και η ανάλογη τιμωρία έστω και εάν ξέρουν απέξω όλη την Αγία Γραφή και κάνουν τον ιεροκήρυκα και τον ερμηνευτή της Αγίας Γραφής.

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ http://panosrs.blogspot.com/2010/07/blog-post_6708.html ΟΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΑΚΟΥΣΕΤΕ ΚΑΙ ΤΗΝ ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΚΗ ΕΚΠΟΜΠΗ
http://www.egolpion.com/planes_protestantwn.el.aspx 
23.000 ΠΡΟΤΕΣΤΑΝΤΙΚΕΣ ΟΜΟΛΟΓΙΕΣ!!!
ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΩΝ ΠΡΟΤΕΣΤΑΝΤΩΝ
ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ :
 "ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΙΣΤΗ ΣΤΟΝ ΑΙΩΝΑ ΤΩΝ ΨΕΥΤΙΚΩΝ ΘΡΗΣΚΕΙΩΝ"
FRANK SCHAEFFER
 
      Όσοι από μας ανατραφήκαμε ως Ευαγγελικοί έχουμε ακούσει ότι, σε αντίθεση με τους Ορθοδόξους και τους ρωμαιοκαθολικούς χριστιανούς, εμείς οι Προτεστάντες λατρεύουμε τον Θεό «εν πνεύματι και αλήθεια». Να γιατί, μας έλεγαν, εμείς δεν χρειαζόμαστε τη Θεία Λειτουργία ή τις «ανούσιες ιεροτελεστίες», για να μας βοηθήσουν να λατρεύσουμε τον Θεό. Εμείς ακόμη δεν χρειαζόμασταν να μελετήσουμε την εκκλησιαστική ιστορία, διότι το μόνο που μάς ενδιέφερε ήταν οι προσωπικές μας ιστορίες για τη σωτηρία.
 Δεν χρειαζόμασταν ούτε και αυτήν ακόμη την Ιερά Παράδοση, διότι είχαμε μία κατ' ευθείαν προσωπική σχέση με τον Ιησού. Εφ' όσον αισθανόμασταν πνευματικοί, άρα και ήμασταν. Το τι κάναμε ή το πώς λατρεύαμε τον Θεό δεν είχε καμία σχέση με τη σωτηρία μας, την οποία καταλαβαίναμε ως ένα στιγμιαίο, σχεδόν μαγικό, προκαθορισμένο γεγονός και όχι ως μία πορεία.
Πιστεύαμε στη Βίβλο· όχι όμως στην Εκκλησία. Δεν πιστεύαμε στην ανάγκη να εξομολογηθούμε σε κάποιον ιερέα, να συμμετάσχουμε στην τέλεση της θείας Ευχαριστίας, και πολύ περισσότερο, να ανάψουμε ένα κερί, να προσκυνήσουμε μία εικόνα ή να απαγγείλουμε μία γραπτή προσευχή . Είχαμε διδαχθεί ότι είμαστε ελεύθεροι από όλες αυτές τις «νέο-ειδωλολατρικές προλήψεις». Πώς τώρα άλλοι χριστιανοί ακολουθούσαν κάποιους τρόπους λατρείας για χιλιάδες χρόνια το τι πίστευαν ή πώς έφθασαν να πιστεύουν, δεν μας ενδιέφερε καθόλου.
Δεν χρειαζόμασταν άλλη ερμηνεία από εκείνη, με την οποία εμείς οι ίδιοι αποκρυπτογραφούσαμε το μήνυμα των Γραφών. Κανένας επίσκοπος με αποστολική διαδοχή ή με άλλο τρόπο δεν εθεωρείτο από μας ότι είχε κάποια ειδική αυθεντία, για να μας καθοδηγήσει να βρούμε το αληθινό νόημα των Γραφών. Κανένας πατέρας της Εκκλησίας δεν διέθετε κάποια ειδική εμπειρία, που έπρεπε να ακούσουμε. Στην πραγματικότητα διδαχθήκαμε ότι η χριστιανική μας ζωή ήταν, όπως και η υπόλοιπη ζωή, μέσα στην πλουραλιστική, ελεύθερη - μέχρι ατομικιστική - κοινωνία. Ήταν δηλαδή μία προσωπική επιλογή, ένα ζήτημα ατομικής πρωτοβουλίας.
Ο Χριστιανισμός μας ήταν στ' αλήθεια ό,τι θέλαμε εμείς να είναι, αν και ίσως ποτέ δεν το παραδεχθήκαμε αυτό. Ισχυριζόμασταν πώς ό,τι πιστεύαμε ήταν Βιβλικό. Όμως συχνά ίσχυε το αντίθετο- δηλαδή η Βίβλος έλεγε ό,τι εμείς θέλαμε να πει. Τείναμε να απορρίψουμε την αρχαία Χριστιανική Πίστη ότι το άγιο Πνεύμα καθοδηγεί την Εκκλησία. Ακόμη διακηρύτταμε με αρκετή ευκολία ότι είχαμε την «καθοδήγηση» του αγίου Πνεύματος σ' ένα προσωπικό υποκειμενικό επίπεδο. Κι αυτό το χρησιμοποιούσαμε ως απόδειξη ότι αξιολογούσαμε σωστά τα θεολογικά ζητήματα και «εκτελούσαμε το θέλημα του Κυρίου», όταν αντιμετωπίζαμε ,τα προσωπικά μας θέματα. Εάν διαφωνούσαμε με τη διδασκαλία μιας Ομολογιακής παράταξης ή με κάποιον πάστορα, μπορούσαμε να αλλάξουμε «μαγαζί» πηγαίνοντας σε μια καινούρια «Εκκλησία», έως ότου καταλήγαμε σε αυτή που μας άρεσε.
Κατά τραγική ειρωνεία, παρά τους ισχυρισμούς μας για ανεξαρτησία από την Παράδοση και την αυθεντία της Εκκλησίας, κολλήσαμε πεισματικά στις δικές μας «ελεύθερες» συνήθειες της λατρείας. Η τάξη των δικών μας αυτοσχεδίων εκκλησιαστικών ακολουθιών σπάνια ήταν διαφοροποιημένη μέσα στις υπάρχουσες Ομολογίες.

