Μέρος 2ο «Πίστευε και μη ερεύνα» και Εκκλησιαστική Πίστη: Ερμηνείες και παρερμηνείες

Τού Papyrus 52

Επειδή τα στοιχεία που φέραμε στο φως στο πρώτο άρθρο μας για το "Πίστευε και μη Ερεύνα" θορύβησαν ορισμένους αντιχριστιανούς που με παρερμηνείες προσπαθούν να κατηγορήσουν την Εκκλησία ως δήθεν "σκοταδιστική" και τους χάλασαν τη "συνταγή", καταβλήθηκε προσπάθεια από κάποιο αντιχριστιανικό μπλογκ να αλλοιωθούν τα λόγια του πρώτου μας άρθρου, και να δοθούν δήθεν περισσότερα στοιχεία. Υποτίθεται ότι αυτά τα στοιχεία και η αλλοίωση τών λόγων μας επιβεβαίωναν το αντιχριστιανικό δόγμα ότι η Εκκλησία εισήγαγε το "Πίστευε και μη Ερεύνα", και ότι πιστεύει σε αυτό. Κι εμείς λοιπόν με τη σειρά μας, στο δεύτερο αυτό άρθρο θα αποδείξουμε πέραν πάσης αμφιβολίας, ότι το αντιχριστιανικό δόγμα: "πίστευε και μη ερεύνα", υπήρχε ΗΔΗ στην αρχαία Ελλάδα, και διδασκόταν από επιφανείς αρχαίους Έλληνες Σοφούς!

Εισαγωγή

Με αφορμή ένα άρθρο που αναρτήθηκε πρόσφατα σε κάποιο blog, θεωρήσαμε χρήσιμο να επανέλθουμε για μία ακόμη φορά σε αυτό το ζήτημα φιλολογικής ταλαιπωρίας, το οποίο όπως θα δούμε δεν είναι παρά ένα ανούσιο παιχνίδι με τις λέξεις, ένα ιδεολογικό πυροτέχνημα για επιφανειακές συζητήσεις.

Χωρίς να έχουμε κάνει κάποια λεπτομερή έρευνα, το ρητό αυτό, κατά γράμμα, έχει προκύψει τουλάχιστον εδώ και ενάμιση αιώνα, καθώς εμείς το βρήκαμε συχνά σε κείμενα που χρονολογούνται στο δεύτερο μισό του 19^ου αιώνα. Μπορεί φυσικά να είναι και παλαιότερο, αν και ο Χρήστος Γιανναράς θεωρεί ότι είναι «ένα σύνθημα άγνωστης προέλευσης»[1].

Στα τελευταία χρόνια, κυκλοφορούσε συνήθως ως ένα ρητό που υποτίθεται υπήρχε αυτούσιο μέσα στην Αγία Γραφή με την έννοια της ανεξέταστης αποδοχής διαφόρων θρησκευτικών προτάσεων.

Πίστευε και μη ερεύνα". Είναι Χριστιανικό δόγμα; (Μέρος 1ο)

Μέρος 1ο

Συχνά ακούμε τη φράση: "Πίστευε και μη ερεύνα". Όμως συνήθως δεν γνωρίζουμε ποιος την πρωτοείπε, και αν πράγματι είναι αυτό ένα Χριστιανικό δόγμα!

Η παραδοξότητα της φράσης

Η φράση αυτή, πράγματι είναι ένα μυστήριο. Και ο λόγος είναι ο εξής: Αυτοί που τη λένε, αν είναι Χριστιανοί, είναι άνθρωποι είτε αγράμματοι, είτε άσχετοι με τη Χριστιανική πίστη. Αν πάλι τη λέει μη Χριστιανός, (άπιστος ή Προτεστάντης), την αποδίδει στους Χριστιανούς ως μομφή σκοταδισμού. Θέλει να λέει δηλαδή, ότι οι Χριστιανοί πιστεύουν τυφλά σε όσα τους λένε, χωρίς έρευνα, και ότι αυτός είναι ο τρόπος τους. Όμως κανένας από αυτούς δεν ξέρει να μας πει, από πού προκύπτει αυτή η φράση, και αν πράγματι ποτέ οι Χριστιανοί πίστευαν σε κάτι τέτοιο!

Από την άλλη μεριά, όταν ακούμε αυτή τη φράση από Χριστιανούς που γνωρίζουν την πίστη τους, τη λένε μόνο για να μεμφθούν άλλους, ή για να αρνηθούν ότι αυτό είναι ένα Χριστιανικό δόγμα.

Είναι λοιπόν μια φράση τύπου: "ράδιο αρβύλα" που λένε και οι φαντάροι. Τη λένε πολλοί, όμως όλοι τους έχουν μεσάνυχτα για την προέλευσή της, και για την αξιοπιστία της!

Τι συμβαίνει λοιπόν; Πώς είναι δυνατόν, να είναι μια φράση Χριστιανική, αλλά οι Χριστιανοί που γνωρίζουν την πίστη τους, να την αρνούνται; Πώς είναι τότε δυνατόν, αυτοί που τη λένε, να τη θεωρούν πίστη των Χριστιανών όταν οι Χριστιανοί δεν την αναγνωρίζουν; Και πώς αυτοί που την αποδίδουν στους Χριστιανούς, δεν ξέρουν να μας πουν από πού προκύπτει; Είναι ή δεν είναι η φράση αυτή Χριστιανικό δόγμα; Γιατί κανείς δεν γνωρίζει να μας διαφωτίσει επαρκώς για την προέλευση και τη σημασία της;

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΘΩΜΑ: TA ΛOΓIA TOY XPIΣTOY AΠEYΘYNONTAI Σ’ OΛOYΣ (Σεβ. Αὐγουστίνος Καντιώτης)

Κυριακή του Θωμά Μήνυμα με πολλούς αποδέκτες του Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Aυγουστίνου Καντιώτη Ομιλία στον Ι. Ν.  Αγίου Αλεξάνδρου Νέου Φαλήρου Αθηνών, Kυριακή του Θωμά 16-4-1961 TA ΛOΓIA TOY XPIΣTOY AΠEYΘYNONTAI Σ’ OΛOYΣ Σήμερον, αγαπητοί μου Xριστιανοί, είναι η δευτέρα Kυριακή από του Πάσχα ή του Aντίπασχα όπως λέμε, ή, η Kυριακή ακόμα κυριολεκτικώτερον, είναι η Kυριακή του Θωμά. Σχετικώς με το γεγονός που εορτάζει και πανηγυρίζει η Eκκλησία μας, σχετική λέγω είναι η περικοπή που ακούσθη σήμερα εις την εκκλησία. Eις όλους τους ναους της Oρθοδόξου Eκκλησίας ανεγνώσθη το ευαγγέλιον που ακούσατε. Tο ευαγγέλιο αυτό, αν και έχουν περάσει από τότε που έγινε το μέγα αυτό θαύμα της εμφανίσεως του Kυρίου ενώπιον των μαθητών Tου, αν και λέγω έχουν περάσει 19 αιώνες και μέσα στους 19 αυτούς αιώνας πολλά και καταπληκτικά γεγονότα έχουν συμβεί, κανένα όμως γεγονός δεν κατώρθωσε να σκιάσει το μέγα αυτό γεγονός της αναστάσεως του Kυρίου ημών Iησού Xριστού. Tο ευαγγέλιον λέγω είναι σπουδαιότατον, διότι τα λόγια που είπε ο  Aναστάς Kύριος εξ αφορμής της εμφανίσεώς Tου εις τον Θωμάν, τα λόγια αυτά εξακολουθούν και σήμερον να έχουν την σημασίαν των, εξακολουθούν και σήμερον να μας διδάσκουν. Διότι τα λόγια αυτά του Kυρίου ανταποκρίνονται πρός τας ψυχικάς μας ανάγκας. Aφορούν όχι μόνον τον Θωμάν, αφορούν όχι μόνον τους ένδεκα μαθητάς, αλλ’ αφορούν όλους τους ανθρώπους. Aφορούν κάθε άνθρωπον, εις οιονδήποτε χρόνον και τόπον αν ζει. Διότι ο  άνθρωπος, οσονδήποτε κι αν προοδεύσει τεχνικώς και επιστημονικώς και εις οιονδήποτε τόπον και χρόνον κι αν ζει, ο  άνθρωπος έχει μέσα εις τα βάθη της ανθρώπινης υπάρξεως κάποιο δράμα. Zει κάτω από ένα άγχος, κάτω από μίαν αγωνίαν. Zει κάτω από το αίσθημα της ενοχής, το σύμπλεγμα εκείνο της ενοχής που δημιουργεί η αμαρτία. Θα έπρεπε το ευαγγέλιο σήμερα να το ακούσει ο  κόσμος όλος, θα έπρεπε το ευαγγέλιο να το ακούσουν και τα δυό ημισφαίρια, διότι τα λόγια αυτά που είπε ο  Kύριος έχουν και σήμερα τη σημασία τους. Tι μας λέγει; Για προσέξετε.

ΔΙΑΦΟΡΑ ΒΙΝΤΕΟ ΓΙΑ ΤΟ ΑΓΙΟ ΦΩΣ. ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΗΣ ΕΜΦΑΝΙΣΗΣ ΤΟΥ ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΚΑΪΑΣ.