Προσευχόμασταν πάντοτε κατά τον ίδιο μονότονο τρόπο είτε διαβάζαμε τις προσευχές μας είτε όχι (π.χ. «Αγαπημένε μας ουράνιε Πατέρα, θα θέλαμε αυτό, θα θέλαμε εκείνο...»). Εάν ανήκαμε στους Μεταρρυθμιστές Πρεσβυτεριανούς, θα είχαμε κολλήσει στην καλβινική μας παράδοση, -όπου ως «εκκλησία» νοούνταν τέσσερις γυμνοί τοίχοι και ένα μακροσκελές κήρυγμα. Εκεί η «λατρεία» ήταν τα αισθήματα που δημιουργούσε μέσα μας το καλό κήρυγμα. Εάν ήμασταν Βαπτιστές του Νότου θα βαπτίζαμε μόνον ενήλικες. Εάν συνέβαινε να ανήκουμε σε κάποια από τις λεγόμενες χαρισματικές Ομολογίες, τότε η άτακτη λατρεία, οι γλώσσες, η προφητεία, τα σημεία και τέρατα και τα παρόμοια δημιουργούσαν ένα οργανωμένο χάος.

Στις συνάξεις αυτές η εξωστρέφεια ήταν τόσο μονότονη και τυποποιημένη όσο και η συμπλήρωση των φορολογικών δηλώσεων. Στην πραγματικότητα το φαινόμενο αυτό δεν ήταν μία πρόκληση της προτεσταντικής ελευθερίας κατά της αρχαίας Ιεράς Παραδόσεως, αλλά μάλλον η πρόκληση, για να επιλέξουμε ποια Παράδοση, ποιο τελετουργικό και ποια Λειτουργία θα ακολουθήσουμε .

Κάθε προτεσταντική «Παράδοσις» εξέλαβε τον εαυτό της πολύ σοβαρά. Ακόμη στην πλουραλιστική μας κοινωνία ήταν σπάνιο κάποιος να ισχυρισθεί ότι οι δικές του σχετικά νέες «Παραδόσεις» ήταν καλύτερες ή πιο αληθινές από κάποιες άλλες και μάλιστα κατά ένα απόλυτο τρόπο. Έτσι, ίσως ασυναίσθητα, η πίστη μας στον πλουραλισμό έφθασε να θεωρείται από πολλούς περισσότερο απόλυτη από κάθε μοναδική θρησκευτική Παράδοση.

Ο ισχυρισμός ότι του ενός η «εκκλησία» ήταν καλύτερη ή η λατρεία του πιο αληθινή από τις λατρείες των άλλων τον στιγμάτιζε εκκεντρικό ή και ακόμη ως μη γνήσιο αμερικανό. Σε μία τέτοια ατμόσφαιρα δογματικής ανεκτικότητας, ιδέες σχετικές με την απόλυτη, υπερβατική ή αιώνια και ανεξερεύνητη αλήθεια ήταν σχεδόν αδύνατο να υποστηριχθούν. Αυτό ΙΣΧΥΕ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΓΙΑ ζητήματα σχετικά με τα ήθη και τη λατρεία. Περιτριγυρισμένοι από τη συγχορδία του πολυδιασπασμένου Προτεσταντισμού, οι αμερικανοί εύρισκαν όλο και πιο δύσκολο να ορίσουν κάποια ιδέα ή τη διδασκαλία μιας θρησκευτικής Ομολογίας, καθόσον αυτή αποδεικνυόταν αληθινή με τον αποκλεισμό των άλλων. Με εξαίρεση τις εκφράσεις, που αφορούσαν κάποιες ιδέες του συρμού για το ρατσισμό και τα παρόμοια, το «Εγώ είμαι σωστός και συ σφάλλεις» ήταν μία έκφραση σχεδόν άγνωστη στις επίσημες μοντέρνες συζητήσεις ηθικού περιεχομένου, για να μη μνημονεύσω τις συζητήσεις γύρω από τη θρησκεία.
Όταν ο πυρετός της αυθεντικότητας του πρώιμου Προτεσταντισμού διαλύθηκε, η ιδέα «Αυτός είναι ο δικός μου τρόπος να ζω και να ενεργώ, αλλά και ο δικός σου επίσης σωστός», τυπικά αντιπροσώπευε το φρόνημα των πιο πολλών Προτεσταντών. Δεν ήταν, όμως, όλοι οι αμερικανοί ΙΣΟΙ; Δεν ήταν όλες οι ιδέες εξίσου αξιόλογες; Δεν ήταν η έκφραση της ατομικής ελευθερίας το μέγιστο από όλα τα αγαθά; Πώς τότε μπορούσε μία ομάδα ή μία θρησκευτική παράταξη να ισχυρίζεται ότι είναι σωστή ως προς τη λατρεία, τη διδασκαλία ή τα ήθη σε βάρος εκείνων των δοξασιών που έπρεπε να υποστηρίζει μία άλλη ομάδα; Σίγουρα η ιδιοφυΐα της Αμερικής πέτυχε να καθιερώσει την αρχή ότι όλες οι ομάδες με ειδικά ενδιαφέροντα μπορούσαν να ευδοκιμούν ως ίσες μέσα στον δημοκρατικό μας πολιτισμό!
«... Ο κατακερματισμός, που προκλήθηκε από τον Προτεσταντισμό, ήταν καίριος εκεί οπού ένας ενιαίος... θρησκευτικός πολιτισμός θα είχε προβάλει μεγαλύτερη αντίσταση στην εκκοσμίκευση»
[ Steve Bruce]
Ολοφάνερα ο αμερικανικός ατομικισμός μπορούσε να «δουλέψει» μόνο με την προϋπόθεση ότι όλες οι αντιλήψεις για την αλήθεια θεωρούνταν στη βάση τους σχετικές.

Υπήρχε μία μικρή απόσταση από την ιδέα ότι όλες οι δογματικές Ομολογίες, ακόμη και ολόκληρες θρησκείες, πρέπει να αντιμετωπίζονται με τον ίδιο σεβασμό, μέχρι την πεποίθηση ότι όλες οι θρησκείες είναι εξ ίσου αληθινές. Τελικά η άκαμπτη λογική του πλουραλισμού των δογματικών Ομολογιών οδήγησε στο ένα και μοναδικό συμπέρασμα: Εφ όσον όλες οι θρησκευτικές δοξασίες είναι εξ ίσου αληθινές, ακόμη και όταν έρχονται σε αντίθεση η μία με την άλλη, τότε πρέπει να θεωρούνται εξ ίσου άσχετες για τον δημόσιο βίο και επομένως δεν εξυπηρετούν κανένα σκοπό εκτός από ιδιωτικές ατομικές θεραπευτικές ανάγκες.

Με την ανατολή του εικοστού αιώνα το μόνο απόλυτο πού πραγματικά επιβίωσε στη δημόσια κονίστρα ήταν η εκκοσμικευμένη πολιτική. Μόνο στο πολιτικό σύστημα, πού συμπεριλάμβανε την πανίσχυρη δικαστική εξουσία, η οποία προστάτευε το δικαίωμα της υλιστικής απόλαυσης, μόνον εκεί συνέπιπταν οι αντιλήψεις των αμερικανών. Ο,τι κατανοούνταν ως συνταγματικό, θεωρούνταν πολύ περισσότερο σχετικό με τον δημόσιο βίο από εκείνο που είχε κάποτε πιστευθεί ως ηθικά ορθό ή λανθασμένο. Η θρησκεία υποβιβάστηκε σε απλή υποκειμενική άποψη, σε μία «προσωπική υπόθεση».

Στη δεκαετία του '70, όταν οι Ευαγγελικοί ξύπνησαν από την απειλή που δεχόταν το κατεστημένο τους εξ αιτίας του ογκούμενου κύματος του ηθικού χάους, θα έλεγα και της αναρχίας, στον εκκοσμικευμένο αμερικανικό μας πολιτισμό είχε' απομείνει ακόμη μία μικρή αίσθηση του απόλυτα και αδιαμφισβήτητα ηθικά ορθού και λανθασμένου, στην οποία αυτοί μπορούσαν να προσφύγουν. Στην καλύτερη περίπτωση το μόνο που μπορούσαν να κάνουν οι Προτεστάντες ήταν να χρησιμοποιήσουν απομονωμένα χωρία της Βίβλου ή λαϊκά επιχειρήματα ή τα αποτελέσματα επιστημονικών ερευνών για να υποστηρίξουν τις εκκλήσεις τους για «επιστροφή στις χριστιανικές αξίες».

Είχαν χάσει την ικανότητα να συζητούν για την αναλλοίωτη αλήθεια πέρα από ΤΙΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΕΣ αναφορές για το «τι λέγει η Βίβλος για μένα» ή από του να χρησιμοποιούν τα τετριμμένα επιχειρήματα, που άρχιζαν με τη φράση: «Η επιστημονική έρευνα έχει αποδείξει...».

Εφ' όσον προωθήθηκε η εγκατάλειψη της Ιεράς Παραδόσεως, εφ' όσον η έννοια του Φυσικού Νόμου ενσωματώθηκε στην αυθεντία και στην ηθική σοφία, που παραδόθηκε από τους πατέρες της Χριστιανικής Εκκλησίας, και εφ' όσον έγινε αποδεκτό ότι ήταν φυσιολογικό για την «Εκκλησία» να είναι χωρισμένη σε είκοσι τρεις χιλιάδες ανταγωνιζόμενες και πολλές φορές αντικρουόμενες Ομολογίες, τι είδους αναφορά μπορούσε να γίνει από τους Προτεστάντες στην ιστορική κατανόηση της ηθικότητας, πολύ δε περισσότερο στην αδιαπραγμάτευτη αλήθεια; Πώς θα μπορούσε κάποιος να υποστηρίζει ορισμένες θεμελιώδεις αρχές, όταν το ιστορικό προηγούμενο είχε εγκαταλειφθεί χάριν της αυτόνομης «προόδου»;
 
«Η αναπόφευκτη αλλά ακούσια συνέπεια της ανάπτυξης του θρησκευτικού πλουραλισμού ήταν η επέκταση του εκκοσμικευμένου κράτους»
      Γύρω στα τέλη του εικοστού αιώνα η προτεσταντική κοινωνία είχε χάσει την ικανότητα της να αντιδρά μ' έναν αξιόπιστο τρόπο στην εκκοσμίκευση, πού την απειλούσε. Οι Προτεστάντες μπορούσαν να παίζουν τα δάκτυλα τους από αμηχανία ή να οργανώνονται πολιτικά, όπως κάθε άλλη ομάδα με ειδικά ενδιαφέροντα, όμως είχαν ολοφάνερα χάσει την υψηλή ηθική τους βάση. Αποδεχόμενος ο Προτεσταντισμός τον πλουραλισμό των ποικίλων αντιτιθεμένων δογμάτων ως ισόκυρης έκφρασης του πολυδιάστατου δογματικά Χριστιανισμού, συνέβαλε τόσο πολύ στη δημιουργία του πλουραλιστικού πολιτισμού μας, ώστε έχασε την ικανότητα να προσκαλεί τους ανθρώπους να επιστρέψουν στο υψηλό επίπεδο των απόλυτων ηθικών αληθειών.