Το Άγιον Φως μαρτυρεί την Ορθοδοξία

      Ἡ σχισμένη καί μαυρισμένη Κολόνα

      
       Τὸ Πάσχα τοῦ 1549 μ.Χ. οἱ Ἀρμένιοι κατώρθωσαν νὰ δωροδοκήσουν τὸν Τοῦρκον Διοικητήν, καὶ νὰ ἐκδώσῃ ἀπαγορευτικὴν διαταγὴν πρὸς τὸν Ἕλληνα-Ὀρθόδοξον Πατριάρχην Σωφρόνιον Δ΄, ὥστε νὰ μὴν ἔχει πρόσβασιν ἐντὸς τοῦ Ναοῦ διὰ τὴν τελετὴν τοῦ Ἁγίου Φωτός. Οἱ φρουροὶ ἔκλεισαν τὴν Ἁγίαν Πόρτα καὶ ὁ Πατριάρχης Σωφρόνιος Δ΄ μὲ τὸ ἱερατεῖον καὶ τοὺς πιστούς του παρέμειναν ἔξω προσευχόμενοι, ἀναμένοντες τὴν ἔκβασιν τῶν γεγονότων. Πράγματι ἡ ἀπάντησις τοῦ Κυρίου μας ἦταν ἄμεσος. Παρὰ τὰς ἀπέλπιδας προσπαθείας τοῦ Ἀρμενίου Πατριάρχου, τὸ Ἅγιον Φῶς δὲν ἔλαμψε εἰς τὸ ἱερὸν Κουβούκλιον ἢ εἰς ἄλλον σημεῖον ἐντὸς τοῦ Ναοῦ. Τὸ Ἅγιον Φῶς ἐξῆλθε διαπερνὸν τὴν Κολόναν, ἡ ὁποία μέχρι σήμερον φαίνεται σχισμένη καὶ μαυρισμένη, καὶ πρὸς μεγάλην κατάπληξιν ἤναψαν τὰ κεριὰ, τὰ ὁποῖα ἐκρατοῦσε εἰς τὰς χεῖρας του ὁ Ὀρθόδοξος Πατριάρχης. Εἰς τὴν συνέχειαν ὁ Πατριάρχης ἔδωσε τὸ Ἅγιον Φῶς εἰς τοὺς Ὀρθοδόξους, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκοντο εἰς τὴν αὐλὴν, ἐνῶ ὁ Ἀρμένιος ἔφυγε ντροπιασμένος. Τὸ ἀξιοθαύμαστον γεγονὸς ἐμαρτύρησε ὁ Ἐμίρης Τοῦνομ, ὁ ὁποῖος ἐκείνην τὴν στιγμὴν ἦτο φρουρὸς εἰς τὴν Ἁγίαν Πόρτα. Αὐτὸ ἔγινε αἰτία νὰ πιστέψῃ καὶ νὰ γίνῃ Χριστιανός. Οἱ Τοῦρκοι τὸν σκότωσαν διὰ νὰ μὴν μαθευθῇ τὸ γεγονός. Συμφώνως πρὸς ἄλλην ἐκδοχὴν, ὅταν ἀντελήφθη τὸ θαῦμα ἀνεφώνησε πρὸς τοὺς συγκεντρωμένους: «Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀληθινὴ πίστις». Οἱ Τοῦρκοι διὰ τὴν ἀλλαξοπιστίαν του τὸν ἔκαψαν ζωντανόν. Τὰ ὀστᾶ του σήμερον φυλάσσονται εἰς τὸ Μοναστήριον τῆς Μεγάλης Παναγιᾶς. Ὅταν ὁ Σουλτάνος ἐπληροφορήθη τὸ θαῦμα, ἐξέδωσε φιρμάνιον καὶ ἀνεγνώρισε τὸ ἀποκλειστικὸν δικαίωμα διὰ τὴν λῆψιν τοῦ Ἁγίου Φωτὸς εἰς τὸν Ἑλληνορθόδοξον Πατριάρχην.

Σημάδια Ορθοδοξίας στην Τουρκία!

Η συναρπαστική διάλεξη του κ. Νίκου Χειλαδάκη

που μεταδόθηκε στον τηλεοπτικό σταθμό 4E

Σημείωση: τα βίντεο με την ομιλία θα τα βρείτε
κάτω - κάτω στην σελίδα μετά το κείμενο

Πηγή βίντεο: Τηλεοπτικός σταθμός 4Ε

Πηγή κειμένου: εφημ. "Νοιάζομαι"  τ. 29  

Με κομμένη κυριολεκτικά ανάσα παρακολούθησε το κοινό τη διάλεξη του γνωστού Δημοσιογράφου Νίκου Χειλαδάκη, που έγινε στο Δήμο Θέρμης και μεταδόθηκε από τον Τηλεοπτικό Σταθμό 4ε της Ιεράς Μητροπόλεως Θεσσαλονίκης, σχετικά με την Ορθοδοξία στη σημερινή Τουρκία.

   Ο Δημοσιογράφος, με πολυετή έρευνα, με απολύτως τεκμηριωμένα στοιχεία, πολλά εκ των οποίων δημοσιεύματα του ίδιου του Τουρκικού Τύπου, ακόμα και με βίντεο από εκπομπές της τουρκικής τηλεόρασης, αποκάλυψε μια άλλη, εντελώς άγνωστη και θαμμένη πλευρά της πραγματικότητας στη σημερινή Τουρκία, κατά την οποία δεκάδες, εκατοντάδες βαφτίζονται φανερά πλέον Χριστιανοί Ορθόδοξοι, χιλιάδες είναι εκείνοι που μεταβαίνουν στα Ορθόδοξα προσκυνήματα, Εκκλησιές και Αγιάσματα, ενώ επιφανείς Τούρκοι παρακολουθούν με δέος τη Θεία Λειτουργία!!!!

10 Απριλίου Συναξαριστής Τῶν Ἁγίων Μαρτύρων Ἀφρικανοῦ, Θεοδώρου, Μαξίμου, Πομπηΐου, Τερεντίου καὶ τῶν σὺν αὐτῶν τριάκοντα ἐννέα Μαρτύρων, Ὄλδας Προφήτιδος, Ἰακώβου καὶ Ἀζὰ Ἱερομαρτύρων, Μιλτιάδου πάπα Ρώμης, τῶν Ἁγίων ἐν Καμπτακούιᾳ μαρτυρησάντων, τῶν ὁσιομαρτύρων ἐν τὴ μονὴ Νταοὺ Πεντέλης, Δημητρίου Νεομάρτυρος, Γρηγορίου Ε’ Πατριάρχου, Χρυσάνθου Ξενοφωντινοῦ, Ἀναστασίας Ὁσίας.

Οἱ Ἅγιοι Ἀφρικανός, Θεόδωρος, Μάξιμος, Πομπήιος, Τερέντιος καὶ ἄλλοι τριάντα ἐννέα Μάρτυρες (Ἑορτὴ Ἐπαμεινώνδας, Περικλῆς, Σοφοκλῆς, Ὅμηρος)

 

Οἱ Ἅγιοι Μάρτυρες Ἀφρικανός, Θεόδωρος, Μάξιμος, Πομπήιος καὶ Τερέντιος μαρτύρησαν τὸ ἔτος 250 μ.Χ., ἐπὶ αὐτοκράτορα Δεκίου (249-251 μ.Χ.) καὶ ἡγεμόνος Φουρτουνιανοῦ, στὴν Καρθαγένη τῆς Ἀφρικῆς μαζὶ μὲ ἄλλους τριάντα ἐννέα Χριστιανούς, τῶν ὁποίων τὰ ὀνόματα εἶναι: Ἀνάξαρχος, Ἀναξιμένης, Ἀριστείδης, Δημάρατος, Δημοκλής, Δημοσθένης, Διονύσιος, Ἐπαμεινώνδας, Ἐτεοκλής, Ζήνων, Ἠλίας, Ἡρακλῆς, Ἠσαΐας, Ἠφαιστίων, Θεμιστοκλῆς, Θεόφραστος, Θησεύς, Θωμάς, Ἰσοκράτης, Λουκᾶς, Μακάριος, Μιλτιάδης, Μνήσαρχος, Ξενοφῶν, Ὅμηρος, Παρμενίων, Πελοπίδας, Περικλῆς, Πίνδαρος, Πολύβιος, Πολύνικος, Προμηθεύς, Σοφοκλῆς, Σωκράτης, Τιμόθεος, Τίτος, Φιλοποίμην, Φωκίων καὶ Χρόνιος.

Οἱ Ἅγιοι συνελήφθησαν, ἐπειδὴ ἦταν Χριστιανοὶ καὶ δοκιμάσθηκαν μὲ πολλὰ βασανιστήρια. Πρῶτα τοὺς χτύπησαν ὑπερβολικά, μέχρις ὅτου φάνηκαν τὰ σπλάγχνα τους, στὴν συνέχεια μὲ πυρωμένα καρφιὰ τοὺς τρύπησαν τὰ ἰσχία καὶ ἐπάνω σὲ αὐτὰ ἔριξαν ξύδι καὶ ἁλάτι. Ἀφοῦ ὅμως προσευχήθηκαν, κατέστρεψαν τὰ ξόανα, τοὺς βωμοὺς καὶ τοὺς ναοὺς τῶν εἰδωλολατρῶν. Στὸ τέλος, μετὰ τὶς φρικτὲς βασάνους, ἀποκεφαλίσθηκαν.

Ἡ Ἐκκλησία τιμᾷ τὴν μνήμη τους καὶ στὶς 28 Ὀκτωβρίου.

Πολυμερώς και Πολυτρόπως. ΠῺΣ ΕΝΑΣ ΤΟΥΡΚΟΣ ΓΝΩΡΙΣΕ ΤΟΝ ΚΥΡΙΟ ΜΑΣ.

Μετάφραση Α. Α.

Πηγή: http://www.hristiyanforum.com/forum/showthread.php?t=4157

Διαβάστε τη συγκλονιστική μαρτυρία ενός Τούρκου που διηγείται πώς γνώρισε τον Χριστό.

Δεν ξέρω πως ακριβώς να αρχίσω αυτό το μήνυμα. Πριν σας καταθέσω τη μαρτυρία μου προσεύχομαι το Άγιο Πνεύμα να με φωτίσει και η μαρτυρία μου αυτή να βοηθήσει όσο γίνεται περισσότερους ανθρώπους να γνωρίζουν τον Κύριο.

Με λένε Rϋstϋ και είμαι γεννημένος το 1987 από μουσουλμανική οικογένεια. Παρ’ όλο που οι γονείς μου δεν επέμεναν σ’ αυτό, από 6 ετών παρακολούθησα μαθήματα μελέτης του Κορανίου και απόκτησα πολλές γνώσεις σχετικά με το Ισλάμ. Το περιβάλλον μου ήταν μουσουλμανικό και τα άτομα που με συμβούλευαν ήταν από τα πιο αφοσιωμένα στο Ισλάμ. Για το λόγο αυτό, αρχικά, προχωρούσα με ταχείς ρυθμούς προς την Ισλαμική θρησκεία και πίστευα βαθειά στο Θεό. Όσο μεγάλωνα πλήθαιναν οι αναζητήσεις μου και αποκτούσα όλο και περισσότερες γνώσεις. Αργότερα έγινα μέλος κάποιων πολύ φανατικών κοινοτήτων όμως δεν μπορούσα εκεί να βρω το Θεό που αναζητούσα. Δεν με ικανοποιούσε η λατρεία, δεν με ανέπαυε. Αντιμετώπισα δυσκολίες πνευματικές και υλικές. Είχα προβλήματα με την οικογένειά μου και το φιλικό μου περιβάλλον που μαζί με τα ψυχικά προβλήματα με οδηγούσαν στο γκρεμό.

Οι άνθρωποι της κοινότητάς μου δεν παρακολουθούσαν τηλεόραση, δεν διάβαζαν εφημερίδα ούτε και είχαν κάποια άλλη κοινωνική δραστηριότητα. Γι’ αυτούς τα πάντα ήταν αμαρτία και λάθος: το φλερτ, η μουσική, το τραγούδι, το ποδόσφαιρο, η συζήτηση με άτομα του αντιθέτου φύλου και όλα τα παρόμοια απαγορεύονταν αυστηρά. Όμως εγώ σκεφτόμουν διαφορετικά από αυτούς. Διέφερα σαφώς στο εξής: δεν έκανα ποτέ αυτά που έκαναν και δεν προσάρμοσα ποτέ τη ζωή μου στα πιστεύω τους. Με άλλα λόγια δεν ήμουν φανατικός. Το καθετί το μετρούσα, το περνούσα από το μυαλό μου, το κριτίκαρα, το εξέταζα. Βλέποντας αυτή την τακτική μου πολλοί αντιτίθονταν και με προειδοποιούσαν: Μου έλεγαν «Θα πάθεις κάτι κακό!», «Ο Θεός θα σου δώσει ένα χαστούκι» ή κάτι παρόμοιο. Ασκούσαν πάνω μου πνευματική τρομοκρατία. Όμως επειδή δεν είχα γίνει σαν αυτούς άρχισα να ερευνώ βαθύτερα το Ισλάμ επειδή ακριβώς η ψυχή και το μυαλό μου δεν συμφωνούσε με όλες αυτές τις πρακτικές. Το αποτέλεσμα ήταν να απαλλαγώ από τα ταμπού μου και να βρεθώ στο δρόμο της αθεΐας. Τα προβλήματα και οι στεναχώριες που ζούσα εκείνη την εποχή με οδηγούσαν στην αυτοκτονία. Είχα αποφασίσει να βγάλω από την καρδιά και το μυαλό μου την έννοια του Θεού.

"Και την Επισκοπήν αυτού λάβει έτερος". Ανάσταση και στην Τουρκία!

(Α. Α.)

Κατά τη στιγμή που οι πιστοί Χριστιανοί στην Ελλάδα γιορτάζουν την Ανάσταση του Κυρίου μας, και οι άπιστοι αποτυγχάνουν να συμμετάσχουν σε αυτό το συμπαντικό γεγονός, αμέτρητο πλήθος Τούρκων γειτόνων μας, αγωνίζονται για τη δική τους ανάσταση...

Παρακαλώ διαβάστε με προσοχή το παρακάτω μήνυμα:

«Αγαπητοί μου αδελφοί,

Εδώ και αρκετό καιρό δεν μπορώ να παρακολουθήσω να μηνύματα του φόρουμ. Ο λόγος; Είμαι άνεργος και ψάχνω επειγόντως για δουλειά. Θα ήθελα πολύ, μα πάρα πολύ να βρίσκομαι ανάμεσά σας! Μην νομίζετε όμως ότι σπαταλάω τη μέρα μου μόνο στην αναζήτηση εργασίας. Ζω με την αγάπη και την πίστη μου στον Ιησού Χριστό! Ψιθυρίζω το όνομά Του κάθε φορά που θα χτυπήσω μια πόρτα εργασίας ή θα περάσω μια συνέντευξη και Τον παρακαλώ συνεχώς να με βοηθήσει. Παρακαλώ προσευχηθείτε για μένα.»

Καθώς και αυτό εδώ:

«Αγαπητά μου αδέλφια θα ήθελα να σας διηγηθώ ένα γεγονός που έζησα πριν από λίγες μέρες και με επηρέασε πολύ. Είχα καθυστερήσει στο μάθημα. Δεν είχα εισιτήριο ούτε κάρτα απεριορίστων διαδρομών λεωφορείου γι’ αυτό αναζητούσα ταξί. Κανένα όμως δεν σταματούσε. Όλα περνούσα γεμάτα. Το μάθημα ήταν σημαντικό και δεν έπρεπε με τίποτα να αργήσω. Έκανα μια μικρή προσευχή στον Κύριο: Μην επιτρέψεις να αργήσω, του είπα, Θεέ μου. Σε δύο λεπτά ήρθε το λεωφορείο και μια Κυρία που κατέβηκε από αυτό μου έδωσε την κάρτα της. Αδέλφια μου, ο Κύριός μας γνωρίζει τις ανάγκες μας και τις ικανοποιεί. Δοξασμένο το Όνομά Του. Μείνετε στην Ειρήνη Του.»

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΘΩΜΑ: Η ΚΑΙΝΗ ΚΥΡΙΑΚΗ

ΤΑ ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΤΗΣ ΕΟΡΤΗΣ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ.

   

Ἀπὸ τὴν Κυριακή του Ἀντίπασχα, ἢ Κυριακὴ Β΄ ἀπὸ τοῦ Πάσχα, ἢ Κυριακή του Θωμᾶ, ἀρχίζει ἡ ἀνακύκλωση τῆς ἑορτῆς τῆς Κυριακῆς. Τῆς ἡμέρας κατὰ τὴν ὁποία ἀναστήθηκε ὁ Κύριος. Εἶναι τόσο μεγάλη ἡ ἑορτὴ τῆς ἀναστάσεως πού, ἐνῶ ὅλες τὶς ἄλλες ἑορτὲς τὶς γιορτάζουμε μία φορὰ τὸ χρόνο, τὴν ἑορτὴ αὐτὴ τὴ γιορτάζουμε πενήντα δύο φορὲς τὸ χρόνο. Τέσσερις περίπου Κυριακὲς τὸ μήνα· διότι ἔρχονται μῆνες ποὺ ἔχουν πέντε Κυριακὲς ὁ καθένας.

    Ἡ Κυριακὴ εἶναι ἀφ’ ἑνὸς μὲν ἡ πρώτη μέρα τῆς ἑβδομάδας, ἡ «μία τῶν Σαββάτων» κατὰ τὰ εὐαγγέλια, ἀφ’ ἑτέρου δὲ -κατὰ μία ἄλλη ἐκδοχὴ- εἶναι ἡ ὄγδοη μέρα, ἀφοῦ ἀκολουθεῖ τὴν ἕβδομη ἡμέρα, τὸ Σάββατο. Οἱ πατέρες ὅταν μιλοῦν γιὰ τὴν ὄγδοη μέρα ἐννοοῦν τὴν Κυριακὴ ἢ κατ’ ἐπέκταση τὴν αἰωνιότητα τῆς ὁποίας πρόγευση εἶναι ἡ Κυριακή.

ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ-Ζ΄ΟΜΙΛΙΑ (MP3)

ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ-Ζ΄ΟΜΙΛΙΑ (MP3)

ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ- ΣΤ΄ ΟΜΙΛΙΑ (MP3).

ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ- ΣΤ΄ ΟΜΙΛΙΑ (MP3).

Τί θά κάνουμε ὅταν εἴμαστε πληγωμένοι (Ἁγίου Νικοδήμου Ἁγιορείτου)-mp3

π. Σάββας 19-02-10. (Ὁμιλία στό Ἀρχονταρίκι τοῦ Ἱ. Ἡσ. «Ἀνάστασις Χριστοῦ-Ἐμμαούς).

Ο δρόμος της ευτυχίας!!

Αγίου Νεκταρίου Πενταπόλεως
Τίποτα δεν είναι μεγαλύτερο από την καθαρή καρδιά, γιατί μια τέτοια καρδιά γίνεται θρόνος του Θεού. Και τι είναι ενδοξότερο από το θρόνο του Θεού; Ασφαλώς τίποτα. Λέει ο Θεός γι’ αυτούς που έχουν καθαρή καρδιά: «Θα κατοικήσω ανάμεσά τους και θα πορεύομαι μαζί τους. Θα είμαι Θεός τους, κι αυτοί θα είναι λαός μου». (Β’ Κορ. 6, 16).
Ποιοι λοιπόν είναι ευτυχέστεροι απ’ αυτούς τους ανθρώπους; Και από ποιο αγαθό μπορεί να μείνουν στερημένοι; Δεν βρίσκονται όλα τ’ αγαθά και τα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος στις μακάριες ψυχές τους; Τι περισσότερο χρειάζονται; Τίποτα, στ’ αλήθεια, τίποτα! Γιατί έχουν στην καρδιά τους το μεγαλύτερο αγαθό: τον ίδιο το Θεό!
Πόσο πλανιούνται οι άνθρωποι που αναζητούν την ευτυχία μακριά από τον εαυτό τους, στις ξένες χώρες και στα ταξίδια, στον πλούτο και στη δόξα, στις μεγάλες περιουσίες και στις απολαύσεις, στις ηδονές και σ’ όλες τις χλιδές και ματαιότητες, που κατάληξή τους έχουν την πίκρα! Η ανέγερση του πύργου της ευτυχίας έξω από την καρδιά μας, μοιάζει με οικοδόμηση κτιρίου σε έδαφος που σαλεύεται από συνεχείς σεισμούς. Σύντομα ένα τέτοιο οικοδόμημα θα σωριαστεί στη γη…

Can One Consider the Death of Father Daniel Sysoev to be a Martyrdom?