Ως θρησκευτική ομάδα οι Προτεστάντες δεν μπορούν καν να συμφωνήσουν για το νόημα των μυστηρίων τους και για τη θρησκευτική ιστορία. Η θεμελιώδης αρχή του Προτεσταντισμού ήταν ότι:
έπρεπε να ξεκοπεί από αυτή τη δική του ιστορία των μυστηρίων. Πώς λοιπόν θα μπορούσαν οι Προτεστάντες να υπαγορεύουν όρους ή έστω να κάνουν προτάσεις στον εκκοσμικευμένο πολιτισμό, πού τους περιβάλλει, στο όνομα της αιώνιας και αναλλοίωτης μυστηριακής αλήθειας;
 «Όσο περισσότερο οι Συντηρητικοί θα επιχειρούν να ερμηνεύσουν τον «εκκοσμικευμένο ανθρωπισμό» ως μία συνεκτική ιδεολογία, η οποία απειλεί τη θρησκεία τους, αυτό πού θα προξενεί τη ζημία θα είναι η αντιμετώπιση της θρησκείας μέσα στα πλαίσια της δημοκρατίας, όπως αυτή εκφράζεται στο θαυμάσιο εκείνο τμήμα των αμερικανικών εντύπων, στο οποίο καλείται κάποιος να σημειώσει «τη θρησκεία της αρεσκείας του». Οι Προτεστάντες ποτέ ξανά δεν θα κατορθώσουν να επικρατήσουν πολιτισμικά, επειδή η επιτυχία τους είναι αυτοπεριορισμένη»
Steve Bruce
Ίσως οι πρώτοι προτεστάντες Μεταρρυθμιστές δεν είχαν ιδέα για τον θανάσιμο κίνδυνο, τον όποιο άφησαν ανεξέλεγκτο· κίνδυνο για τα ίδια τα υποστυλώματα του πολιτισμού τους. Ακόμη την περίοδο πού ζούσαν ο Λούθηρος και ο Καλβίνος οι ραγδαία πολλαπλασιαζόμενες Προτεσταντικές Ομολογίες αισθάνθηκαν την ανάγκη να έχουν μία ιστορικά νομιμοποιημένη Παράδοση. Αυτή η ανάγκη προέκυψε, επειδή οι Προτεστάντες άρχισαν να διαπληκτίζονται μεταξύ τους (ακόμη και να σκοτώνουν ο ένας τον άλλο) για τις διαφορετικές ερμηνείες της Γραφής. Επειδή ακριβώς δεν είχαν ενιαία Ιερά Παράδοση, την οποία να επιδοκιμάζουν όλοι, η μόνη πηγή για τις διαιρεμένες Προτεσταντικές Ομολογίες ήταν η ατομική και υποκειμενική προσφυγή στη Γραφή. Το πρόβλημα έγινε ολοφάνερο· η Βιβλική ερμηνεία του ενός συχνά δεν ήταν σύμφωνη με την ερμηνεία των άλλων . Σύντομα οι Προτεστάντες βρέθηκαν παγιδευμένοι, σε ατέλειωτες πολεμικές αντιπαραθέσεις, στις οποίες μέχρι, και σήμερα παραμένουν έρμαιοι. Σήμερα όμως υπάρχει μία σημαντική διαφορά: Στον ευρύτατα εκκοσμικευμένο πολιτισμό μας κανένας πλέον δεν ακούει .

Ο Πλουραλισμός είχε απονευρώσει τους περισσότερους από τους θρησκευτικούς ανθρώπους. Για την αποκαλούμενη «Τάξη των ειδημόνων» μόνο η πολιτική είναι ιερή και απαραβίαστη. Η θρησκεία συχνά στις μέρες μας εκλαμβάνεται ως μια ενοχλητική υποσημείωση στην πολιτική πραγματικότητα.
Ο Πολιτισμός έχει παραβλέψει τον Προτεσταντισμό.

Μόνοι με τη Βίβλο τούς και τις υποκειμενικές τους ερμηνείες σ' αυτή χωρίς σταθερό και αμετάβλητο ιστορικό ηθικό θεμέλιο για τη νομιμοποίηση των ιδεών και των ισχυρισμών τους οι Προτεστάντες επεξεργάστηκαν οι ίδιοι την καταστροφή τους και επί πλέον υπονόμευσαν ασυναίσθητα την ιδέα του υπερβατικού και μυστηριακού απολύτου.

Οι Προτεσταντικές Ομολογίες έχασαν τη συνάφεια με τον ευρύτερο πολιτισμό. Στην πραγματικότητα έγιναν εξάρτημα αυτού του πολιτισμού.
http://www.egolpion.com/23000-aireseis.el.aspx 
Print this post

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts with Thumbnails
Γιά νά δεῖτε παλαιότερες ἀναρτήσεις κάντε κλίκ ΕΔΩ ἤ στό σύνδεσμο πού βρίσκεται στό κάτω μέρος τῆς σελίδας καί γράφει: Παλαιότερες αναρτήσεις

Γιά νά δεῖτε τίς τρέχουσες ἀναρτήσεις κάντε κλίκ ΕΔΩ ἤ στό σύνδεσμο πού βρίσκεται στό κάτω μέρος τῆς σελίδας καί γράφει: Αρχική σελίδα

ΣΥΝ ΘΕῼ: 1ο) 13ήμερο προσκύνημα στους Αγίους Τόπους - Ιορδανία - Σινά. 2ο)12ημ. προσκύνημα Αίγυπτο – Σινά - Άγιοι Τόποι, της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού (ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ-ΔΗΛΩΣΕΙΣ: ΧΩΡΗΒ TRAVEL , ΤΗΛ: 2310-345330, 342240 ΠΑΝΟΡΑΜΑ-ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ).


13ήμερο προσκύνημα στους Αγίους Τόπους
Ιορδανία - Σινά

1η ημ. 23/8/10 Δευτέρα: ΘΕΣ/ΝΙΚΗ - ΤΕΛ ΑΒΙΒ
Συνάντηση στο αεροδρόμιο «Μακεδονία» στις 21:30 το βράδυ και αναχώρηση με πτήση της Aegean μέσω Αθηνών για Τελ Αβίβ.