Hieromonk Job Gumerov
Death is the last event in a person’s earthly life. For a missionary, death is the last homily, the last message preached, the last witness for Christ, Whom the missionary loved with complete readiness to sacrifice his or her life for the sake of the triumph of the Faith. Father Daniel Sysoev[1] had prepared himself for this sacrifice long before. Even in his younger years when studying at the Moscow Theological Seminary where this writer taught Fundamental Theology, Father Daniel was pierced through with the fiery conviction that only Orthodoxy contained the fullness of saving truth. Possessed of great talents, as a seminarian he already knew the church canons, and passionately contested with students and instructors when they allowed themselves the slightest compromise. To people who were indifferent to the spreading and deepening of the faith, his aversion to compromise seemed strange; and some of them fell into judgment and condemnation—but his death as a priest in the church which he himself had built, gave proof of his earnestness, his zeal, his single-minded commitment to Jesus Christ and His Church.
Read more…

Ist es richtig, daß der Tod von Vater Daniel Sysoev ein Martyrium darstellt?

Von Priestermönch Job Gumerov
Der Tod ist das letzte Ereignis im irdischen Leben eines Menschen. Für einen Missionar stellt der Tod die letzte Predigt, eine letzte Nachricht, ein letztes Zeugnis für Christus dar, denn der Missionar war vollkommen dazu bereit, zum Triumph des Glaubens sein Leben zu opfern. Vater Daniel Sysoev1 hatte sich bereits seit geraumer Zeit auf dieses Opfer vorbereitet. Bereits in jungen Jahren, während seines Studiums am Moskauer Theologischen Seminar, in dem dieser Schriftsteller Fundamentaltheologie studierte, brannte in Vater Daniel die feurige Überzeugung, daß nur in der Orthodoxie die Fülle der rettenden Wahrheit enthalten ist. Er war sehr talentiert, bereits als Seminarist kannte er die Kanons der Kirche bestens und stritt leidenschaftlich mit Studenten und Dozenten, wenn diese die geringsten Kompromisse eingingen. Der Verbreitung und Vertiefung des Glaubens gegenüber gleichgültige Menschen, befremdete seine kompromisslose Haltung; einige von ihnen verurteilten ihn deshalb, aber sein Tod als Priester inmitten der von ihm selbst errichteten Kirche, ist ein ausreichender Beweis für seine Ernsthaftigkeit, seinen Eifer, sein zielstrebiges Bekenntnis zu Jesus Christus und seiner Kirche.
Weiterlesen…

For God so loved the world… (John 3:14-21)

“And as Moses lifted up the serpent in the wilderness, even so must the Son of man be lifted up: That whosoever believeth in him should not perish, but have eternal life. For God so loved the world, that he gave his only begotten Son, that whosoever believeth in him should not perish, but have everlasting life. For God sent not his Son into the world to condemn the world; but that the world through him might be saved. He that believeth on him is not condemned: but he that believeth not is condemned already, because he hath not believed in the name of the only begotten Son of God. And this is the condemnation, that light is come into the world, and men loved darkness rather than light, because their deeds were evil. For every one that doeth evil hateth the light, neither cometh to the light, lest his deeds should be reproved. But he that doeth truth cometh to the light, that his deeds may be made manifest, that they are wrought in God.”

 http://vatopaidi.wordpress.com/category/in-english/

Q & A: Holy Communion and Confession

Question: How many times a year must one receive Holy Communion? Is the Sacrament of Confession necessarily tied to Holy Communion?
Answer: Holy Communion is not absolutely linked to Confession. In the ancient Church, people had the Grace of God in them; they were in a state of enlightenment of the nous* and they of course prayed and received Holy Communion frequently. When someone committed a sin, it meant that they had forfeited the Grace of God, in which case, they would remain outside the Temple, together with the catechumens. This is because one cannot have the Grace of God and yet deny Christ. When one sins, and especially in the flesh – and I am not referring to the carnal relations within a marriage in Christ – it shows that they are preferring carnal pleasure more than Christ and as such, are denying Christ in practice. This reduces them to the ranks of the repentants, and they will need to re-attain the state of enlightenment of the nous, following a specific procedure.
In Basil the Great and other Fathers, we notice that there were four ranks of Christians. Firstly, there were the “forgiveness-seekers”, who sat outside the Holy Temple and asked for forgiveness from the Christians that went into the Temple. Secondly, there were the “beseechers”, who remained in the Temple only up to the recitings of the Divine Liturgy and would depart along with the catechumens. Thirdly there were the “aligned”, who remained in place until the end of the Divine Liturgy, but without receiving Holy Communion. And fourthly, there were the partakers of Holy Communion. In other words, when someone committed a sin, they would have to go through a period of repentance and repentance meant that the person had to reach the enlightenment of the nous through catharsis – he would have to alter his nous, and from a darkened state make it light again. The Bishop would then read a blessing and that person could afterwards receive Holy Communion.
Read more…

«ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ ΧΑΡΑ ΜΟΥ!». -ΒΙΟΣ ΚΑΙ ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΠΑΤΡΟΣ ΗΜΩΝ ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΤΟΥ ΣΑΡΩΦ

Ἐκ τῆς Ἐκδόσεως «Παρακλητικὸς Κανὼν εἰς τὸν Ὅσιον Σεραφεὶμ τοῦ Σάρωφ», ὑπὸ τοῦ Ἱερομονάχου Ἀθανασίου Σιμωνοπετρίτου, Ὑμνογράφου Μ.Χ.Ε.

---

Ὁ ὅσιος Σεραφείμ, τὸ ὁλοφώτεινο ἀστέρι τῆς Ρωσικῆς Ὀρθοδοξίας, ἔζησε, ἔδρασε καὶ ἔλαμψε στὶς ἀρχὲς τοῦ 19ου αἰῶνα (1759-1833).

Γεννήθηκε στὶς 19 Ἰουλίου τοῦ 1759 στὴν πόλη Κοὺρκ καὶ παρέμεινε ἐκεῖ μέχρι τὰ δεκαεννέα του χρόνια. Στὴν ἡλικία αὐτὴ πῆρε τὴ γενναία ἀπόφαση ν᾿ ἀφοσιωθεῖ ὁλόψυχα στὸ Θεό· κι Ἐκεῖνος ὁδήγησε τὰ βήματά του στὸ μοναστήρι τοῦ Σάρωφ.

Ἐνῷ ἦταν ἀκόμη δόκιμος, ἀρρώστησε βαριὰ ἀπὸ ὑδρωπικία. Μετὰ ἀπὸ τρία χρόνια ἀσθενείας, θεραπεύθηκε θαυματουργικὰ μὲ ἐπίσκεψη τῆς Θεοτόκου.

Στὴ μοναχική του κουρὰ (1786) ὀνομάστηκε Σεραφείμ -προηγουμένως εἶχε τὸ ὄνομα Πρόχορος. Τὸ ἴδιο ἔτος χειροτονήθηκε διάκονος καὶ μετὰ ἀπὸ ἑπτὰ χρόνια, σὲ ἡλικία 34 ἐτῶν, ἱερεύς. Ὅταν λειτουργοῦσε, πετοῦσε στὰ οὐράνια, καὶ πολλὲς φορὲς ἀξιωνόταν νὰ βλέπει θαυμαστὰ ὁράματα καὶ ν᾿ ἀκούει ἀγγελικὲς μελῳδίες.

Διψώντας νὰ πλησιάσει περισσότερο τὸ Θεό, Τὸν παρακάλεσε νὰ τὸν ἀξιώσει ν᾿ ἀποσυρθεῖ σὲ κάποια ἐρημικὴ περιοχή. Ἕνα χρόνο μετὰ τὴ χειροτονία του σὲ ἱερέα, ἔλαβε ἄδεια ἀπὸ τὴ μονὴ ν᾿ ἀφοσιωθεῖ στὴ μελέτη, στὴ σιωπή, στὴν ἄσκηση, στὴν ἔντονη προσευχή. Γιὰ δεκαέξι χρόνια, βαθιὰ μέσα στὸ δάσος, ἀγωνιζόταν ν᾿ ἀνεβαίνει, μέρα μὲ τὴ μέρα, τὴν κλίμακα ποὺ ὁδηγεῖ στὸν οὐρανό. Τότε ἔκανε καὶ τὴ γνωστὴ ἄσκηση, τὶς «χίλιες νύχτες προσευχῆς»: Πάνω σὲ μιὰ μεγάλη πέτρα, ξαγρύπνησε προσευχόμενος ἐπὶ χίλιες νύχτες.

Η φλόγα της νέας ζωής.

Άναψε, αδελφέ τη καρδιά σου με μία φλόγα αγάπης προς τον αναστάντα Χριστό. Και συλλογίζου καινούργιους λογισμούς· κάνε έργα καινούργια· ζήσε ζωή καινούργια και άξια της του Χριστού καινής αναστάσεως· εσύ όταν βαπτίσθηκες, συναπέθανες και συνταφιάσθηκες μαζί με το Χριστό στην αγία κολυμβήθρα και συναναστήθηκες μαζί με αυτόν και υποσχέθηκες να ζήσεις μία καινούργια ζωή, όπως λέγει ο Παύλος. «Πραγματικά το βάπτισμά μας σημαίνει πως συμμετέχουμε στο θάνατο και στην ταφή του Χριστού…»
Λοιπόν, να ντρέπεσαι που ως τώρα παρέβης την υπόσχεση αυτή και έζησες μία ζωή παλαιή και διεφθαρμένη και από σήμερα και  στο εξής αποφάσισε να ανακαινίσεις την πρώτη εκείνη υπόσχεση που έδωσες στο άγιο βάπτισμα και να ζήσεις μία άλλη καινούργια ζωή όχι με απολαύσεις· όχι με φιληδονίες και φιλοδοξίες· όχι με φιλαργυρίες και άλλες αμαρτίες· γιατί αυτά είναι της φθαρτής ζωής του παλαιού ανθρώπου, τον οποίον ξεντύθηκες στο βάπτισμα. Αλλά με παρθενία και αφθαρσία του σώματος·

Ο φόβος του Θανάτου. Ορθόδοξη θεώρηση - αναίρεση των πλανών των ψυχοθεραπευτών

πρεσβυτέρου Αθανασίου Μηνά

Ὁ Θεὸς ὁ πανάγιος, ὁ Πατήρ, ὁ Υἱός, τὸ Πνεῦμα, ὁ μόνος ἀληθινὸς καὶ φιλάνθρωπος, μὲ τὴ θεία ἐνανθρώπηση τοῦ δευτέρου προσώπου ἀπὸ τὴν Παναγία ἀπεκάλυψε εἰς τὸ πλᾶσμα Του, τὸν ἄνθρωπο, ὅλη τὴν ἀλήθεια περὶ τῆς Δημιουργίας τοῦ κόσμου, τῆς ζωῆς καὶ τοῦ θανάτου[1]. Γιὰ τὴ Δημιουργία τοῦ κόσμου καὶ τοῦ ἀνθρώπου ἔχουν γραφεῖ ἱκανὰ μέσα ἀπὸ τὶς γραφίδες τῶν Προφητῶν, Ἀποστόλων καὶ Πατέρων τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας[2].

Ἐμεῖς θὰ ἀσχοληθοῦμε μὲ τὸ Μυστήριο τοῦ θανάτου, μάλιστα δὲ τοῦ φόβου ποὺ προκαλεῖται ἐξαιτίας τῆς ἐνθύμησής του καὶ γιά τό  πῶς ἀντιμετωπίζεται (ὁ θάνατος), μὲ γνώμονα τὸ λόγο τοῦ Κυρίου καὶ Σωτῆρος Ἰησοῦ Χριστοῦ.

Καὶ αὐτὸ, γιὰ νὰ ξεσκεπαστοῦν κάποιοι ἐπώνυμοι ἀπατεωνίσκοι ψευτοδιδάσκαλοι, ποὺ αὐτοαποκαλοῦνται «ψυχοθεραπευτές», ἐνῷ οἱ ἴδιοι εἶναι ψυχικὰ ἄρρωστοι. Αὐτοὺς λοιπὸν τοὺς δυστυχεῖς, ἀφοῦ τοὺς βόλεψε ἡ νέα ἐποχή, ἰσχυρίζονται ὅτι κατέχουν τὸ φάρμακο γιὰ τὴν ἀπαλλαγὴ τῶν ἀνθρώπων ἀπὸ τὸ φόβο τοῦ θανάτου. Κάνουν διαλέξεις, δίνουν συνεντεύξεις, ζοῦν σὲ κοσμικὴ χλιδή, θεραπεύοντας ὁ ἕνας τὰ πάθη τοῦ ἄλλου. Ἂν ὅμως τοὺς προσέξεις βαθύτερα, ὁ ψυχικός τους κόσμος εἶναι ἰσοπεδωμένος, κατεστραμμένος. Ἀνόητοι ὄντες κατὰ τὸ ψαλμικὸν «εἶπε ἄφρων ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ· οὐκ ἔστι Θεός»[3] καὶ διεστραμμένοι κατὰ τὸ εὐαγγελικὸν «ὦ γενεὰ ἄπιστος καὶ διεστραμμένη! ἕως πότε ἔσομαι μεθ’ ὑμῶν; ἕως πότε ἀνέξομαι ὑμῶν;»[4] ἀναμασοῦν, ὡς οἱ κῦνες, παλαιὲς καὶ νεώτερες διδασκαλίες, ἀθέων, ὑλιστῶν, καὶ ἄλλων κτηνανθρώπων, ὅπως ἀρέσκονται νὰ χαρακτηρίζονται οἱ ἴδιοι, (ἀπόγονοι τῶν χιμπατζήδων).

9 Απριλίου Συναξαριστής Εὐψυχίου Μάρτυρος, Αὐδιησοῦ Μάρτυρος καὶ τῶν σὺν αὐτῶ τριακόσιοι Μάρτυρες, Ἀκατίου Ὁσίου, Βαδίμου Ὁσιομάρτυρος, Μετακομιδὴ ἱερῶν λειψάνων Ἁγίας Μόνικας, τῶν Ἁγίων Ραφαήλ, Νικολάου καὶ Εἰρήνης Μαρτύρων. Ζωοδόχου Πηγῆς

ΖΩΟΔΟΧΟΣ ΠΗΓΗ

Μὲ τὸ ὄνομα Ζωοδόχος Πηγὴ τοῦ Μπαλουκλὶ ἢ Παναγία ἡ Μπαλουκλιώτισσα φέρεται ἱερὸ χριστιανικὸ ἁγίασμα ποὺ βρίσκεται στὴ Κωνσταντινούπολη ἔξω ἀπὸ τὴ δυτικὴ πύλη τῆς Σηλυβρίας, ὅπου ὑπῆρχαν τὰ λεγόμενα «παλάτια τῶν πηγῶν» στὰ ὁποῖα οἱ Βυζαντινοὶ αὐτοκράτορες παραθέριζαν τὴν Ἄνοιξη. Πῆρε τὴν ὀνομασία του ἀπὸ τὸ τουρκικὸ ὄνομα Balik (=ψάρι) καὶ περιλαμβάνει τὸ μοναστήρι, τὴν ἐκκλησία καὶ τὸ ἁγίασμα.

Γιὰ τὴν ἀποκάλυψη τοῦ Ἁγιάσματος ὑπάρχουν δύο ἐκδοχές:

α) Ἡ πρώτη, ποὺ ἐξιστορεῖ ὁ Νικηφόρος Κάλλιστος ἀναφέρει ὅτι: Ὁ μετέπειτα αὐτοκράτορας Λέων ὁ Θρὰξ ἢ Λέων ὁ Μέγας (457 – 474 μ.Χ.), ὅταν ἐρχόταν ὡς ἁπλὸς στρατιώτης στὴν Κωνσταντινούπολη, συνάντησε στὴ Χρυσὴ Πύλη ἕναν τυφλὸ ποὺ τοῦ ζήτησε νερό. Ψάχνοντας γιὰ νερό, μιὰ φωνὴ τοῦ ὑπέδειξε τὴν πηγή. Πίνοντας ὁ τυφλὸς καὶ ἐρχόμενο τὸ λασπῶδες νερὸ στὰ μάτια τοῦ θεραπεύτηκε. Ὅταν ἀργότερα ἔγινε αὐτοκράτορας, τοῦ εἶπε ἡ προφητικὴ φωνή, πὼς θὰ ἔπρεπε νὰ χτίσει δίπλα στὴν πηγὴ μία Ἐκκλησία. Πράγματι ὁ Λέων ἔκτισε μία μεγαλοπρεπὴ ἐκκλησία πρὸς τιμὴ τῆς Θεοτόκου στὸ χῶρο ἐκεῖνο, τὸν ὁποῖο καὶ ὀνόμασε «Πηγή». Ὁ Κάλλιστος περιγράφει τὴ μεγάλη αὐτὴ Ἐκκλησία μὲ πολλὲς λεπτομέρειες, ἂν καὶ ἡ περιγραφὴ ταιριάζει περισσότερο στὸ οἰκοδόμημα τοῦ Ἰουστινιανοῦ. Ἱστορικὰ πάντως εἶναι ἐξακριβωμένο, ὅτι τὸ 536 μ.Χ. στὴ Σύνοδο τῆς Κωνσταντινουπόλεως, ὑπὸ τὸν Πατριάρχη Μηνᾶ 536 – 552 μ.Χ., λαμβάνει μέρος καὶ ὁ Ζήνων, ἡγούμενος «τοῦ Οἴκου τῆς ἁγίας ἐνδόξου Παρθένου καὶ Θεοτόκου Μαρίας ἐν τῇ Πηγῇ».

Εξωχριστιανικές μαρτυρίες τού 1ου και τού 2ου αιώνα για τον Χριστό Μας.

Αναδημοσιεύουμε το παρακάτω άρθρο ως απάντηση στις θέσεις του Μάριου Μπέγζουπηγή: ΟΟΔΕ

Εξωχριστιανικές μαρτυρίες του 1ου και του 2ου αιώνα για τον Χριστό

Η σπανιότητα των μαρτυριώνΠριν αναφερθούν τις εξωχριστιανικές μαρτυρίες για την ιστορικότητα του προσώπου του Ιησού Χριστού αξίζει να γίνει ένα σχόλιο για το πλήθος των μαρτυριών αυτών.
Είναι λοιπόν αυτές λίγες. Παρά το γεγονός ότι τα κεντρικά γεγονότα του βίου του Χριστού και των αρχών της Εκκλησίας Του, όπως αυτά μαρτυρούνται στις εξωχριστιανικές πηγές, είναι αρκετά ευκρινή, οι μαρτυρίες αυτές, είναι λίγες. Αν όμως μελετήσει κάποιος τα πράγματα προσεκτικότερα θα δει πως τελικά το περίεργο δεν είναι η σπανιότητα των αναφορών στον Ιησού αλλά το ότι οι σύγχρονοί του, μη χριστιανοί συγγραφείς, έκριναν το έργο του Χριστού άξιο κάποιας μνείας, έστω και περιορισμένης.....
Η Εξήγηση είναι, ότι στην εποχή κατά την οποία εμφανίστηκε ο Χριστιανισμός, οι θρησκευτικές εν γένει υποθέσεις, ελάχιστα προκαλούσαν το ενδιαφέρον των φιλοσόφων και της λόγιας τάξης γενικά. Οι διανοούμενοι τότε, θεωρούσαν σύμφωνα με τον Γίββωνα, (αλλά και τα λόγια του ιδίου του Χριστού), όλες τις θρησκείες εξ ίσου ψευδείς. Και μπορεί εξωτερικά να συμμορφωνόντουσαν με τις αξιώσεις τους, εσωτερικά όμως δεν είχαν απλώς κλονιστεί αλλά απιστούσαν εντελώς σε αυτές. Κυρίως η προσοχή των συγγραφέων τότε στρεφόταν σε γεγονότα πολιτικά, ενώ τα φαινόμενα της ιστορίας του πολιτισμού βρίσκονταν σε δεύτερη θέση.
Αν όμως κάθε θρησκεία άφηνε τους συγγραφείς εκείνους αδιάφορους, η θρησκεία των Ιουδαίων προκαλούσε την αποστροφή και την περιφρόνησή τους, περισσότερο από κάθε τι άλλο. Και αυτό γιατί την εποχή εκείνη για τους περισσότερους ο μεν Θεός των Ιουδαίων ήταν ον παράδοξο ακατανόητο και εντελώς ξένο, οι δε Ιουδαίοι ήταν λαός μισητός και άξιος περιφρόνησης και έχθρας μεταξύ των εθνικών.