2η ημ. 24/08/10 Τρίτη: ΛΥΔΑ-ΤΙΒΕΡΙΑΔΑ
Άφιξη τα ξημερώματα, επιβίβαση στο πούλμαν. Προσκύνημα στον Άγιο Γεώργιο στην Λύδα και στη συνέχεια κατευθυνόμαστε προς την Τιβεριάδα. Αγιασμός στον Ιορδάνη ποταμό. Τακτοποίηση στο ξενοδοχείο και ξεκούραση.
1η διανυκτέρευση στην Τιβεριάδα
3η ημ. 25/08/10 Τετάρτη: ΝΑΖΑΡΕΤ-ΚΑΝΑ - ΤΙΒΕΡΙΑΔΑ - ΟΡΟΣ ΘΑΒΩΡ
Επισκεπτόμαστε και προσκυνούμε τους τόπους γύρω από την λίμνη: Όρος Μακαρισμών, Καπερναούμ, Ναός των Αγ. Αποστόλων. Συνεχίζουμε με κατεύθυνση την πόλη της Ναζαρέτ (προσκύνημα στο τόπο του Ευαγγελισμού), την Κανά (πρώτο θαύμα του Κυρίου). Επόμενος σταθμός το Όρος Θαβώρ (Μεταμόρφωση του Κυρίου).
2η διανυκτέρευση στην Τιβεριάδα
4η ημ. 26/08/10 Πέμπτη: ΙΟΡΔΑΝΙΑ – ΓΕΡΑΣΑ - ΑΜΜΑΝ
Αναχώρηση για σύνορα Ισραήλ-Ιορδανίας. Μετά τα διαδικαστικά φθάνουμε στα Γέρασα όπου θα επισκεφθούμε την Αρχαία Δεκάπολη. Συνεχίζουμε για το Αμμάν. Επίσκεψη στη Σιταντέλα με τα ερείπια του ναού και το ρωμαϊκό θέατρο.
3η διανυκτέρευση στο Αμμάν
5η ημ. 27/08/10 Παρασκευή: ΑΜΜΑΝ - ΠΕΤΡΑ
Πρωινή αναχώρηση για το όρος Νέμπο από όπου ο Μωϋσής αντίκρυσε τη Γη της Επαγγελίας. Επίσκεψη στο Ναό του Αγίου Γεωργίου στη Μανταμπά. Συνεχίζουμε για την Πέτρα, όπου θα γνωρίσουμε τον αρχαιολογικό χώρο που είναι μοναδικός στον κόσμο, αφού όλα σχεδόν τα μνημεία είναι σκαλισμένα σε βράχους.
4η διανυκτέρευση στην Πέτρα
6η ημ. 28/08/10 Σάββατο: ΑΚΑΜΠΑ-ΝΟΥΕΜΠΑ-ΣΙΝΑ
Αναχώρηση για την Άκαμπα από όπου θα πάρουμε το πλοίο για την Νουέμπα. Άφιξη, επιβίβαση στο πούλμαν και μεταφορά στη Μονή Αγίας Αικατερίνας στο Σινά. Αργά το βράδυ ανάβαση στο Όρος Χωρήβ (προαιρετικά).
5η διανυκτέρευση στην Ι. Μονή Αγ. Αικατερίνης
7η ημ. 29/08/10 Κυριακή: ΕΝΤΟΣ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ
Θεία Λειτουργία το πρωί στο Ναό της Μονής και στη συνέχεια προσκύνηση των Ιερών λειψάνων της Αγ. Αικατερίνης. Ξενάγηση εντός και πέριξ της Μονής.
6η διανυκτέρευση στην Ι. Μονή Αγ. Αικατερίνης

8η ημ. 30/08/10 Δευτέρα: ΣΙΝΑ – ΝΕΚΡΑ ΘΑΛΑΣΣΑ- ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΑ
Αναχώρηση για τα σύνορα Αιγύπτου-Ισραήλ. Μετά τη διέλευση των συνόρων και τις καθιερωμένες στάσεις, άφιξη στην Ιερουσαλήμ
7η διανυκτέρευση στην Ιερουσαλήμ
9η ημ. 31/08/10 Τρίτη: ΕΝΤΟΣ ΤΗΣ ΑΓ. ΠΟΛΕΩΣ
Προσκυνήματα εντός της Αγ. Πόλεως, στο Ναό της Αναστάσεως, όπου θα προσκυνήσουμε τον Πανάγιο Τάφο, το Φρικτό Γολγοθά, την Αποκαθήλωση και την Εύρεση του Τιμίου Σταυρού. Βαδίζοντας στην οδό του Μαρτυρίου θα προσκυνήσουμε στο Πραιτώριο (φυλακή του Χριστού).
διανυκτέρευση στην Ιερουσαλήμ
10η ημ. 01/09/10 Τετάρτη: ΒΗΘΛΕΕΜ –ΤΙΜΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ-ΚΑΤΑΜΟΝΑΣ
Aναχώρηση για την Βηθλεέμ όπου θα προσκυνήσουμε το Σπήλαιο της Γεννήσεως, το χωριό των ποιμένων, την Μονή του Αγίου Θεοδοσίου τη Μονή του Αγίου Σάββα του Ηγιασμένου. Επιστρέφοντας στην Ιερουσαλήμ θα προσκυνήσουμε στη Μονή Τιμίου Σταυρού και στο Καταμόνας (Μονή Αγ. Συμεών του Θεοδόχου).
διανυκτέρευση στην Ιερουσαλήμ
11η ημ. 02/09/10 Πέμπτη: ΙΕΡΙΧΩ – ΟΡΟΣ ΕΛΑΙΩΝ – ΒΗΘΑΝΙΑ
Αναχώρηση για την έρημο της Ιουδαίας. Προσκύνημα στο Σαραντάριο Όρος, τις Ιερές Μονές του Προφήτου Ελισσαίου, του Αγ. Γερασίμου Ιορδανίτου. Επιστρέφοντας στην Ιερουσαλήμ προσκύνημα στη Βηθανία, στη Μονή της Αγ. Μάρθας και Μαρίας και στο Όρος των Ελαιών από όπου ανελήφθη ο Κύριος. Στη Γεθσημανή, θα προσκυνήσουμε στον τάφο της Παναγίας και στον βράχο της αγωνίας.
10η διανυκτέρευση στην Ιερουσαλήμ
12η ημ. 03/09/10 Παρασκευή: ΕΝΤΟΣ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΠΟΛΕΩΣ
Πιθανή επίσκεψη στο Πατριαρχείο. Συνεχίζουμε για το λόφο Σιών για να επισκεφθούμε το Υπερώο και το σπίτι του Αγ. Ιωάννου του Θεολόγου. Η υπόλοιπη ημέρα ελεύθερη για ατομικά προσκυνήματα και αγορά.
11η διανυκτέρευση στην Ιερουσαλήμ
13η ημ. 04/09/10 Σάββατο: ΤΕΛ ΑΒΙΒ-ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
Εκκίνηση για το αεροδρόμιο του Τελ Αβίβ και αναχώρηση με πτήση της Aegean Air. Άφιξη το μεσημέρι στη Θεσσαλονίκη μέσω Αθηνών.
j0239055






ΤΙΜΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ: 1430 €
Διαφορά μονόκλινου: 320 €

ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΕΙ :
*Αεροπορικά εισιτήρια Θεσ/νικη - Αθήνα – Τελ Αβίβ – Αθήνα - Θεσσαλονίκη
*Φόροι αεροδρομίων
*Φόροι συνόρων (Ισραήλ -Ιορδανίας– Αιγύπτου)
*Το φόρο εισόδου στο Σινά
*Την βίζα της Ιορδανίας
* Το πλοίο από Άκαμπα – Νουέμπα.
*Μετακινήσεις και ξεναγήσεις όπως αναφέρονται στο πρόγραμμα με τοπικά λεωφορεία.
*Τις (2) διανυκτερεύσεις σε ξενοδοχείο 4* στην Τιβεριάδα με πρωινό και ένα γεύμα.
*Τις (5) διανυκτερεύσεις στην Ιερουσαλήμ σε ξενοδοχείο 3* superior με πρωινό και ένα γεύμα.
*Τις (2) διανυκτερεύσεις στο Αμμάν και την Πέτρα σε ξενοδοχεία 4* με πρωινό και ένα γεύμα.
*Τις (2) διανυκτερεύσεις στους ξενώνες της Ι. Μ. της Αγ. Αικατερίνης με πρωινό και ένα γεύμα.
*Την ανάβαση στο Όρος Θαβώρ με ταξί.
*Τα μικρά λεωφορεία για τον Αγ. Σάββα.
*Ασφάλεια αστικής ευθύνης.
*Συνοδό αρχηγό του γραφείου μας.
*Φιλοδωρήματα οδηγών - σερβιτόρων – αχθοφόρων κ.λ.π.

ΔΕΝ ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΕΙ:
*Ό,τι αναφέρεται σαν προαιρετικό.
*Επισκέψεις σε μουσεία και αρχαιολογικούς χώρους.

ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ ΝΑ ΠΡΟΣΕΞΤΕ ΤΑ ΠΑΡΑΚΑΤΩ:
$ Τα προγράμματα έχουν καταρτισθεί με βάση τις ισχύουσες τιμές και δρομολόγια ( 13/04/2010).
Σε περίπτωση οποιασδήποτε αλλαγής θα υπάρξει ανάλογη αναπροσαρμογή.
$Το πρόγραμμα μπορεί να τροποποιείται κατά την κρίση του αρχηγού όταν αυτό κρίνεται απαραίτητο για
την καλύτερη διεξαγωγή του.
$Σε περίπτωση που για λόγους ανεξάρτητους της θέλησής μας δεν μας επιτραπεί η είσοδος σε κάποια
από τα προσκυνήματα (π.χ. στη Βηθλεέμ, Ιεριχώ) το γραφείο μας δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη.
$ Σας συνιστούμε να ε ν ε ρ γ ή σ τ ε ε γ κ α ί ρ ως για την έκδοση των διαβατηρίων σας.

$Η δήλωση συμμετοχής θεωρείται έγκυρη εφόσον καταβληθεί προκαταβολή 400 € έως τις 15/06/2010 και εξόφληση έως 08/08/2010 στους παρακάτω τραπεζικούς λογαριασμούς:
ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ : 30953207
ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ : 5227-014562594
ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ : 239/750744-53
ALPHA ΤΡΑΠΕΖΑ : 714-002101-056770 EUROBANK ΤΡΑΠΕΖΑ : 0026-0520-13-0100012959


12ημ. προσκύνημα

Αίγυπτο – Σινά - Άγιοι Τόποι

της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού



1η ημ. 21/9 /10 Τρίτη: ΘΕΣ/ΝΙΚΗ – ΑΘΗΝΑ - ΚΑΙΡΟ
Συνάντηση στο αεροδρόμιο Μακεδονία στις 08:00 π.μ και με πτήση της Aegean Air μέσω Αθηνών άφιξη στο Κάιρο. Επιβίβαση στο πούλμαν και μεταφορά στις Πυραμίδες και την Σφίγγα. Μεταφορά στο ξενοδοχείο, τακτοποίηση και ξεκούραση.
1η διανυκτέρευση στο Κάιρο

2η ημ. 22/9/10 Τετάρτη: ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ
Μετά το πρωινό αναχωρούμε για την Αλεξάνδρεια όπου θα επισκεφθούμε το Ελληνορθόδοξο Πατριαρχείο και τον Ιερό Ναό του Αγ. Σάββα. Στη συνέχεια διανύοντας την πανέμορφη παραλία της Αλεξάνδρειας παίρνουμε τον δρόμο της επιστροφής για το Κάιρο.
2η διανυκτέρευση στο Κάιρο