ΓΙΑΤΙ Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΑΣ ΛΕΓΕΤΑΙ ΖΩΟΔΟΧΟΣ ΠΗΓΗ;

Η Εκκλησία μας κάθε χρόνο γιορτάζει, την Παρασκευή της Διακαινησίμου εβδομάδος, την εορτή της Ζωοδόχου ή Ζωηφόρου Πηγής. Η εορτή αυτή καθιερώθηκε ως εξής. Στη Κων/πολη, τον 5ο αιώνα, ανευρέθη υπό του βασιλέως Λέοντος Α΄ του Θρακός (457-474), του επικαλουμένου Μακέ(λ)λη, αγίασμα της Παναγίας, πλησίον του οποίου ο βασιλεύς έκτισε μεγαλοπρεπέστατο ναό αφιερωμένο στη Ζωοδόχο ή Ζωηφόρο Πηγή, δηλαδή την Παναγία μας. Η Παναγία μας ονομάζεται έτσι, γιατί δέχθηκε μέσα στα σπλάχνα της τον χορηγό και εξουσιαστή της ζωής τον Χριστό. Έτσι για το αγίασμα που ανέβλυζε συνεχώς και παρείχε ιάσεις δίπλα στο ναό δεν μπορούσε να υπάρξει καλύτερο όνομα. Τα εγκαίνια του ναού αυτού ετελέσθησαν την Παρασκευή της Διακαινησίμου εβδομάδος και έκτοτε καθιερώθηκε να γιορτάζει η Εκκλησία μας τη μνήμη των εγκαινίων αυτού του ναού κάθε χρόνο την ίδια μέρα.

Ο ναός αυτός υπέστη κατά καιρούς διάφορες καταστροφές από σεισμούς και επιδρομές εχθρών, με μεγαλύτερη καταστροφή κατά την τουρκοκρατία, οπότε κατεδαφίσθη ολοσχερώς. Ανοικοδομήθηκε και πάλι το 1833-1834 (εντός 15 μηνών) επί σουλτάνου Μαχμούτ του Β΄ και πατριάρχου Κωνσταντίου του Α΄. Είναι ο γνωστός ναός της Ζωοδόχου Πηγής του Μπαλουκλή. Ο περιηγητής Gerlach (1576) αναφέρει για πρώτη φορά τους θρυλικούς ιχθύς εκ των οποίων προήλθε και η τουρκική ονομασία Μπαλουκλή (Θ.Η.Ε. 5,1242).

    Έτσι την Παναγία μας, που την τιμάμε όλη την διάρκεια της Σαρακοστής με την ακολουθία των Χαιρετισμών, την τιμάμε και αμέσως μετά την ανάσταση με τη γιορτή της Ζωοδόχου Πηγής. Θα λέγαμε ότι η γιορτή αυτή είναι και η πρώτη θεομητορική γιορτή μετά την ανάσταση του Χριστού. Και η γιορτή αυτή δεν είναι τόσο η ανάμνηση του σπουδαίου αυτού γεγονότος, της ευρέσεως δηλαδή του αγιάσματος της Παναγίας μας και της ανεγέρσεως του ναού, όσο ένας πανηγυρισμός και μία υπενθύμιση της ζωντανής πραγματικότητας, ότι η Παναγία μας -κατ’ άνθρωπον- είναι η πηγή της ζωής. Ότι ο Χριστός είναι η αληθινή ζωή. Ότι ο Χριστός μας είναι ο χορηγός της ζωής.

Οικονομική κρίση: Ελλάδα, Γερμανία, Ορθοδοξία (Μισθοί ιερωμένων – φορολόγηση της Εκκλησίας)

Εισαγωγή (για τη μετάφραση – ελεύθερη απόδοση στα ελληνικά).Το παρόν κείμενο δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά στα γερμανικά*. Αποτελεί καρπό της μακρόχρονης γνώσης της νοοτροπίας των δυτικοευρωπαίων (ο συγγραφέας ζει στη Γερμανία). Συνεγράφη ως μια απάντηση στην παραπληροφόρηση, που γίνεται προσφάτως στις γερμανόφωνες χώρες. Αποτέλεσμα (ή μήπως στόχος;) της συνειδητά ή ασυνείδητα εσφαλμένης παρουσίασης της πραγματικότητας είναι η δυσφήμιση της Ελλάδας και της Ελληνικής Ορθόδοξης Εκκλησίας στο διεθνή χώρο. Με την παρούσα δημοσίευση γίνεται προσπάθεια να ενημερωθούν οι ενδιαφερόμενοι για ορισμένες αλήθειες, που κάποιοι τις παρασιωπούν. Επειδή η εσφαλμένη πληροφόρηση κατά της Ορθόδοξης Εκκλησίας, από τα Μ.Μ.Ε., είναι πιο έντονη και πιο συστηματική στον ελληνικό χώρο, κρίθηκε σκόπιμη η δημοσίευσή του και στην ελληνική γλώσσα.
Τον τελευταίο καιρό εμφανίζονται στα γερμανικά Μ.Μ.Ε. (Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης) διάφορες αναφορές για την οικονομική κρίση στην Ελλαδα. Σε μερικές περιπτώσεις αναμιγνύονται οι ειδήσεις με εσφαλμένες πληροφορίες και με μια ανθελληνική προπαγάνδα. Παρουσιάζονται ακόμη και προσβλητικές εικόνες ή σχόλια, που σε τελική ανάλυση, είναι υποτιμητικά τόσο για τους Έλληνες όσο και για τους Γερμανούς. Επιπλέον, επιβαρύνουν την παραδοσιάκη και γνήσια φιλία μεταξύ των Ελλήνων και των Γερμανών, που ζουν στις δύο χώρες, έχοντας αρμονικές σχέσεις μεταξύ τους.

Finanzkrise: Griechenland, Deutschland, Orthodoxie.

Tagarakis Christos
In letzter Zeit erscheinen in den deutschen Medien die verschiedensten Berichte über die Finanzkrise Griechenlands. Manchmal sind die Informationen vermischt mit falschen Daten und einer anti-griechischen Propaganda. In manchen Fällen gibt es sogar beleidigende Bilder und Kommentare, die letztlich sowohl für die Griechen als auch für die Deutschen abwertend sind. Dazu belasten sie die traditionelle und echte Freundschaft zwischen Griechen und Deutschen, die in beiden Ländern harmonisch miteinander leben.
Weiterlesen…

Ein neues Projekt im Weltnetz: „Orthodoxie in Deutschland“

Ein neues deutschsprachiges Internetprojekt mit dem Namen “Orthodoxie in Deutschland”, ist seit dem 15. Januar diesen Jahres “online”. Auf den interessant gestalteten Seiten finden sich Textsammlungen, Liturgische Texte, Buchhinweise und vieles mehr!

Die Betreiber der Seite schreiben über Ihre Initiative:
Weiterlesen…

Beholding or just believing? (St. Symeon the New Theologian)

Most men believe in the resurrection of Christ, but very few have a clear vision of it. …That most sacred formula which is daily on our lips does not say, “Having believed in Christ’s resurrection,” but, “Having beheld Christ’s resurrection, let us worship the Holy Lord Jesus, who alone is without sin.” How then does the Holy Spirit urge us to say, “Having beheld Christ’s resurrection,” which we have not seen as though we had seen it, when Christ has risen once for all a thousand years ago, and even then without anybody’s seeing it? Surely Holy Scripture does not wish us to lie? Far from it! Rather, it urges us to speak the truth, that the resurrection of Christ takes place in each of us who believes, and that not once, but every hour, so to speak, when Christ the Master arises in us, resplendent in array and flashing with the lightnings of incorruption and Deity.

Η Ζωοδόχος Πηγή. Ἱστορικό καί θαύματα. Βίος τοῦ Ἁγίου Λέοντος αὐτοκράτορος τοῦ Μακέλλη.

         
Ήταν  γύρω  στα  450μΧ,  όταν  ένας  βυζαντινός  στρατιώτης,  Λέοντας  στο  όνομα,  τριγυρνούσε αμέριμνος σ΄ ένα  δασάκι, στα  μέρη  της  βασιλεύουσας,  όταν  ξάφνου  βλέπει  μπροστά  του  έναν  τυφλό  άνθρωπο  να  του  ζητάει  λίγο  νερό  για  να  σβήσει  τη  δίψα  του. Ο  Λέοντας  προθυμοποιήθηκε  να  του  βρει  και  να  του  φέρει  νερό. Έψαξε  λοιπόν,  στο  δάσος  για  να  βρει  νερό  αλλά  μάταια  κι  έτσι,  επέστρεφε  λυπημένος.

            Τότε  όμως,  άκουσε  μια  γυναικεία  φωνή  να  του  λέει: «Ου  χρέων  σε,  Λέων,  αγωνιάν,  το  γαρ  ύδωρ  εγγύς»,  δηλαδή,  «Δεν  χρειάζεται  Λέων  να  αγωνιάς,  να  άγχεσαι,  να  στεναχωριέσαι,  το  νερό  είναι  δίπλα  σου». Και  πάλι  ακούει  τη  φωνή  την άγνωστη  να  τον   προστάζει: «Λέων  βασιλιά,  πάρε  απ΄ το  νερό  αυτό  και  δώσε  να  πιει  να  ξεδιψάσει  ο  τυφλός  άνθρωπος  και  κάτι  ακόμα,  άλειψε  μ΄ αυτό  τα  μάτια  του  και  αμέσως  θα  καταλάβεις  ποια  είμαι  εγώ  που  σου  μιλώ». 