3η ημ. 23/9/10 Πέμπτη: ΚΑΪΡΟ – ΣΙΝΑ
Μεταφορά στο Ναό του Αγ. Γεωργίου στο παλαιό Κάιρο. Αναχώρηση και μέσω της διώρυγας του Σουέζ περνάμε στη χερσόνησο του Σινά με προορισμό την Ιερά Μονή της Αγ. Αικατερίνης. Καθοδόν προσκύνημα στο Σιναϊτικό μετόχι στην όαση της Φαράν. Άφιξη - τακτοποίηση δείπνο και διανυκτέρευση. Τα μεσάνυχτα προαιρετική ανάβαση στην αγία κορυφή (Όρος Χωρήβ).
3η διανυκτέρευση στο Σινά

4η ημ. 24/9/10 Παρασκευή: ΕΝΤΟΣ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ
Θεία Λειτουργία για όσους παραμείνουν στη μονή. Στη συνέχεια θα προσκυνήσουμε τα άγια λείψανα της Αγ. Αικατερίνης και θα ξεναγηθούμε εντός και πέριξ της Μονής.
4η διανυκτέρευση στο Σινά

5η ημ. 25/9/10 Σάββατο: ΣΙΝΑ - ΙΕΡΟΥΣΑΛΗΜ
Αναχώρηση για τα σύνορα Αιγύπτου – Ισραήλ. Καθοδόν στάση στη Νεκρά Θάλασσα. Άφιξη στην Ιερουσαλήμ. Τακτοποίηση στο ξενοδοχείο.
5η διανυκτέρευση στην Ιερουσαλήμ
6η ημ. 26/9/10 Κυριακή: ΕΝΤΟΣ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΠΟΛΗΣ
Προσκύνημα εντός του Ναού της Αναστάσεως (Πανάγιο Τάφο, Φρικτό Γολγοθά, Αποκαθήλωση, Εύρεση Τιμίου Σταυρού). Παίρνοντας την οδό του μαρτυρίου προσκύνημα στο Πραιτώριο (φυλακή του Κυρίου μας), στο Λιθόστρωτο, στο σπίτι των Αγ. Ιωακείμ και Άννης. Το απόγευμα θα παρακολουθήσουμε τον εσπερινό του Τιμίου Σταυρού στο Ναό της Αναστάσεως.
6η διανυκτέρευση στην Ιερουσαλήμ

7η ημ. 27/9/10 Δευτέρα: ΤΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ : ΙΕΡΙΧΩ-ΟΡΟΣ ΕΛΑΙΩΝ
Πανηγυρική Θεία Λειτουργία στο ναό της Αναστάσεως. Αναχώρηση για την Ιεριχώ όπου θα προσκυνήσουμε στο Σαραντάριο Όρος, στις Μονές του Προφήτου Ελισαίου, του Αγίου Γερασίμου του Ιορδανίτου. Ανεβαίνοντας προς τα Ιεροσόλυμα προσκύνημα στη Βηθανία, στη Μονή της Αγίας Μάρθας και Μαρίας, στο Όρος των Ελαιών όπου θα προσκυνήσουμε στο Ναό της Αναλήψεως. Στη συνέχεια κατευθυνόμαστε στη Γεθσημανή όπου θα προσκυνήσουμε τον τάφο της Παναγίας και το βράχο της Αγωνίας. 7η διανυκτέρευση στην Ιερουσαλήμ

8η ημ. 28/9/10 Τρίτη: ΤΙΒΕΡΙΑΔΑ – ΘΑΒΩΡ - ΚΑΝΑ - ΝΑΖΑΡΕΤ
Στη συνέχεια αναχωρούμε για το Όρος Θαβώρ όπου έγινε η Μεταμόρφωση του Κυρίου μας, τη Ναζαρέτ (προσκύνημα στον τόπο του Ευαγγελισμού) και την Κανά (το πρώτο θαύμα του Κυρίου μας). Επισκεπτόμαστε και προσκυνούμε τους τόπους γύρω από την λίμνη της Τιβεριάδας: Όρος των Μακαρισμών, Καπερναούμ. Τέλος στον Ιορδάνη ποταμό(αγιασμός των υδάτων). Επιστροφή στην Ιερουσαλήμ.
8η διανυκτέρευση στην Ιερουσαλήμ

9η ημ. 29/9/10 Τετάρτη: ΒΗΘΛΕΕΜ –ΟΡΕΙΝΗ - ΤΙΜΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ
Νωρίς το πρωί αναχωρούμε για τη Βηθλεέμ, όπου θα προσκυνήσουμε το σπήλαιο της Γεννήσεως. Επίσης προσκύνημα στο χωριό των ποιμένων, στην Ιερά Μονή του Αγ. Θεοδοσίου και στη Μονή του Αγ. Σάββα. Στη συνέχεια προσκύνημα στην Ιερά Μονή του Τιμίου Σταυρού , στο Κατά Μόνας (Μονή Αγ. Συμεών του Θεοδόχου) και τέλος στην Ορεινή(σπίτι Αγίου Ιωάννου Προδρόμου).
9η διανυκτέρευση στην Ιερουσαλήμ

10η ημ. 30/9/10 Πέμπτη: ΦΡΕΑΡ ΙΑΚΩΒ
Αναχώρηση για προσκύνημα στο φρέαρ του Ιακώβ, όπου μαρτύρησε το 1979 ο πατήρ Φιλούμενος. Σήμερα στον Ιερό Ναό φυλάσσετε το σκήνωμα του.
10η διανυκτέρευση στην Ιερουσαλήμ

11η ημ. 01/10/10 Παρασκευή: ΣΙΩΝ
Επίσκεψη στην Σιών, όπου βρίσκεται το Υπερώο και το σπίτι του Αγ. Ιωάννου του Θεολόγου. Η υπόλοιπη ημέρα ελεύθερη για ατομικά προσκυνήματα και αγορά.
11η διανυκτέρευση στην Ιερουσαλήμ

12η ημ. 02/10/10 Σάββατο: ΤΕΛ ΑΒΙΒ – ΑΘΗΝΑ - ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
Αναχώρηση με πτήση της Aegean Air τα ξημερώματα για Αθήνα. Άφιξη στη Θεσσαλονίκη νωρίς το πρωί.