Η ΖΩΟΔΟΧΟΣ ΠΗΓΗ (Σεβ. Αὐγουστίνος)- ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΓΙΑ ΤΗ ΜΟΝΗ ΤΗΣ ΖΩΟΔΟΧΟΥ ΠΗΓΗΣ(Ἀκύλλας Μήλλας)

ΣHMEPA, αγαπητοί μου, η Eκκλησία μας εορτάζει την εορτή της Zωοδόχου Πηγής. H εορτή αυτή ανήκει στις λεγόμενες κινητές εορτές του εκκλησιαστικού έτους.Kινητές λέγονται οι εορτές του Tριωδίου και του Πεντηκοσταρίου, που έχουν ως κέντρο την ημέρα του Πάσχα. Tο Tριώδιο (10 εβδομάδες, δηλαδή 70 ημέρες) προηγείται της Kυριακής του Πάσχα, το δε Πεντηκοστάριο (7 εβδομάδες, δηλαδή 50 ημέρες) ακολουθεί. Oι εορτές αυτές ονομάζονται κινητές, γιατί δεν έχουν σταθερά ημερομηνία, εν αντιθέσει με τις άλλες εορτές του εκκλησιαστικού έτους που έχουν σταθερά ημερομηνία και λέγονται ακίνητες. Tών κινητών εορτών η ημερομηνία κάθε χρόνο αλλάζει. Eξαρτάται από την ημερομηνία του Πάσχα. Όταν το Πάσχα είναι πρώιμο, έρχονται και αυτές ενωρίτερα· όταν το Πάσχα είναι όψιμο, αυτές έρχονται αργότερα.H εορτή της Zωοδόχου Πηγής εορτάζεται την Παρασκευή της Διακαινησίμου, δηλαδή την εβδομάδα που ακολουθεί αμέσως μετά το Πάσχα. Mετά την Aνάστασι είναι η πρώτη εορτή του Πεντηκοσταρίου. Eορτάζεται την ωραία εποχή της ανοίξεως μέσα στο κλίμα της πασχαλινής χαράς και αγαλλιάσεως.H Zωοδόχος Πηγή είναι μία εορτή πρός τιμήν της Παναγίας. δεν έχει σχέσι με τη ζωή της υπεραγίας Θεοτόκου, όπως οι άλλες γνωστές θεομητορικές εορτές, λόγου χάριν τα Eισόδια, ο  Eυαγγελισμός ή η Kοίμησις της Θεοτόκου. H εορτή αυτή έχει σχέσι με τις θαυμαστές επεμβάσεις της Παναγίας πρός σωτηρίαν δυστυχών και ταλαιπώρων ανθρώπων που την επικαλέσθηκαν με πίστι. H Zωοδόχος Πηγή μας υπενθυμίζει τα θαύματα, που έκανε η Παναγία σε ένα ωρισμένο ναό της στον τόπο εκείνο που προκαλεί τη συγκίνησι κάθε Έλληνος.

Βιος τῆς ἁγίας Μαρίας τῆς Μαγδαληνῆς. Γιατί βάφουμε τά κόκκινα αὐγά στήν Ἀνάσταση.

Η ΑΓΙΑ ΙΣΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΜΑΡΙΑ Η ΜΑΓΔΑΛΗΝΗ

Πρίν περίπου ἐνάμισυ χρόνο κυκλοφόρησε τό βλάσφημο βιβλίο καί ἡ ἀντίστοιχη ταινία «Κώδιακας Νταβίντσι». Η ταινία και το βιβλίο προσβάλουν όμως όχι μόνο τον Θεάνθρωπο, αλλά και τη μεγάλη Αγία και Ισαπόστολο Μαρία Μαγδαληνή την Μυροφόρο, τη θαρραλέα και έντιμη μαθήτρια του Χριστού μας, που και στη Σταύρωση Του παρέστεκε παρά τον φόβο των Ιουδαίων και πρώτη έτρεξε να μυρώσει άφοβα μέσα στη νύχτα το Σώμα Του στον Πανάγιο Τάφο, ανταμοιβόμενη με την είδηση της Ανάστασής Του! Και είναι εκείνη που αξιώθηκε (μαζί μέ τήν Ὑπεραγία Θεοτόκο) πρώτη να τον δει Αναστημένο και θριαμβευτή εναντίον του θανάτου!

   Η Αγία Μαρία η Μαγδαληνή, δεν έχει καμία σχέση με την αμαρτωλή και μετανοημένη γυναίκα που άλειψε με μύρο τα πόδια του Χριστού και τα σφούγγισε με τα μαλλιά της, αλλά ήταν γόνος πλούσιας και αρχοντικής οικογένειας από τα Μάγδαλα της Γενησαρέτ! Η αλλοίωση της Αλήθειας αυτής ξεκίνησε από Εβραίους και Παπικούς και αποτελεί μια από τις μεγαλύτερες αδικίες της  «ιστορίας»! Έτσι ξεκίνησε ο διασυρμός, τα βιβλία και οι άθλιες ταινίες!

Φυσικὲς και ιστορικὲς ἀποδείξεις τῆς Ἀναστάσεως(Σεβ. Αὐγουστῖνος)

ΚΑΙ ΠΑΛΙ, ἀγαπητοί μου, γιὰ μία ἀκόμη φορά, ἴσως τελευταία φορὰ γιὰ μᾶς τοὺς γέροντες, μᾶς ἀξιώνει ὁ Κύριος νὰ ἑορτάσουμε καὶ νὰ πανηγυρίσουμε τὴν λαμπρὰν ἡμέραν τῆς Ἀναστάσεως.

Ἡ Ἀνάστασις εἶνε τρανὴ ἀπόδειξις ὅτι ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς δὲν εἶνε ἁπλῶς ἕνας ἄνθρωπος· εἶνε ὁ Θεός, ὁ ὁποῖος κατέβηκε ἐν σαρκὶ στὰ σκοτεινὰ βασίλεια τοῦ ᾅδου, συνέτριψε «μοχλοὺς αἰωνίους», ὅπως ψάλλει ἡ Ἐκκλησία (καταβ. Πάσχ. στ΄ ᾠδ.), καὶ νίκησε κατὰ κράτος τὸν μεγαλύτερο ἐχθρὸ τῆς ἀνθρωπότητος, τὸν θάνατο ποὺ τρομοκρατεῖ ὅλους. Ὁ Χριστὸς εἶνε ὁ νικητὴς και θριαμβευτής.

Ἡ ἀνάστασί του εἶνε ὁ βράχος ὁ ἄσειστος, ἐπάνω στὸν ὁποῖο συντρίβονται σὲ ἀφροὺς ὅλα τὰ λυσσαλέα κύματα τῆς ἀπιστίας τῶν παλαιοτέρων καὶ νεωτέρων ἐχθρῶν του.

Ἔχετε ἀποδείξεις γιὰ τὴν ἀνάστασι τοῦ Χριστοῦ; μᾶς ἐρωτοῦν οἱ ἄπιστοι. Κ᾽ ἐμεῖς ἀπαντοῦμε:

Κανένα ἄλλο γεγονὸς τῆς παγκοσμίου ἱστορίας δὲν ἔχει τόσες ἀποδείξεις ὅσες αὐτό. Μυριάδες οἱ ἀποδείξεις.

Ὅσο μπορεῖ κανεὶς νὰ μετρήσῃ τὶς ἀκτῖνες τοῦ ἡλίου, ἄλλο τόσο μπορεῖ νὰ μετρήσῃ καὶ τὶς ἀποδείξεις ποὺ σὰν ἀκτῖνες ἐκπέμπει ὁ πνευματικὸς ἥλιος τῆς ἀνθρωπότητος, ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός. Δὲν θὰ φέρω τώρα ἀποδείξεις ἀπὸ τὴν Παλαιὰ καὶ τὴν Καινὴ Διαθήκη γιὰ τὴν ἀνάστασι τοῦ Κυρίου. Θὰ πῶ μόνο λίγα λόγια γιὰ ἕνα ἄλλο εἶδος ἀποδείξεων ποὺ ὑπάρχουν. Καὶ οἱ ἄλλες αὐτὲς ἀποδείξεις εἶνε εἰκόνες καὶ παραδείγματα τῆς Ἀναστάσεως ποὺ εἶνε ἐγκατεσπαρμένα σὲ ὅλο τὸν φυσικὸ κόσμο.

Ο ΜΑΡΑΓΚΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΦΕΡΕΤΡΟ- ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΚΑΤΑΔΙΩΚΟΥΝ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΜΟΝΑΧΙΣΜΟ

Ένας από τους φανατικότερους και σκληρότερους διώκτες της Εκκλησίας του Χριστού ήταν και ο αυτοκράτορας Ιουλιανός ο Παραβάτης. Έκανε στόχο του, να εξαλείψει το Χριστιανισμό και να αναβιώσει την ψεύτικη και δαιμονική θρησκεία των ειδώλων.        Κάποτε, για να έχει μια προσωπική ενημέρωση για τα ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ της προσπάθειας του, έκανε μια μεγάλη περιοδεία σε διάφορες επαρχίες της αυτοκρατορίας του. Έφτασε και στην Αντιόχεια. Εκεί συνάντησε έναν παλιό του γνωστό. Τον Χριστιανό Αγάθωνα, που τον γνώριζε  από τα νεανικά του χρόνια. `Ο Ιουλιανός θέλησε να τον ειρωνευτεί για την πίστη του στον Χριστό, να του πουλήσει πνεύμα. Τον χαιρέτησε λοιπόν και τον ρώτησε εμπαικτικά:        -Τι γίνεται μ' εκείνον τον μαραγκό από την Γαλιλαία; Πώς πάνε oι δουλειές του; Έχει ακόμα δουλειά;          Ο Αγάθων τότε απάντησε: Βεβαίως, βασιλιά μου. Έχει αρκετή απασχόληση. Τώρα  τελευταiα φτιάχνει  ένα φέρετρο. Για την μεγαλειότητα σου.          Μετά από 6 μήνες ο Ιουλιανός πέθαινε σε μια μάχη εναντίον των Περσών με την κραυγή: «Νενίκηκάς με, Γαλιλαίε!».