ΣΑΣ ΕΥΧΟΜΑΣΤΕ ΚΑΛΟ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ
ΜΕ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΚΑΡΠΟΦΟΡΙΑ
ΤΙΜΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ: 1260 € το άτομο
Διαφορά μονόκλινου: 290

ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΕΙ
Τά αεροπορικά εισιτήρια Θεσ/νίκη –Αθήνα – Κάιρο - Τελ Αβίβ - Αθήνα - Θεσ/νίκη.
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ-ΔΗΛΩΣΕΙΣ: ΧΩΡΗΒ TRAVEL ,
ΤΗΛ: 2310-345330, 342240 ΠΑΝΟΡΑΜΑ-ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ.

ΣΥΝ ΘΕῼ ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ :ΙΕΡΟΜΟΝ. ΣΑΒΒΑ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ, «ΕΝΑΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΥΣ» ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΕΥΘΥΜΙΟΣ ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ (Ι.Μ. ΚΩΣΤΑΜΟΝΙΤΟΥ, ΒΙΓΛΑ, Ι.Μ. Μ. ΛΑΥΡΑΣ) 1915-2004


Ἦταν γύρω στά 1990 ὅταν γιά πρώτη φορά συναντήθηκα μέ τόν Γέροντα Εὐθύμιο. Τόν θυμᾶμαι ὄρθιο πίσω ἀπό τό μαγειρεῖο τῆς Μ. Λαύρας. Εἴμαστε μαζί μέ τόν Γέροντά μας π. Μάξιμο.
Μοῦ λέει ὁ Γέροντας:
«Ἔλα νά δεῖς ἕναν διά Χριστόν σαλό».
Ἦταν ἕνας Μοναχός μικροκαμωμένος, ταπεινός. Εἶχε τά γένια του μαζεμένα μέ ἕνα λαστιχάκι καί τά μαλλιά του κομμένα. Φοροῦσε ἕνα φθαρμένο ζωστικό. Ἀργότερα ἔμαθα καί διαπίστωσα «ἰδίοις ὄμμασι» ὅτι πολλές φορές κυκλοφοροῦσε καί χωρίς αὐτό.
Ἦταν ἐξαιρετικά ἀδύνατος, μέ πολλή δυνατή φωνή καί ἔντονο δυναμισμό στόν τρόπο πού ἐκφραζόταν, στίς κινήσεις, στίς χειρονομίες του. Ὅλες του οἱ ἐκδηλώσεις ἀντανακλοῦσαν τήν ἅγια βία μέχρι «αὐτομίσους», πού - ὅπως ἔμαθα ἀργότερα- ἀσκοῦσε στόν ἑαυτό του. Τά ματάκια του ἔλαμπαν σάν τήν διάφανη ἁγιορείτικη θάλασσα. Φαινόντουσαν σάν δακρυσμένα.
Πίσω ἀπό μία ἐξωτερική «ἀγριότητα-τραχύτητα» διέκρινες μία φύση λεπτή, συναισθηματική, πολύ εὐαίσθητη. Πιό δύσκολα διέκρινες τήν ἁγιότητα... Συνήθως ὁ ἅγιος μόνο καταλαβαίνει τόν ἅγιο. Ὁ ἅγιος Γέροντας Παΐσιος τόν εἶχε «καταλάβει»... Μέ θαυμασμό ἀργότερα ἄκουσα ὅτι κάποιοι προσκυνητές εἶχαν ζητήσει ἀπό τόν Γέρο-Παΐσιο, τόν μεγάλο σύγχρονο ἀσκητή τῆς Παναγούδας, νά τούς δείξει ἕναν σύγχρονο ἁγιορείτη ἅγιο. Τότε ὁ μακαριστός Γέροντας τούς ἔστειλε νά δοῦν τό Γερο-Εὐθύμιο στή Βίγλα...
Ἀργότερα ἐπίσης συνειδητοποίησα τήν ἀταλάντευτη σταθερότητά του, τήν ἀκαμψία του - θά μπορούσαμε νά ποῦμε- στίς κατά Θεόν ἀποφάσεις του. Διαπίστωσα τήν ἀδιάπτωτη νηστεία του, τήν μοναχική του συνέπεια, τήν ἀπόλυτη αὐστηρότητα στόν ἑαυτό του. Μέ θαυμασμό ἔμαθα πώς ἔκανε «ἐννάτες», ἐδαφιαῖες μετάνοιες καί ἀμέτρητα κομβοσχοίνια σχεδόν μέχρι τά τελευταῖα του...Ὅταν ἔπεσε κατάκοιτος συνέχισε τίς «ἐννάτες» καί τήν προσευχή «ὑπέρ ὅλου τοῦ κόσμου»...
ΜΙΚΡΟΣ ΠΡΟΛΟΓΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟ ΜΑΣ ΒΙΒΛΙΟ ΠΟΥ ΣΥΝ ΘΕῼ, ΚΑΙ ΔΙ' ΕΥΧΩΝ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΚΑΙ ΟΛΩΝ ΥΜΩΝ ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ.
ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΕΣ ΣΤΟ ΤΗΛΕΦΩΝΟ: 6947612075 Ἤ
ΣΤΟ E- MAIL:PanagiaTheotokos@gmail.com
ΤΙΜΗ: 4 Euro

Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΒΑΤΟΠΕΔΙΟΥ

ΠΡΟΣΦΑΤΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

ΟΜΙΛΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΜΑΣ, ΤΗΝ ΚΑΤΑ ΧΡΙΣΤΟΝ ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ


Αρχειοθήκη ιστολογίου