Συνέντευξη του κ. Κωνσταντίνου Λούλη στο TRT για το Σύλλογο των Φίλων της Μονής Βατοπαιδίου

Ο κύριος Κωνσταντίνος Λούλης, τέως πολιτικός διοικητής του Αγίου Όρους και νυν πρόεδρος του Συλλόγου των Φίλων της Μονής Βατοπαιδίου, μιλάει για την υπόθεση της Μονής Βατοπαιδίου στον τηλεοπτικό σταθμό TRT.

ΑΙΤΗΣΗ ΕΓΓΡΑΦΗΣ ΣΤΟ ΣΥΛΛΟΓΟ ΦΙΛΟΙ ΤΗΣ ΜΟΝΗΣ ΒΑΤΟΠΑΙΔΙΟΥ
ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΕΣ ΣΥΝΔΕΣΕΙΣ:
http://friendsofimmb.net/
http://vatopaidi.wordpress.com

 

ΧΡΙΣΤΟΣ ΤΟ «ΚΑΙΝΟΝ ΠΑΣΧΑ». ΜΕΤΑ ΦΟΒΟΥ ΘΕΟΥ ΠΙΣΤΕΩΣ ΚΑΙ ΑΓΑΠΗΣ ΠΡΟΣΕΛΘΕΤΕ

ΠΩΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΕΤΕΧΟΥΜΕ ΤΟΥ ΠΟΤΗΡΙΟΥ ΤΗΣ ΖΩΗΣ

Σε κάθε θεία Λειτουργία ο ιερεύς καλεί τους πιστούς να συμμετάσχουν στην Τράπεζα της Ζωής μετά φόβου Θεού, πίστεως και αγάπης. Με την πρόσκληση του αυτή ο ιερεύς μας υποδεικνύει την ψυχική και σωματική προετοιμασία που πρέπει να κάνουμε για να παρακαθήσουμε στο Δείπνο του Χριστού.

Λέει ο ιερός Χρυσόστομος: «Όταν πρόκειται να προσέλθετε στη θεία αυτή και φρικτή Τράπεζα, να προσέρχεστε με φόβο και τρόμο, με συνείδηση καθαρή, με νηστεία και προσευχή, χωρίς να θορυβείτε και να ποδοπατάτε και να σπρώχνετε τους διπλανούς σας. Γιατί αυτή η αταξία είναι δείγμα της πιο μεγάλης παραφροσύνης και περιφρονήσεως των αγίων Μυστηρίων. Γι' αυτό επιφέρει κόλαση και τιμωρία σε όσους τα κάνουν αυτά». Η θεία Κοινωνία, συνεχίζει ο άγιος Ιωάννης, «είναι φάρμακο σωτήριο των τραυμάτων μας, είναι πλούτος αιώνιος, πρόξενος της Βασιλείας των ουρανών. Ας αισθανθούμε, λοιπόν, φρίκη όταν πλησιάζουμε να κοινωνήσουμε... Ας δακρύσουμε και ας πενθήσουμε για τις αμαρτίες που κάναμε... Και αφού καθαρίσουμε τον εαυτό μας, ας πλησιάσουμε να κοινωνήσουμε με την ησυχία και ευταξία που αρμόζει, γιατί πλησιάζουμε τον Βασιλέα των ουρανών.

8 Απριλίου Συναξαριστής Τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων ἐκ τῶν Ἑβδομήντα: Ἀγάβου Προφήτου, Ἀσυγκρίτου, Ἑρμοῦ, Ἠρωδίωνος Ἐπισκόπου, Ρούφου καὶ Γλέγοντος, Παυσιλύπου Μάρτυρος, τῶν Ἁγίων Μαρτύρων Ἰανουαρίου, Μαξίμης καὶ Μακαρίας, Κελεστίνου πάπα Ρώμης, Ἀμάνδου, Περπετούου, Νήφωνος Θαυματουργοῦ, Ἰωάννου Ναύκληρου.

Οἱ Ἅγιοι Ἄγαβος ὁ Προφήτης, Ἀσύγκριτος, Ἑρμῆς, Ἠρωδίων Ἐπίσκοπος, Ροῦφος καὶ Φλέγων οἱ Ἀπόστολοι ἐκ τῶν Ἑβδομήντα

 

Ὁ Ἀπόστολος Ἄγαβος, ὁ Προφήτης, εἶναι γνωστὸς ἀπὸ τὶς Πράξεις τῶν Ἀποστόλων. Προφήτευσε περὶ τῆς συλλήψεως τοῦ Ἀποστόλου Παύλου, τοῦ ὁποίου πῆρε τὴ ζώνη καὶ ἀφοῦ ἔδεσε μὲ αὐτὴν τὰ χέρια του καὶ τὰ πόδια του, εἶπε τὰ ἑξῆς προφητικὰ λόγια: «Αὐτὰ λέγει τὸ Ἅγιο Πνεῦμα. Τὸν ἄνδρα στὸν ὁποῖο ἀνήκει αὐτὴ ἡ ζώνη θὰ τὸν δέσουν στὰ Ἱεροσόλυμα οἱ Ἰουδαῖοι, ἔτσι ὅπως εἶμαι τώρα ἐγὼ δεμένος καὶ θὰ τὸν παραδώσουν στὰ χέρια τῶν εἰδωλολατρῶν Ρωμαίων». Ὁ ἴδιος προφήτευσε καὶ περὶ τοῦ μεγάλου λιμοῦ στὴν Ἱερουσαλήμ. Ἀργότερα ὁ Ἀπόστολος Ἄγαβος κήρυξε τὸ Εὐαγγέλιο σὲ διάφορα μέρη καὶ κοιμήθηκε μὲ εἰρήνη.

Ὁ Ἀπόστολος Ἀσύγκριτος, Ἐπίσκοπος Ὑρκανίας ἢ Ὀρκανίας, πρὸς τὸν ὁποῖο πέμπει ἀσπασμὸ ὁ Ἀπόστολος Παῦλος στὴ Ρώμη, τελειώθηκε μαρτυρικά.

Ὁ Ἀπόστολος Ἑρμῆς ἔγινε Ἐπίσκοπος Δαλματίας (τιμᾶται 8 Μαρτίου) καὶ κοιμήθηκε μὲ εἰρήνη.

Ὁ Ἀπόστολος Ἠρωδίων ἀνῆκε στὸν κύκλο τῶν Ἑβδομήκοντα Ἀποστόλων τοῦ Κυρίου. Ἀκολουθώντας τοὺς Ἁγίους Ἀποστόλους βοηθοῦσε αὐτοὺς στὸ κήρυγμα τοῦ Χριστοῦ, προσφέροντας ὑπηρεσίες σὲ ὅλους καὶ ὑποτασσόμενος ὡς μαθητὴς τοῦ Χριστοῦ, ποὺ ἔλεγε ὅτι αὐτὸς ποὺ θέλει νὰ εἶναι πρῶτος σὲ ὅλους, ἂς εἶναι ὑπηρέτης ὅλων καὶ διάκονος αὐτῶν. Στὴν συνέχεια χειροτονήθηκε ἀπὸ αὐτοὺς Ἐπίσκοπος τῆς πόλεως τῶν Νέων Πατρὼν καὶ ὁδήγησε στὴν ἀλήθεια τοῦ Εὐαγγελίου πολλοὺς Ἐθνικούς. Ἐπειδὴ ὅμως οἱ Ἰουδαῖοι τὸν φθόνησαν, συναθροίστηκαν ἐναντίων του μαζὶ μὲ τοὺς εἰδωλολάτρες, τὸν συνέλαβαν καὶ τὸν βασάνισαν ἀνηλεῶς. Τοῦ συνέτριψαν τὸ στόμα μὲ πέτρες καὶ τοῦ κτύπησαν τὴν κεφαλὴ πάνω σὲ ξύλα. Στὴν συνέχεια οἱ παράνομοι, ὡς ἄγριοι καὶ αἱμοβόροι κυνηγοί, τὸν κατάσφαξαν μὲ μαχαῖρι.

ΓΕΡΩΝ ΗΡΩΔΙΩΝ- Η ΛΟΓΙΚΗ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΗΣ

«Ήδη η ώρα περνούσε και έπρεπε να πάμε και στον π. Ηρωδίωνα· έναν ρουμάνο που ή ήταν σαλός διά Χριστόν ή δεν ήταν άνθρωπος. Σε δέκα λεπτά φθάσαμε στον… σκουπιδότοπό του. Ο ήλιος είχε ήδη δύσει. Σ’ ένα ερείπιο γεμάτο σκουπίδια συναντούμε ένα νέο ήρωα. Ογδόντα δύο ετών, όρθιος στο κούφωμα μιας πόρτας… χωρίς πόρτα. Τα πόδια του κρατούσαν κόντρα στο ένα της δοκάρι. Η μέση του ακουμπούσε στο άλλο. Τα χέρια του στηρίζονταν στο πρώτο. Ώρες ολόκληρες περνούσε έτσι. Ο ίδιος δίχως ζωστικό. Μια μάλλινη φανέλα κι ένα κουρελιασμένο παντελόνι κάλυπταν το εξαγιασμένο σώμα του. Η καλύβη του γεμάτη σκουπίδια. Δεν έβλεπες δάπεδο. Ένα στρώμα από κονσέρβες, κουκούτσια, σακκούλες, τάπες, καπάκια από μπουκάλια, φλούδες, ό,τι μπορούσε κανείς να φαντασθεί, πάχους τριάντα εκατοστών και πάνω, αποτελούσε το πολύτιμο χαλί στο μυστηριώδες… παλατάκι του και ασφαλώς το στρώμα του, αν βέβαια κοιμόταν οριζόντιος. Στους τοίχους του τα αποτυπώματα χυμένων καφέδων και τα ζουμιά πεταγμένων πορτοκαλλάδων και, αντί για κατοικίδια ζώα, όλων των ειδών τα ζωύφια, μυγάκια, κατσαρίδες και ποντίκια.
- Ευλογείτε, γέροντα, είπε χαρούμενος ο απλοϊκός συνοδοιπόρος μου.
- Ο Κύριος, απαντά νηφάλιος ο ηρωικός ασκητής, χωρίς να δείχνει καθόλου ενοχλημένος για τον οικολογικό περίγυρό του.